Pan Jezus przekazuje dzi\u015b bardzo ciep\u0142e i serdeczne s\u0142owa: \u201eNie b\u00f3j si\u0119, ma\u0142a trz\u00f3dko, gdy\u017c spodoba\u0142o si\u0119 Ojcu waszemu da\u0107 wam kr\u00f3lestwo\u201d. Obiecuje, \u017ce to kr\u00f3lestwo, z kt\u00f3rego przyszed\u0142, stanie si\u0119 udzia\u0142em tych, kt\u00f3rzy we\u0144 uwierz\u0105. Dla dzisiejszego cz\u0142owieka zanurzonego w sprawach tego \u015bwiata, Jezusowe s\u0142owa brzmi\u0105 – trzeba przyzna\u0107 – troch\u0119 archaicznie.<\/p>\n
<\/strong><\/p>\n A poza tym tu, na tej ziemi, przyobiecana rzeczywisto\u015b\u0107 jest ca\u0142kowicie zakryta. Ludzkie oko nie jest w stanie jej wypatrzy\u0107. Ale ona jest. Jezus za\u015bwiadczy\u0142 o niej a\u017c do przelania swojej krwi. Dzi\u0119ki temu Jego obietnica mog\u0142a si\u0119 zi\u015bci\u0107. Zanim jednak dokona\u0142 otwarcia Bo\u017cych bram, Chrystus swoim nauczaniem przybli\u017ca\u0142 Kr\u00f3lestwo, kt\u00f3re nie jest z tego \u015bwiata, poprzez r\u00f3\u017cne przypowie\u015bci. Mi\u0119dzy innymi przyr\u00f3wna\u0142 t\u0119 Bo\u017c\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 do skarbu ukrytego na roli, kt\u00f3ry kiedy cz\u0142owiek odkryje got\u00f3w jest odda\u0107 wszystko, poniewa\u017c zapragn\u0105\u0142 posi\u0105\u015b\u0107 go ca\u0142ym swoim sercem \u2013 \u201ebo gdzie jest skarb tw\u00f3j, tam b\u0119dzie i serce twoje\u201d.<\/p>\n Ksi\u0105dz Piotr Pawlukiewicz bardzo trafnie przetransponowa\u0142 t\u0119 prawd\u0119 na dzisiejsze realia: \u201eKa\u017cdy z nas musi si\u0119 uczciwie zapyta\u0107, gdzie jest jego serce. Zanurzone w serialach telewizyjnych? W magazynach pi\u0142karskich? W robieniu kariery? Ka\u017cdy z nas musi zapyta\u0107 siebie: jaka wiadomo\u015b\u0107, jaka sprawa spowodowa\u0142aby, abym w nocy wsta\u0142, ubra\u0142 si\u0119 i wyszed\u0142 z domu? Za co odda\u0142bym wszystkie pieni\u0105dze? Ka\u017cdy z nas ma takie sprawy, tak kochane osoby, takie warto\u015bci. I to jest w ewangelicznym przekazie niezwyk\u0142e, \u017ce B\u00f3g chce by\u0107 przez nas w\u0142a\u015bnie tak mocno, ca\u0142ym sercem kochany! Dok\u0142adnie tak! Wiem, to dla wielu szokuj\u0105ce, to dla wielu niemo\u017cliwe, to dla wielu zupe\u0142na abstrakcja. Owszem, pomodli\u0107 si\u0119, zachowywa\u0107 przykazania, i\u015b\u0107 do ko\u015bcio\u0142a. Ale kocha\u0107 Boga a\u017c tak?! Odpowied\u017a jest jedna: dok\u0142adnie tak! Zaanga\u017cowa\u0107 serce w Boga bardziej ni\u017c w samoch\u00f3d, komputer, serial, pieni\u0105dze\u201d…<\/p>\n Tymczasem bardzo cz\u0119sto s\u0142ysz\u0119 w rozmowie z ochrzczonymi lud\u017ami zadawalanie si\u0119 jedynie najmniejszym minimum. Co gorzej \u2013 uwa\u017ca si\u0119 to za normalne i wystarczaj\u0105ce, by p\u00f3j\u015b\u0107 tylko do ko\u015bcio\u0142a i to jeszcze z kilkuminutowym op\u00f3\u017anieniem. I znowu te\u017c nie co niedziela \u2013 no bez przesady! Raz na rok przyst\u0105pi\u0107 do spowiedzi – wcale nie z potrzeby serca \u2013 tylko \u017ceby mie\u0107 ju\u017c z g\u0142owy. B\u0142yskawiczna modlitwa z cichym westchnieniem: \u201eo, jak mi si\u0119 nie chce\u201d. A tymczasem Pan Jezus stawia bardzo wysoko poprzeczk\u0119 m\u00f3wi\u0105c o w\u0105skiej i stromej \u015bcie\u017cce, kt\u00f3ra prowadzi do Jego Kr\u00f3lestwa. Wygodna i szeroka droga nie zaprowadzi do Bo\u017cego \u015bwiata. I cho\u0107bym wmawia\u0142 sobie, \u017ce Jezusowe wymagania s\u0105 po prostu absurdalne \u2013 to jednak tak naprawd\u0119 tylko B\u00f3g jest ca\u0142kowicie po stronie mojego serca. \u017beby zrozumie\u0107 ten Bo\u017cy zamys\u0142 dobrze jest przyjrze\u0107 si\u0119, jak proponuje cytowany ju\u017c wy\u017cej ksi\u0105dz Piotr Pawlukiewicz, ludzkim relacjom cho\u0107by w rodzinach: \u201eCzy\u017c te\u017c nie oczekujemy od bliskich mi\u0142o\u015bci? \u017bona pragnie nie tylko rzuconej na st\u00f3\u0142 pensji, ale i serca, u\u015bmiechu, zainteresowania, czu\u0142o\u015bci ze strony m\u0119\u017ca. C\u00f3rka oczekuje od matki nie tylko postawionego na stole obiadu, ale cz\u0119sto rozmowy, przyja\u017ani, zrozumienia. W ilu domach mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 s\u0142owa: \u201dCzego si\u0119 czepiasz? Przecie\u017c utrzymuj\u0119 dom, daje pieni\u0105dze!\u201d Tak, to prawda. Mo\u017cna dla kogo\u015b pracowa\u0107, by\u0107 z nim, rozmawia\u0107, a wcale go nie kocha\u0107, sercem by\u0107 zupe\u0142nie gdzie indziej \u2013 w marzeniach, w gazetach, w telewizji. Chyba wielu z nas zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce kto\u015b, na kim mi zale\u017ca\u0142o, wcale nie mia\u0142 dla nas serca. By\u0142 z nami, rozmawia\u0142, ale tylko z grzeczno\u015bci, tylko z musu\u201d.<\/p>\n Przywo\u0142uj\u0105c takie do\u015bwiadczenia mog\u0119 \u0142atwiej zobaczy\u0107 moj\u0105 ogromn\u0105 niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 dla Boga, kt\u00f3ry uczyni\u0142 dla mnie wszystko, aby mnie uratowa\u0107 i uszcz\u0119\u015bliwi\u0107 \u2013 a ja, owszem id\u0119 do ko\u015bcio\u0142a na Msz\u0119 \u015bw., tyle \u017ce z obowi\u0105zku, mo\u017ce z przyzwyczajenia. Psalmista wo\u0142a: \u201eUcieszy\u0142em si\u0119, \u017ce p\u00f3jdziemy do domu Pana\u201d. Czy rzeczywi\u015bcie jest we mnie rado\u015b\u0107, by m\u00f3c uczestniczy\u0107 w Wielkiej Tajemnicy Wiary? Na ile zdaj\u0119 sobie z tego spraw\u0119? A modlitwa, do kt\u00f3rej jestem dopuszczony maj\u0105c ten nieprawdopodobny i niewyobra\u017calny przywilej, \u017ce moje s\u0142owo dociera do samego Boga i Bo\u017cy g\u0142os we mnie jest s\u0142yszalny \u2013 czym jest dla mnie, skoro odbywa si\u0119 byle jak i byle szybciej, bo w telewizji zaczyna si\u0119 ju\u017c ciekawy film?<\/p>\n Pan B\u00f3g jednak nie zra\u017ca si\u0119 i nie odwraca ode mnie swojej mi\u0142o\u015bci, a r\u00f3wnocze\u015bnie tak dalece szanuje moj\u0105 woln\u0105 wol\u0119 – co te\u017c jest jedn\u0105 z niepoj\u0119tych Bo\u017cych tajemnic. Nie zmusza mnie do kochania siebie, ale poprzez najrozmaitsze sytuacje, poprzez wysy\u0142anych anio\u0142\u00f3w i ludzi pragnie ocali\u0107 moje prawdziwe \u017cycie i uczyni\u0107 je szcz\u0119\u015bliwym. I czyni to w spos\u00f3b tak delikatny, aby w niczym nie urazi\u0107 mojego serca. Dok\u0105d wi\u0119c b\u0119d\u0119 \u015bpiewa\u0142 ustami tylko: \u201eKiedy\u017c, o kiedy\u017c, s\u0142odki m\u00f3j Panie, poznamy Serca Twego kochanie? Kiedy\u017c Twa mi\u0142o\u015b\u0107 rozpali nas? O, dobry Jezu, czas to ju\u017c, czas!\u201d<\/p>\n Pan B\u00f3g zrobi\u0142 wszystko, aby zas\u0142u\u017cy\u0107 sobie na mi\u0142o\u015b\u0107 cz\u0142owieka. Przede wszystkim da\u0142 swojego Syna przez kt\u00f3rego ka\u017cdy mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 Bo\u017cym domownikiem. A jednak nie tylko \u015bw. Franciszek zwyk\u0142 m\u00f3wi\u0107: \u201eMi\u0142o\u015b\u0107 nie jest kochana\u201d. To smutne stwierdzenie jest widoczne w ka\u017cdym ludzkim pokoleniu, w kt\u00f3rym tylko \u201ema\u0142e trz\u00f3dki\u201d odnajduj\u0105 sw\u00f3j skarb \u2013 Jezusa. Kochaj\u0105 Go ca\u0142ym swoim sercem, tak jak tylko potrafi\u0105, id\u0105c wytrwale po \u015bladach Jego st\u00f3p. To nic, \u017ce ci\u0105gle upadaj\u0105 potykaj\u0105c si\u0119 o ostre kamienie walaj\u0105ce si\u0119 na drodze ich \u017cycia. Z ka\u017cdego upadku powstaj\u0105 i wci\u0105\u017c id\u0105 dalej, aby wytrwa\u0107 do ko\u0144ca. To o nich m\u00f3wi Jezus w dzisiejszej Ewangelii: \u201eSzcz\u0119\u015bliwi owi s\u0142udzy, kt\u00f3rych pan zastanie czuwaj\u0105cych, gdy nadejdzie. Zaprawd\u0119 powiadam wam: Przepasze si\u0119 i ka\u017ce im zasi\u0105\u015b\u0107 do sto\u0142u, a obchodz\u0105c b\u0119dzie im us\u0142ugiwa\u0142\u201d. Ale Pan ju\u017c dzi\u015b, ju\u017c teraz kl\u0119ka przed ka\u017cdym uczestnikiem Eucharystii i umywa nogi \u2013 tak jak wtedy kiedy ustanowi\u0142 ten Przenaj\u015bwi\u0119tszy Sakrament. Czy widz\u0119 to co czyni Jezus \u2013 m\u00f3j Pan, m\u00f3j B\u00f3g? Na pewno widz\u0105 te \u201ema\u0142e trz\u00f3dki\u201d obecne w ka\u017cdym zak\u0105tku \u015bwiata, dla kt\u00f3rych s\u0142owa z Liturgii staj\u0105 si\u0119 \u017cywe: \u201eWszyscy oddalili\u015bmy si\u0119 od Ciebie, ale Ty sam Bo\u017ce, nasz Ojcze, sta\u0142e\u015b si\u0119 bliski dla ka\u017cdego cz\u0142owieka. Przez ofiar\u0119 Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, wydanego za nas na \u015bmier\u0107, doprowadzasz nas do Twojej mi\u0142o\u015bci, aby\u015bmy tak\u017ce my dawali siebie braciom\u201d. To poprzez nich Pan Jezus wci\u0105\u017c przyprowadza nowe twarze i przyprowadza o r\u00f3\u017cnych porach dnia i nocy i nie tylko z rynk\u00f3w \u015bwiata, ale i z przer\u00f3\u017cnych op\u0142otk\u00f3w, bo mieszka\u0144 w domu Ojca jest wiele.<\/p>\n ksi\u0105dz Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pan Jezus przekazuje dzi\u015b bardzo ciep\u0142e i serdeczne s\u0142owa: \u201eNie b\u00f3j si\u0119, ma\u0142a trz\u00f3dko, gdy\u017c spodoba\u0142o si\u0119 Ojcu waszemu da\u0107 wam kr\u00f3lestwo\u201d. Obiecuje, \u017ce to kr\u00f3lestwo, z kt\u00f3rego przyszed\u0142, stanie si\u0119 udzia\u0142em tych, kt\u00f3rzy we\u0144 uwierz\u0105. Dla dzisiejszego cz\u0142owieka zanurzonego w sprawach tego \u015bwiata, Jezusowe s\u0142owa brzmi\u0105 – trzeba przyzna\u0107 – troch\u0119 archaicznie. A poza tym tu, na tej ziemi, … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-8262","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8262","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8262"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8262\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42239,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8262\/revisions\/42239"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8262"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8262"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8262"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}