Nale\u017c\u0105c do ruchu Del Divino Amore, podj\u0119\u0142a prac\u0119 charytatywn\u0105. Niebawem zdoby\u0142a sobie taki autorytet, \u017ce ca\u0142a elita miasta schodzi\u0142a si\u0119 do jej ubogiej izby przy ko\u015bciele \u015bwi\u0119tej Afry. Towarzystwo w Wenecji zaproponowa\u0142o jej, aby obj\u0119\u0142a kierownictwo nad wszystkimi jego dzie\u0142ami mi\u0142osierdzia. R\u00f3wnie\u017c papie\u017c Klemens VII zaproponowa\u0142 Anieli, by zechcia\u0142a zaopiekowa\u0107 si\u0119 dzie\u0142ami dobroczynnymi w Wiecznym Mie\u015bcie. Prowadzi\u0142a \u017cycie pe\u0142ne modlitwy i wyrzeczenia. Trze\u017awa obserwacja oraz pog\u0142\u0119bione \u017cycie duchowe doprowadzi\u0142y j\u0105 do poszukiwania nowych dr\u00f3g duchowo\u015bci w chrze\u015bcija\u0144stwie. W\u015br\u00f3d skromnych pos\u0142ug, jakie wykonywa\u0142a, umia\u0142a odnale\u017a\u0107 now\u0105 rol\u0119 kobiety w spo\u0142ecze\u0144stwie przekszta\u0142conym przez Odrodzenie. Podj\u0119\u0142a prac\u0119 wychowawcz\u0105, uwa\u017caj\u0105c, „i\u017c nie\u0142ad w spo\u0142ecze\u0144stwie wywodzi si\u0119 z nie\u0142adu w rodzinie”. Za\u0142o\u017cy\u0142a now\u0105 rodzin\u0119 zakonn\u0105 si\u00f3str urszulanek. Urszulanki, nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c si\u0119 strojem, nie b\u0119d\u0105c zamkni\u0119te w klauzurze, po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 wychowaniu dziewcz\u0105t, przysz\u0142ych matek. Swoim zakonnicom Aniela kaza\u0142a „i\u015b\u0107 w lud”. Stworzy\u0142a nowy model aposto\u0142owania w Ko\u015bciele. Da\u0142a pocz\u0105tek ogromnej liczbie rodzin zakonnych „czynnych”, kt\u00f3re tak wiele dobra czyni\u0105 do dzi\u015b. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie dziewcz\u0119tami – r\u00f3wnie\u017c w tym jej dzie\u0142o okaza\u0142o si\u0119 opatrzno\u015bciowe. Dotychczas bowiem zajmowano si\u0119 przede wszystkim m\u0142odzie\u017c\u0105 m\u0119sk\u0105. Nie maj\u0105c elementarnego wykszta\u0142cenia, Aniela posiada\u0142a wyj\u0105tkow\u0105 inteligencj\u0119 i wielk\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107. Pod jej duchowym wp\u0142ywem pozostawa\u0142a powa\u017cna cz\u0119\u015b\u0107 elity \u00f3wczesnych W\u0142och. Nazywano j\u0105 powszechnie „matk\u0105”. Zmar\u0142a w 1540 r. Pochowano j\u0105 w ko\u015bciele \u015bwi\u0119tej Afry, gdzie do dnia dzisiejszego jej cia\u0142o spoczywa w kryszta\u0142owej trumnie na o\u0142tarzu po\u015bwi\u0119conym jej czci. Beatyfikowana zosta\u0142a przez Klemensa XII w 1788 r., a kanonizowana w 1807 r. przez Piusa VII.<\/p>\n