Trzeba pomóc drugiemu człowiekowi, gdy zagubi swoją ścieżkę, zaplącze się w labiryncie cudzego życia, gdy nie jest w stanie uporządkować swoich spraw. Trzeba mu pomóc, by przetrwał swój kryzys, złapał oddech.

Ale uważaj, bo już teraz zaczynasz go przyzwyczajać do stałego liczenia na twoją pomoc, legalizować jego nieporadność, oglądanie się na cudze miłosierdzie. I ten kolejny twój krok to nie miłość, ale demoralizowanie: uczenie lenistwa, bierności, lekkiego życia, cwaniactwa.

***

Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński