S\u0142ysza\u0142em o takim zdarzeniu: m\u0119\u017cczyzna wraca\u0142 do domu i przechodz\u0105c przez most zauwa\u017cy\u0142 w nurcie rzeki ch\u0142opca, kt\u00f3ry tam co dopiero wpad\u0142, poniewa\u017c nie potrafi\u0142 wyhamowa\u0107 swojego roweru na zakr\u0119cie. \u00d3w m\u0119\u017cczyzna, widz\u0105c co si\u0119 sta\u0142o, szybko podbieg\u0142 do barierki i wskoczy\u0142 do wody. Kiedy wyci\u0105gn\u0105\u0142 go na brzeg wszed\u0142 jeszcze raz, aby wy\u0142owi\u0107 r\u00f3wnie\u017c jego rower. Potem okry\u0142 wystraszonego i trz\u0119s\u0105cego si\u0119 ch\u0142opaka swoj\u0105 ciep\u0142\u0105 kurtk\u0105, bo by\u0142a to ju\u017c p\u00f3\u017ana jesienna pora. Odprowadzi\u0142 do domu. Zadzwoni\u0142. W drzwiach ukaza\u0142a si\u0119 pot\u0119\u017cna posta\u0107 ojca. Wys\u0142ucha\u0142 co si\u0119 sta\u0142o. Na koniec zapyta\u0142 z oburzeniem:<\/p>\n
– A berecik, prosz\u0119 pana, to gdzie?<\/p>\n
W ten spos\u00f3b sprawdzi\u0142o si\u0119 powiedzenie Aleksandra Dumasa: \u201eS\u0105 przys\u0142ugi tak wielkie, \u017ce mo\u017cna za nie odp\u0142aci\u0107 tylko niewdzi\u0119czno\u015bci\u0105.\u201d<\/p>\n
Ale nie zawsze tak bywa. W pewnym miasteczku hiszpa\u0144skim by\u0142 niedu\u017cy hotel. Nale\u017ca\u0142 do Don Emanuela. Miejsce to by\u0142o szczeg\u00f3lne, bowiem ka\u017cdego popo\u0142udnia personel wraz z w\u0142a\u015bcicielem obs\u0142ugiwa\u0142 \u017cebrak\u00f3w. Traktowani byli tak jak prawdziwi go\u015bcie i po sko\u0144czonym posi\u0142ku ka\u017cdy z nich rozchodzi\u0142 si\u0119 w swoje strony.<\/p>\n
Ot\u00f3\u017c Don Emanuel dlatego by\u0142 taki wspania\u0142omy\u015blny dla bezdomnych, poniewa\u017c w czasie wojny domowej zosta\u0142 niewinnie skazany na \u015bmier\u0107. Sta\u0142 ju\u017c pod \u015bcian\u0105. Pluton egzekucyjny trzyma\u0142 wycelowane w niego karabiny, gdy nagle – nie wiadomo sk\u0105d i jak \u2013 zjawi\u0142 si\u0119 jaki\u015b \u017cebrak i bardzo przekonywuj\u0105co t\u0142umaczy\u0142 \u017co\u0142nierzom, \u017ceby nie strzelali. I ci, rzeczywi\u015bcie odst\u0105pili od swego zamiaru.<\/p>\n
Don Emanuel nigdy wi\u0119cej nie widzia\u0142 ju\u017c swego wybawiciela, nigdy te\u017c nie dowiedzia\u0142 si\u0119, kim by\u0142 \u00f3w nieznajomy. Postanowi\u0142 wi\u0119c nie tylko karmi\u0107 biednych bezdomnych, ale tak\u017ce robi\u0107 to z wielkim szacunkiem.<\/p>\n
Na pytanie, czy musi to robi\u0107 ka\u017cdego dnia, czy to nie przesada, czy nie wystarczy\u0142oby na przyk\u0142ad raz w miesi\u0105cu albo nawet raz w roku, w rocznic\u0119 uratowania \u2013 on odpowiada\u0142 w ten spos\u00f3b:<\/p>\n
– Czy\u017c B\u00f3g ofiarowa\u0142 mi \u017cycie tylko na jeden dzie\u0144 w roku? Nie, dzie\u0144 za dniem otrzymuj\u0119 \u017cycie przez tego n\u0119dzarza, kt\u00f3ry nawet nie pr\u00f3bowa\u0142 odebra\u0107 ode mnie zas\u0142u\u017conego podzi\u0119kowania i wynagrodzenia. My\u015bl\u0119, \u017ce za taki dar nie mog\u0119 si\u0119 niczym tak naprawd\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107.<\/p>\n
\u201eNajpi\u0119kniejszym dzi\u0119kczynieniem za dary Bo\u017ce jest przekazywanie tych dar\u00f3w bli\u017anim.\u201d Takie zdanie znalaz\u0142em w zapiskach kardyna\u0142a Michael Faulhabera.<\/p>\n
Relacje pomi\u0119dzy lud\u017ami bywaj\u0105 przer\u00f3\u017cne – od dobrych a\u017c do z\u0142ych. A jak cz\u0142owiek zachowuje si\u0119 w stosunku do Pana Boga? Dzisiejsze S\u0142owo Bo\u017ce daje bardzo wyczerpuj\u0105c\u0105 odpowied\u017a. Ewangelia opisuje wydarzenie zwi\u0105zane z dziesi\u0119ciu tr\u0119dowatymi. Warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 w jaki spos\u00f3b dosz\u0142o do ich spotkania z Jezusem. Wyszli na przeciw, ale jak zaznacza \u015bwi\u0119ty \u0141ukasz: \u201ezatrzymali si\u0119 z daleka i g\u0142o\u015bno wo\u0142ali: Jezusie, Mistrzu, ulituj si\u0119 nad nami.\u201d Pragn\u0119li oczyszczenia, stali jednak pokornie daleko. Nie \u015bmieli si\u0119 zbli\u017cy\u0107 \u2013 nie tylko dlatego, \u017ce Prawo zabrania\u0142o im tego. W ten spos\u00f3b wyrazili przede wszystkim sw\u00f3j szacunek dla osoby Chrystusa. Uznali, \u017ce s\u0105 chorzy, \u017ce s\u0105 niegodni. Tymczasem w rozmowie z lud\u017ami cz\u0119sto mam wra\u017cenie uczestniczenia w I Stacji Drogi Krzy\u017cowej. W pytaniach o Bo\u017ce plany zbawienia cz\u0142owiek z miejsca umieszcza si\u0119 Pana Boga na \u0142awie oskar\u017conych: \u201eA dlaczego B\u00f3g tak stworzy\u0142 \u015bwiat?\u201d I od razu bardzo \u0142atwo padaj\u0105 definitywne wyroki \u2013 \u201enie dobrze go urz\u0105dzi\u0142.\u201d Je\u017celi ja proch i py\u0142 \u015bmiem a\u017c tak blisko podchodzi\u0107 do Pana i Stw\u00f3rcy w roli kontrolera, recenzenta \u2013 to pewnie moje wyobra\u017cenie o Bogu jest ca\u0142kowicie chybione. Cz\u0142owiek dzisiejszy cz\u0119sto zachowuje si\u0119 tak jakby kompletnie zatraci\u0142 poczucie sacrum. To jest jaki\u015b znak czasu. Opowiada\u0142 jeden z ksi\u0119\u017cy jak w czasie Mszy \u015bwi\u0119tej, na kt\u00f3rej by\u0142 zawierany sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa, pewien pan w czasie przeistoczenia, stoj\u0105c dwa metry od o\u0142tarza, zmienia\u0142 film w aparacie fotograficznym. Albo widzia\u0142em tak\u0105 scen\u0119 jak oburzeni tury\u015bci przed bram\u0105 bazyliki \u015bwi\u0119tego Piotra obrzucali s\u0142owami jak b\u0142otem gwardi\u0119 szwajcarsk\u0105, poniewa\u017c nie pozwoli\u0142a im wej\u015b\u0107. Ich roznegli\u017cowany str\u00f3j \u015bwiadczy\u0142, \u017ce pomylili miejsce \u015bwi\u0119te z kawiarnianym tarasem na pla\u017cy. Przecie\u017c cz\u0142owiek nawet id\u0105c do teatru – ubiera si\u0119 od\u015bwi\u0119tnie.<\/p>\n
Id\u0105c dalej \u015bladami owych tr\u0119dowatych z dzisiejszej Ewangelii \u2013 oni otrzymali jedynie polecenie od Pana Jezusa: \u201eId\u017acie, poka\u017ccie si\u0119 kap\u0142anom.\u201d I oni poszli. Zaufali Jego s\u0142owu. Przecie\u017c nie doznali wtedy uzdrowienia. Oczyszczenie nast\u0105pi\u0142o dopiero w drodze. Podobny akt zaufania wykaza\u0142 zas\u0142uchany t\u0142um, kt\u00f3ry trwa\u0142 przy Jezusie trzy dni. Uwierzy\u0142, \u017ce On mo\u017ce nakarmi\u0107 wszystkich i us\u0142ucha\u0142 Jego polecenia, kt\u00f3re dotar\u0142o do nich przez aposto\u0142\u00f3w: \u201eKa\u017ccie ludziom usi\u0105\u015b\u0107.\u201d Oni usiedli. Cud rozmno\u017cenia chleba nast\u0105pi\u0142 dopiero po tym akcie zawierzenia.<\/p>\n
Je\u017celi mnie tak trudno wyruszy\u0107 na drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 Pan Jezus wskazuje \u2013 to pewnie dlatego, \u017ce o\u015bmielam si\u0119 domaga\u0107 od Pana Boga cudownych rozwi\u0105za\u0144, ale wed\u0142ug moich plan\u00f3w, precyzuj\u0105c spos\u00f3b i czas spe\u0142nienia. Ka\u017cde takie dociekanie wyp\u0142ywa z mojej pychy. Ta sama pycha oburza\u0142a Aramejczyka (dzisiejsze I Czytanie), kt\u00f3ry nie chcia\u0142 pos\u0142ucha\u0107 proroka Elizeusza, aby obmy\u0107 si\u0119 w rzece Jordanie i w ten spos\u00f3b pozby\u0107 si\u0119 tr\u0105du. Bo on mia\u0142 swoje w\u0142asne wyobra\u017cenie w jaki spos\u00f3b ma dokona\u0107 si\u0119 na nim cud. Dopiero jego s\u0142udzy nak\u0142onili go, aby zechcia\u0142 us\u0142ucha\u0142 proroka i dobrze, \u017ce us\u0142ucha\u0142, bo dozna\u0142 oczyszczenia.<\/p>\n
Ksi\u0105dz Piotr Pawlukiewicz, komentuj\u0105c zachowanie si\u0119 owych dziesi\u0119ciu, pisze: \u201eJezus, co dziwniejsze, odsy\u0142a tr\u0119dowatych do kap\u0142an\u00f3w, o kt\u00f3rych \u2013 wiemy o tym dobrze \u2013 mia\u0142 swoje zdanie. O czym to \u015bwiadczy? O wielkim szacunku Zbawiciela dla nakaz\u00f3w starotestamentowego Prawa, cho\u0107 by\u0142o ono przez \u017byd\u00f3w niejednokrotnie wypaczone. Jezus zdaje si\u0119 m\u00f3wi\u0107: id\u017acie do kap\u0142an\u00f3w, cho\u0107 sprzeniewierzaj\u0105 si\u0119 oni wierno\u015bci Bogu. Ale id\u017acie do nich, poniewa\u017c przez to oka\u017cecie szacunek Prawu ustanowionemu przez Stw\u00f3rc\u0119. Poka\u017cecie, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga, \u017ce pos\u0142usze\u0144stwo Bogu jest dla was wa\u017cniejsze ni\u017c niech\u0119\u0107 wobec drugiego cz\u0142owieka. Id\u017acie do zwyk\u0142ych, grzesznych kap\u0142an\u00f3w, aby oni wype\u0142nili wobec was sw\u00f3j obowi\u0105zek.\u201d<\/p>\n
Jakie to jest trudne dla wielu ludzi, nawet gorsz\u0105ce, \u017ce Pan B\u00f3g przychodzi taki zwyczajny, powszedni i to jeszcze poprzez pos\u0142ug\u0119 grzesznych ludzi.<\/p>\n
Dop\u00f3ki b\u0119d\u0119 wpatrzony tylko w swoje w\u0142asne wyobra\u017cenie w jaki spos\u00f3b Pan B\u00f3g powinien mnie cudownie prowadzi\u0107 \u2013 dop\u00f3ty tajemnica Bo\u017cych dr\u00f3g b\u0119dzie dla mnie zakryta. Wo\u0142am wi\u0119c z go\u015bci\u0144ca, na kt\u00f3rym postawi\u0142e\u015b mnie Panie \u2013 daj mi serce pokorne i serce skruszone \u2013 bo to oznacza, \u017ce nie tylko b\u0119d\u0119 oczyszczony i ocalony przez Ciebie Panie, ale b\u0119d\u0119 – jak ten jeden z dziesi\u0119ciu \u2013 stale wraca\u0142 do Ciebie z dzi\u0119kczynieniem. W czasie ka\u017cdej Eucharystii, kt\u00f3ra jest dzi\u0119kczynieniem, uczysz mnie tego. W II Modlitwie Eucharystycznej o Tajemnicy Pojednania bardzo zwi\u0119\u017ale jest to wyra\u017cone: \u201ePrzez ofiar\u0119 Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, wydanego za nas na \u015bmier\u0107, doprowadzasz nas do Twojej mi\u0142o\u015bci, aby\u015bmy tak\u017ce my dawali siebie braciom.\u201d<\/p>\n
ksi\u0105dz Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" S\u0142ysza\u0142em o takim zdarzeniu: m\u0119\u017cczyzna wraca\u0142 do domu i przechodz\u0105c przez most zauwa\u017cy\u0142 w nurcie rzeki ch\u0142opca, kt\u00f3ry tam co dopiero wpad\u0142, poniewa\u017c nie potrafi\u0142 wyhamowa\u0107 swojego roweru na zakr\u0119cie. \u00d3w m\u0119\u017cczyzna, widz\u0105c co si\u0119 sta\u0142o, szybko podbieg\u0142 do barierki i wskoczy\u0142 do wody. Kiedy wyci\u0105gn\u0105\u0142 go na brzeg wszed\u0142 jeszcze raz, aby wy\u0142owi\u0107 r\u00f3wnie\u017c jego rower. Potem okry\u0142 wystraszonego … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-8438","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8438","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8438"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8438\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42230,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8438\/revisions\/42230"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8438"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8438"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8438"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}