Jest takie opowiadanie jak to bardzo dawno temu w Chinach panowa\u0142 wielki cesarz. Kiedy si\u0119 zestarza\u0142 i poczu\u0142, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 koniec jego dni – chcia\u0142 wiedzie\u0107 co czeka cz\u0142owieka po \u015bmierci. Zwo\u0142a\u0142 wi\u0119c do swojego pa\u0142acu m\u0119drc\u00f3w z ca\u0142ego terytorium podleg\u0142ego mu pa\u0144stwa i takie da\u0142 im polecenie: \u201eId\u017acie i zbierzcie od r\u00f3\u017cnych ludzi wszelkie wiadomo\u015bci dotycz\u0105ce \u017cycia po \u015bmieci. Przecie\u017c w tak licznym moim narodzie musz\u0105 by\u0107 jacy\u015b ludzie, kt\u00f3rzy powr\u00f3cili z tamtej strony \u015bwiata.\u201d Tak by\u0142 przekonany cesarz. Da\u0142 im rok czasu. Po roku mieli ponownie przyby\u0107 do pa\u0142acu i opowiedzie\u0107 o rezultatach swoich poszukiwa\u0144. Ale uprzedzi\u0142 ich, \u017ce je\u017celi kt\u00f3ry\u015b z nich pojawi si\u0119 bez \u017cadnych wiadomo\u015bci \u2013 zginie i wtedy przekona si\u0119 na samym sobie, jak wygl\u0105da \u017cycie po \u015bmierci.<\/p>\n
Rzeczywi\u015bcie po roku zebrali si\u0119 ponownie przed tronem swojego cesarza. \u017baden z nich nie chcia\u0142 zgin\u0105\u0107, wi\u0119c opowiadali przer\u00f3\u017cne historie: …a to, \u017ce spotkali jakiego\u015b w\u0119drowca, kt\u00f3ry ich zapewnia\u0142, opieraj\u0105c si\u0119 na w\u0142asnych prze\u017cyciach, i\u017c cz\u0142owiek po \u015bmierci przechodzi do niezwyk\u0142ego \u015bwiata, \u017ce w tym \u015bwiecie panuje wieczny pok\u00f3j, \u017ce nie ma ju\u017c w nim ani k\u0142\u00f3tni, ani zawi\u015bci… albo, \u017ce kiedy cz\u0142owiek przekroczy pr\u00f3g \u015bmierci \u2013 od razu jest witany bardzo rado\u015bnie przez wszystkich swoich krewnych, przyjaci\u00f3\u0142, tak jak to bywa w ziemskich relacjach. Byli i tacy, kt\u00f3rzy zapewniali, \u017ce s\u0142yszeli bezpo\u015brednio od naocznych \u015bwiadk\u00f3w, i\u017c zmar\u0142y po \u015bmierci przechodzi przez jaki\u015b rodzaj medytacji, w kt\u00f3rej odzyskuje r\u00f3wnowag\u0119 moraln\u0105 i wtedy powraca powt\u00f3rnie na ziemi\u0119… Z powodu wielu r\u00f3\u017cnych opinii dosz\u0142o w ko\u0144cu do zagorza\u0142ej k\u0142\u00f3tni. Ka\u017cdy uwa\u017ca\u0142, \u017ce tylko to co on m\u00f3wi jest prawd\u0105. Stary cesarz, patrz\u0105c na ten coraz wi\u0119kszy chaos, rozkaza\u0142, aby m\u0119drc\u00f3w zamkn\u0105\u0107 w wi\u0119ziennych lochach. Wtedy pewien starzec z d\u0142ug\u0105 siw\u0105 brod\u0105 poprosi\u0142 o g\u0142os. Cesarz uni\u00f3s\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0119 i wszyscy zamilkli.<\/p>\n
– Panie, ja \u015bmierci si\u0119 nie boj\u0119. Jestem ju\u017c starym cz\u0142owiekiem. Jest mi wszystko jedno, czy ka\u017cesz mnie \u015bci\u0105\u0107, gdy powiem ci prawd\u0119. To, co do tej pory us\u0142ysza\u0142e\u015b, by\u0142o powiedziane jedynie tylko po to, aby opowiadaj\u0105cy uratowali swoje \u017cycie, bo przecie\u017c \u017caden cz\u0142owiek na ziemi nie b\u0119dzie nigdy wiedzia\u0142, co go czeka po \u015bmierci. Pos\u0142uchaj mojej opowie\u015bci: Ot\u00f3\u017c na dnie stawu \u017cy\u0142y larwy \u2013 wstr\u0119tne i z\u0142e. Kiedy nadchodzi\u0142 odpowiedni czas, larwy opuszcza\u0142y wod\u0119, aby ju\u017c nigdy wi\u0119cej do niej nie powr\u00f3ci\u0107, cho\u0107 ka\u017cda z nich obiecywa\u0142a pozosta\u0142ym, \u017ce powr\u00f3ci i opowie, bowiem \u017caby rozpowiada\u0142y takie wie\u015bci, i\u017c larwy po pewnym czasie sp\u0119dzonym w kokonie przeobra\u017caj\u0105 si\u0119 w przepi\u0119kn\u0105 wa\u017ck\u0119 z kolorowymi skrzyde\u0142kami. Ale \u017cadna wa\u017cka nie by\u0142a w stanie wr\u00f3ci\u0107 na dno stawu, aby opowiedzie\u0107 pozosta\u0142ym o swoim obecnym \u017cyciu. Dlatego larwy wa\u017cek wiedz\u0105 do dnia dzisiejszego tak samo ma\u0142o jak ludzie, co dzieje si\u0119 po przej\u015bciu do drugiego \u015bwiata. \u015amier\u0107 naprawd\u0119 jest ogromn\u0105 tajemnic\u0105 \u017cycia.<\/p>\n
Kiedy cesarz wys\u0142ucha\u0142 tego opowiadania, zamy\u015bli\u0142 si\u0119 nad nim i po d\u0142u\u017cszej chwili pochwali\u0142 owego starca i zamianowa\u0142 go nawet swoim doradc\u0105. Pozosta\u0142ych za\u015b m\u0119drc\u00f3w kaza\u0142 wyrzuci\u0107 ze swojego pa\u0142acu.<\/p>\n
Ten przyk\u0142ad dobrze harmonizuje z zasypiaj\u0105c\u0105 przyrod\u0105 o tej porze, w kt\u00f3rej przemijanie \u015bwiata staje si\u0119 niemal dotykalne \u2013 tak jak coraz bardziej dotykalny staje si\u0119 cie\u0144 drugiego brzegu, o kt\u00f3rym pisa\u0142 Antoni S\u0142onimski. Liturgiczny Rok 2019 te\u017c ju\u017c prawie si\u0119 zamyka, a Bo\u017ce S\u0142owo przeznaczone na dzisiejsz\u0105 niedziel\u0119 m\u00f3wi o ko\u0144cu \u015bwiata \u2013 m\u00f3wi, \u017ce on nadchodzi, \u017ce z ka\u017cdym dniem staje si\u0119 coraz bli\u017cszy. Pan Jezus patrz\u0105c na ukochane swoje miasto i na wspania\u0142\u0105 jerozolimsk\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119, w kt\u00f3rej sprawowany by\u0142 kult ku czci Jego Ojca, wypowiada przera\u017caj\u0105ce s\u0142owa. Tak samo w pierwszym Czytaniu jest pe\u0142na grozy apokaliptyczna wizja wzi\u0119ta z Ksi\u0119gi proroka Malachiasza. Te obrazy przypominaj\u0105 \u00f3w s\u0142ynny \u015bredniowieczny utw\u00f3r Dies irae<\/em>, kt\u00f3ry jeszcze jako ministrant nuci\u0142em za \u015bpiewaj\u0105cym kap\u0142anem podczas ka\u017cdego pogrzebu: … Dies illa, dies irae, calamit\u00e1tis et mis\u00e9riae, dies magna et am\u00e1ra valde..<\/em>. W spos\u00f3b bardzo realistyczny uwieczni\u0142 znaczenie tych s\u0142\u00f3w Micha\u0142 Anio\u0142 na g\u0142\u00f3wnej \u015bcianie syksty\u0144skiej kaplicy. Ale przecie\u017c nie chodzi tu o wywo\u0142ywanie strachu, ani nie o wzniecanie grozy, kt\u00f3ra ma\u0142a by ogarn\u0105\u0107 zamieszka\u0142\u0105 ziemi\u0119 \u2013 chodzi przede wszystkim o \u017cyw\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 ludzkiego serca: \u201eCzy\u017c nie wiecie, \u017ce\u015bcie \u015bwi\u0105tyni\u0105 Boga i \u017ce Duch Bo\u017cy mieszka w was?\u201d<\/p>\n Tak wi\u0119c nie strach, ale boja\u017a\u0144 Bo\u017ca, kt\u00f3ra jest jednym z siedmiorakich dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego, powinna coraz bardziej kierowa\u0107 moim \u017cyciem. Bo powodem Jezusowego p\u0142aczu to ja jestem i to za ka\u017cdym razem kiedy motywem mojego post\u0119powania jest nie boja\u017a\u0144 synowska, tylko l\u0119k wzi\u0119ty z jakiego\u015b niewolniczego \u015bwiata. Albo jeszcze gorzej – kiedy lekkomy\u015blnie ignoruj\u0119 Bo\u017c\u0105 wol\u0119 i Bo\u017ce przykazania i realizuj\u0119 pe\u0142ne pychy moje zamierzenia, moje ambicje. Taki egoizm potrafi ca\u0142kowicie zas\u0142oni\u0107 prawdziwe oblicze Boga. Ludzkie serce, kt\u00f3re stworzy\u0142 B\u00f3g i w kt\u00f3rym tak bardzo pragnie zamieszka\u0107, pozostaje wtedy niestety zamkni\u0119te dla Niego, bo cz\u0142owiek wype\u0142ni\u0142 je b\u00f3stwami fa\u0142szywymi. Wtedy pozostaje jedynie ju\u017c tylko kwestia czasu, aby podzieli\u0107 los jerozolimskiej \u015bwi\u0105tyni. Ona przecie\u017c naprawd\u0119 by\u0142a miejscem naj\u015bwi\u0119tszym. Zst\u0119powa\u0142 do niej sam B\u00f3g. Jako budowla by\u0142a wielk\u0105 dum\u0105 wybranego narodu, uznawan\u0105 za si\u00f3dmy cud \u015bwiata \u2013 a jednak, kiedy przyszed\u0142 czas i to tak bardzo oczekiwany, nie rozpozna\u0142a swojego nawiedzenia.<\/p>\n Obym wzi\u0105\u0142 sobie to g\u0142\u0119boko do serca i nie uleg\u0142 owej modnej wci\u0105\u017c pokusie, kt\u00f3ra \u0142asi si\u0119 przy mnie i usi\u0142uje wzbudzi\u0107 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 \u2013 bo wtedy ju\u017c \u0142atwo p\u00f3j\u015b\u0107 drog\u0105 postawionego pytania: czy aby Bo\u017cy plan nie mo\u017cna by zrealizowa\u0107 po swojemu…<\/p>\n ksi\u0105dz Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jest takie opowiadanie jak to bardzo dawno temu w Chinach panowa\u0142 wielki cesarz. Kiedy si\u0119 zestarza\u0142 i poczu\u0142, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 koniec jego dni – chcia\u0142 wiedzie\u0107 co czeka cz\u0142owieka po \u015bmierci. Zwo\u0142a\u0142 wi\u0119c do swojego pa\u0142acu m\u0119drc\u00f3w z ca\u0142ego terytorium podleg\u0142ego mu pa\u0144stwa i takie da\u0142 im polecenie: \u201eId\u017acie i zbierzcie od r\u00f3\u017cnych ludzi wszelkie wiadomo\u015bci dotycz\u0105ce \u017cycia po … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-8486","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8486","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8486"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8486\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42225,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8486\/revisions\/42225"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8486"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8486"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8486"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}