Pan Jezus podsumowuje dzisiejsze nauczanie s\u0142owami, kt\u00f3re w swoim \u017cyciu s\u0142ysza\u0142em i czyta\u0142em ju\u017c tyle razy: \u201eAlbowiem Syn Cz\u0142owieczy przyszed\u0142 szuka\u0107 i zbawia\u0107 to, co zgin\u0119\u0142o.\u201d Tylko – czy Bo\u017ce S\u0142owo docieraj\u0105c znowu dzi\u015b do mnie znajdzie tym razem gleb\u0119 \u017cyzn\u0105, urodzajn\u0105? Oby wreszcie. Ale dlaczego wci\u0105\u017c niezmiennie idzie za mn\u0105 takie t\u0142umaczenie samego siebie, \u017ce to jest za trudne, aby przyj\u0105\u0107, bez \u017cadnych zastrze\u017ce\u0144, bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci, ow\u0105 prawd\u0119 o a\u017c tak nieprawdopodobnej blisko\u015bci Boga. W takiej sytuacji doznanie mocy Jezusowych s\u0142\u00f3w czy stanie si\u0119 moim udzia\u0142em?<\/p>\n
Ojciec \u015bwi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II w ksi\u0105\u017cce Przekroczy\u0107 pr\u00f3g nadziei<\/em> pisze na ten temat bardzo przekonywuj\u0105co: \u201e …wypowiadam szale\u0144stwo \u2013 prowokacja pochodzi od Boga samego, bo przecie\u017c On naprawd\u0119 sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem w swoim Synu i narodzi\u0142 si\u0119 z Dziewicy i w\u0142a\u015bnie w tym narodzeniu, a szczeg\u00f3lno\u015bci poprzez m\u0119k\u0119, krzy\u017c i zmartwychwstanie, samo-objawienie si\u0119 Boga w dziejach cz\u0142owieka osi\u0105gn\u0119\u0142o sw\u00f3j zenit: objawienie si\u0119 niewyra\u017calnego Boga w widzialnym cz\u0142owiecze\u0144stwie Chrystusa. Jeszcze w przeddzie\u0144 m\u0119ki Aposto\u0142owie prosili Chrystusa: Poka\u017c nam Ojca. Odpowied\u017a Chrystusa pozostaje kluczowa: \u201eDlaczego m\u00f3wicie: Poka\u017c nam Ojca? Czy nie wiecie, \u017ce Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Cho\u0107by dla samych uczynk\u00f3w wierzcie. Ja i Ojciec jedno jeste\u015bmy.\u201d<\/p>\n S\u0142owa Chrystusa id\u0105 bardzo daleko. Mamy do czynienia prawie \u017ce z tak\u0105 oczywisto\u015bci\u0105, o jak\u0105 zabiega wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek. Lecz oczywisto\u015b\u0107 ta nie jest poznaniem Boga \u201etwarz\u0105 w twarz, poznaniem Boga jako Boga.<\/p>\n Czy jednak \u2013 starajmy si\u0119 by\u0107 bezstronnymi w naszym rozumowaniu \u2013 B\u00f3g m\u00f3g\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 dalej w swojej kondescendencji, w swym zbli\u017caniu si\u0119 do cz\u0142owieka, do jego ludzkiej kondycji, do jego mo\u017cliwo\u015bci poznawczych? Wydaje si\u0119, \u017ce poszed\u0142 najdalej jak tylko m\u00f3g\u0142, dalej ju\u017c i\u015b\u0107 nie m\u00f3g\u0142. Poszed\u0142 w pewnym sensie za daleko…! Czy\u017c Chrystus nie sta\u0142 si\u0119 \u201ezgorszeniem dla \u017byd\u00f3w, a g\u0142upstwem dla pogan\u201d? W\u0142a\u015bnie przez to, \u017ce Boga nazywa\u0142 swoim Ojcem, \u017ce tego Boga tak bardzo objawia\u0142 sob\u0105, i\u017c zacz\u0119to odnosi\u0107 wra\u017cenie, \u017ce za bardzo…! W pewnym sensie cz\u0142owiek ju\u017c nie m\u00f3g\u0142 tej blisko\u015bci wytrzyma\u0107 i zacz\u0119to protestowa\u0107.\u201d<\/p>\n I tak pozosta\u0142o po dzi\u015b dzie\u0144. Wielu nie potrafi przyj\u0105\u0107 Pana Boga, bo s\u0105dz\u0105, \u017ce jest a\u017c tak bardzo ludzki. Nie potrafi\u0105 pogodzi\u0107 si\u0119, \u017ce a\u017c tak dalece B\u00f3g ods\u0142oni\u0142 si\u0119 w swojej Tajemnicy.<\/p>\n Wydarzenie z dzisiejszej Ewangelii nie jest tylko ilustracj\u0105 opowiedzian\u0105 przy pomocy przypowie\u015bci o dobrym pasterzu, ale przedstawia to co si\u0119 dokona\u0142o w tym konkretnym miejscu \u2013 mianowicie zosta\u0142 ocalony konkretny cz\u0142owiek, kt\u00f3rego sam B\u00f3g odnalaz\u0142. A wszystko dzia\u0142o si\u0119 tak zwyczajnie. Pan Jezus przechodzi\u0142 przez Jerycho po\u0142o\u017cone nieopodal Jerozolimy w odleg\u0142o\u015bci 23 kilometr\u00f3w. By\u0142o to miasto ruchliwe, s\u0142ynne z racji swego po\u0142o\u017cenia – na wa\u017cnym trakcie handlowym z Arabii do Palestyny \u2013 st\u0105d mieszka\u0144cy bardzo byli zaprz\u0105tni\u0119ci w doczesne transakcje, bo na handlu si\u0119 zarabia, tym bardziej z pozycji celnika. I w takich w\u0142a\u015bnie okoliczno\u015bciach niespodziewanie us\u0142ysza\u0142 Bo\u017cy g\u0142os Zacheusz, zwierzchnik celnik\u00f3w. Chcia\u0142 zobaczy\u0107 Jezusa. Dlatego wspi\u0105\u0142 si\u0119 na drzewo i to nie przez sam\u0105 ciekawo\u015b\u0107. Nie wchodzi\u0142by wtedy na oczach wszystkich, aby si\u0119 o\u015bmieszy\u0107 \u2013 on znany, bogaty i r\u00f3wnocze\u015bnie pogardzany z racji swojej kolaboracji z rzymskim okupantem. Skoro wi\u0119c prze\u0142ama\u0142 w sobie ten op\u00f3r – chodzi\u0142o o co\u015b wi\u0119cej. On po prostu mia\u0142 ju\u017c do\u015b\u0107 tych nieuczciwych pieni\u0119dzy, do\u015b\u0107 tej ludzkiej pogardy. Zapragn\u0105\u0142 wreszcie uczciwego \u017cycia, tylko nie wiedzia\u0142 jak si\u0119 odmieni\u0107, jak zacz\u0105\u0107. I tu nagle Pan Jezus wo\u0142a go po imieniu: \u201eZacheuszu, zejd\u017a pr\u0119dko.\u201d Chrystus zaprosi\u0142 si\u0119 do niego jak do swojego przyjaciela. Odezwa\u0142 si\u0119 poufale, nawet \u017cartobliwie. Bo skoro Ewangelia zaznacza, \u017ce Zacheusz by\u0142 ma\u0142ego wzrostu i bogaty, musia\u0142 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c i oty\u0142ym. Z do\u015bwiadczenia wiadomo, \u017ce \u0142atwiej jest wej\u015b\u0107, gorzej natomiast zej\u015b\u0107. A tu Pan Jezus przynagla\u0142. Dlatego jego schodzenie na pewno by\u0142o zabawnym widowiskiem. Ale zaskoczony Zacheusz nie dba\u0142 o to, bo by\u0142 tak ogromnie uradowany, \u017ce Jezus w\u0142a\u015bnie jemu okaza\u0142 zaufanie, obdarzy\u0142 go swoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i wybra\u0142 jego dom, aby w nim go\u015bci\u0107. Dla niego tylko to by\u0142o najwa\u017cniejsze, tylko to si\u0119 liczy\u0142o.<\/p>\n Ksi\u0105dz Ludwik Evely ten zwrotny punkt Zacheusza opisuje w ten spos\u00f3b: \u201eW g\u0142owie mu si\u0119 miesza, traci rachub\u0119. Daje po\u0142ow\u0119 swych d\u00f3br biednym, a je\u015bli kogo\u015b skrzywdzi\u0142, w czw\u00f3rnas\u00f3b chce wynagrodzi\u0107. C\u00f3\u017c mu pozostanie? To jest mu oboj\u0119tne! Jak\u017ce m\u00f3g\u0142by dba\u0107 o to. Ma odt\u0105d inny skarb: B\u00f3g go kocha!\u201d<\/p>\n Nareszcie sta\u0142 si\u0119 prawdziwym. Poczu\u0142 si\u0119 i on hojnym \u2013 dobrym, szcz\u0119\u015bliwym, zgodnie ze znaczeniem swojego imienia. Bo Zacheusz to w\u0142a\u015bnie oznacza – sprawiedliwy, uniewinniony.<\/p>\n I tak si\u0119 dzieje przy spotkaniu z Jezusem, \u017ce nagle cz\u0142owiek odkrywa w sobie olbrzymie nieznane dot\u0105d mo\u017cliwo\u015bci swojej istoty, kt\u00f3re dotychczas by\u0142y zawsze t\u0142umione, kaleczone. A\u017c trudno uwierzy\u0107, \u017ce to ta sama osoba, z kt\u00f3rej teraz potrafi wyp\u0142ywa\u0107 tyle rado\u015bci, czu\u0142o\u015bci, hojno\u015bci i wdzi\u0119czno\u015bci – bo oto okaza\u0142o si\u0119, \u017ce rzeczywi\u015bcie, \u017ce naprawd\u0119 Pan Jezus zna ka\u017cdego z nas i w\u0142a\u015bnie dlatego szuka, bo tak cz\u0119sto jeste\u015bmy pogubieni. Wo\u0142a po imieniu.<\/p>\n Chodzi wi\u0119c o to, abym nie patrzy\u0142 co inni powiedz\u0105, nie l\u0119ka\u0142 si\u0119, \u017ce mog\u0119 by\u0107 wy\u015bmiany, ale \u017cebym czym pr\u0119dzej zszed\u0142 z drzewa ludzkiej pychy, z przyziemnych ambicji, kt\u00f3re potrafi\u0105 tak cz\u0142owieka osaczy\u0107, \u017ce ju\u017c nic wi\u0119cej nie mo\u017cna zobaczy\u0107 – jedynie w egoistycznym lustrze siebie samego.<\/p>\n Panie Jezu, kt\u00f3ry jeste\u015b tak blisko i wci\u0105\u017c wo\u0142asz po imieniu, daj \u0142ask\u0119 przejrzenia, i zdejmij ze mnie g\u0142uchot\u0119, abym us\u0142ysza\u0142, \u017ce to Ty naprawd\u0119 wo\u0142asz mnie moim imieniem.<\/p>\n Ksi\u0105dz Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pan Jezus podsumowuje dzisiejsze nauczanie s\u0142owami, kt\u00f3re w swoim \u017cyciu s\u0142ysza\u0142em i czyta\u0142em ju\u017c tyle razy: \u201eAlbowiem Syn Cz\u0142owieczy przyszed\u0142 szuka\u0107 i zbawia\u0107 to, co zgin\u0119\u0142o.\u201d Tylko – czy Bo\u017ce S\u0142owo docieraj\u0105c znowu dzi\u015b do mnie znajdzie tym razem gleb\u0119 \u017cyzn\u0105, urodzajn\u0105? Oby wreszcie. Ale dlaczego wci\u0105\u017c niezmiennie idzie za mn\u0105 takie t\u0142umaczenie samego siebie, \u017ce to jest za trudne, … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-8468","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8468","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8468"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8468\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42227,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8468\/revisions\/42227"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8468"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8468"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8468"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}