Aposto\u0142owie, przebywaj\u0105c stale z Panem Jezusem, widzieli jak cz\u0119sto ich Pan i Mistrz trwa\u0142 na modlitwie. Wiele razy w Ewangelii opisane jest jak odchodzi\u0142 na miejsca samotne, na kt\u00f3rych modli\u0142 si\u0119 do swego Ojca. Przed ka\u017cdym wa\u017cnym wydarzeniem Chrystus Pan sp\u0119dza\u0142 wiele czasu, bywa\u0142o \u017ce ca\u0142e noce, na uboczu. Tam rozmawia\u0142 ze swoim Ojcem i \u0142\u0105czy\u0142 swoj\u0105 wol\u0119 z wol\u0105 Ojca.<\/p>\n
Tak by\u0142o na przyk\u0142ad przed wyborem dwunastu Aposto\u0142\u00f3w. Albo innym razem zanim og\u0142osi\u0142 swoje g\u0142\u00f3wne przes\u0142anie zawarte w o\u015bmiu b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwach odby\u0142 \u017carliw\u0105 modlitw\u0119. Modli\u0142 si\u0119 i na g\u00f3rze Tabor i w ogrodach Getsemanii. A jeszcze zanim poszed\u0142 do Ogr\u00f3jca – w Wieczerniku wypowiedzia\u0142 wielk\u0105 modlitw\u0119 podczas kt\u00f3rej ustanowi\u0142 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Eucharysti\u0119 i wy\u015bwi\u0119ci\u0142 pierwszych kap\u0142an\u00f3w. Nie mo\u017cna tu r\u00f3wnie\u017c nie wspomnie\u0107 szczeg\u00f3lnej modlitwy, przejmuj\u0105cej i niezrozumia\u0142ej, jak\u0105 Bo\u017cy Syn odby\u0142 ze swoim Ojcem z wysoko\u015bci ju\u017c krzy\u017ca.<\/p>\n
Aposto\u0142owie patrz\u0105c na co dzie\u0144 na swojego Mistrza i Pana musieli by\u0107 zauroczeni Jego widokiem kiedy powraca\u0142 z modlitwy, dlatego nie dziwi przekaz dzisiejszej Ewangelii, \u017ce \u201ejeden z uczni\u00f3w rzek\u0142 do Niego: \u201ePanie, naucz nas si\u0119 modli\u0107\u201d. I Pan Jezus uczyni\u0142 zado\u015b\u0107 tej pro\u015bbie i da\u0142 modlitw\u0119 najwspanialsz\u0105, kt\u00f3ra pozostanie nieocenionym skarbem dla wszystkich pokole\u0144, kt\u00f3re przechodzi\u0142y, przechodz\u0105 i b\u0119d\u0105 przechodzi\u0107 przez t\u0119 ziemi\u0119. Mo\u017ce to i dobrze, \u017ce ten kt\u00f3ry odczu\u0142 wielkie pragnienie, aby si\u0119 modli\u0107, tak jak Jezus, pozosta\u0142 nieznany i z imienia i z twarzy. Bowiem w tej jego pro\u015bbie mo\u017ce wypowiedzie\u0107 si\u0119 ka\u017cdy, ka\u017cdy kto odkryje w swoim sercu takie pragnienie. Wielki pisarz J\u00f3zef Ignacy Kraszewski wyrazi\u0142 w przepi\u0119knej refleksji uj\u0119tej poezj\u0105 owo pragnienie:<\/p>\n
\u201eJak kwiat ku s\u0142o\u0144cu, tak ku Bogu dusza
\nZwraca si\u0119 czerpi\u0105c w Nim si\u0142y,
\nModlitwa \u017cywi, co \u017cycie wysusza,
\nModlitwa wlewa co b\u00f3le wypi\u0142y.
\nDwa \u015bwiaty wi\u0105\u017ce z\u0142otymi ogniwy
\n\u015awiat umar\u0142ych i \u015bwiat \u017cywy.
\nT\u0119sknot\u0119 s\u0142odzi, cierpienia u\u015bmierza,
\nJest zdrojem \u0142aski i tarcz\u0105 rycerza.
\nM\u00f3dlmy si\u0119, m\u00f3dlmy, pijmy z tego zdroju
\nOch\u0142od\u0119 w spiece i si\u0142y do boju.
\nSpok\u00f3j jakiego \u015bwiat da\u0107 nam nie mo\u017ce,
\nI \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 i natchnienie Bo\u017ce.
\nModlitwa rze\u017awi, na bole\u015b\u0107 nas zbroi,
\nOczyszcza serce i cierpienia koi,
\nM\u00f3dlmy si\u0119 w sromie, w ucisku, w potrzebie,
\nZ bra\u0107mi co cierpi\u0105, do braci co w niebie,
\nDo Boga \u017cywych i zmar\u0142ych, co s\u0142ucha
\nModlitw uczynk\u00f3w i modlitwy ducha.
\nOna jest w\u0119z\u0142em, co \u0142\u0105czy dwa \u015bwiaty,
\nCz\u0142owieka z Bogiem i ziemi\u0119 z niebiosy\u201d.<\/p>\n
Gdy mowa jest o modlitwie od razu przychodzi na my\u015bl osoba \u015bwi\u0119tego Jana Paw\u0142a II. By\u0142o mi dane nie tylko wiele razy z daleka na \u017cywo, czy poprzez telewizj\u0119, ale r\u00f3wnie\u017c z bardzo bliska patrze\u0107 na rozmodlonego Papie\u017ca w jego prywatnej kaplicy na Watykanie i w Castel Gandolfo. \u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II naprawd\u0119 mia\u0142 dar wchodzenia ca\u0142kowicie w inn\u0105 przestrze\u0144, kt\u00f3r\u0105 zwyk\u0142y \u015bmiertelnik najwy\u017cej co – mo\u017ce jedynie przeczuwa\u0107. Powiedzenie Simone Weil: \u201eM\u00f3w mi, milcz\u0105c, o Bogu!\u201d jest tu jak najbardziej zrozumia\u0142e. On, zast\u0119pca Chrystusa na ziemi, nios\u0105c coraz ci\u0119\u017cszy krzy\u017c, ka\u017cd\u0105 modlitw\u0119 okupywa\u0142 ogromnym cierpieniem, przez co jeszcze bardziej upodabnia\u0142 si\u0119 do swojego Mistrza, kt\u00f3ry go wybra\u0142. Jego b\u0142aganie za \u015bwiatem, kt\u00f3re by\u0142o usilne i pokorne, bardzo przypomina dzisiejsze I Czytanie. Cytowana ju\u017c Simone Weil podaje i taki sprawdzian, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c bardzo przylega do osoby \u015bwi\u0119tego Jana Paw\u0142a II: \u201eNie po sposobie, w jaki cz\u0142owiek m\u00f3wi o Bogu, ale po sposobie, w jaki m\u00f3wi o rzeczach ziemskich, poznajemy najlepiej, czy jego dusza by\u0142a w ogniu mi\u0142o\u015bci Boga.\u201d<\/p>\n
Do starego mnicha przyszed\u0142 jego wsp\u00f3\u0142brat i \u017cali\u0142 si\u0119, \u017ce nie potrafi ju\u017c ani wierzy\u0107, ani si\u0119 modli\u0107. Prosi\u0142 o zwolnienie ze s\u0142u\u017cby Bo\u017cej, poniewa\u017c jego serce skamienia\u0142o, a modlitwy sta\u0142y si\u0119 tylko jednym wielkim udawaniem.<\/p>\n
I wtedy do\u015bwiadczony zakonnik tak\u0105 da\u0142 mu rad\u0119:<\/p>\n
– Je\u017celi ju\u017c nie potrafisz si\u0119 modli\u0107, to id\u017a i przynajmniej przypatruj si\u0119, jak robi\u0105 to inni!<\/p>\n
Bo pragnienie modlitwy, pragnienie blisko\u015bci bycia z Bogiem jest obecne w ka\u017cdym ludzkim sercu \u2013 tyle \u017ce bywa ono cz\u0119sto zag\u0142uszane poprzez zajmowanie si\u0119 wieloma sprawami co powoduje gor\u0105czkowy aktywizm. Albo cz\u0142owiek zaczyna coraz bardziej brn\u0105\u0107 w r\u00f3\u017cne niedobre nami\u0119tno\u015bci. Ale nawet pomimo tego wci\u0105\u017c w g\u0142\u0119bi ludzkiego serca tli si\u0119 t\u0119sknota za Panem Bogiem, kt\u00f3r\u0105 najtrafniej wyrazi\u0142 \u015bw. Augustyn: \u201eStworzy\u0142e\u015b nas dla siebie, Bo\u017ce, i niespokojne jest serce nasze, dop\u00f3ki nie spocznie w Tobie\u201d.<\/p>\n
Kiedy moje serce szuka Boga, wtedy mo\u017cna si\u0119 modli\u0107 nawet bez s\u0142\u00f3w. \u015awi\u0119ty Jan Vianney zauwa\u017cy\u0142, \u017ce do ko\u015bcio\u0142a w Ars, gdzie by\u0142 proboszczem, przychodzi\u0142 regularnie jego parafianin, prosty rolnik i zawsze d\u0142ugo si\u0119 modli\u0142. Zaciekawiony odwa\u017cy\u0142 si\u0119 kt\u00f3rego\u015b dnia zapyta\u0107 go:<\/p>\n
– Powiedz mi, dobry cz\u0142owieku, co ty takiego m\u00f3wisz Panu Jezusowi, \u017ce zabiera ci to tyle czasu.<\/p>\n
– Nic nie m\u00f3wi\u0119 \u2013 odpowiedzia\u0142 rolnik. Po prostu patrz\u0119 na Jezusa, a Jezus patrzy na mnie i to jest ca\u0142a moja modlitwa.<\/p>\n
Dar przebywania blisko Boga daje B\u00f3g, kt\u00f3ry \u2013 jak napisa\u0142 Karl Rahner \u2013 \u201emo\u017ce uczyni\u0107 w naszym kierunku tysi\u0105c krok\u00f3w, ale ten jeden w Jego kierunku \u2013 ten musimy zrobi\u0107 sami.\u201d<\/p>\n
Zako\u0144cz\u0119 obrazem, aby zda\u0107 sobie spraw\u0119, jak wa\u017cny jest ten jeden krok i jak wielkiej wymaga nieraz odwagi.<\/p>\n
Brytyjski parowiec w listopadzie 1951 roku utkwi\u0142 dziobem w piasku w pobli\u017cu Borkum. Olbrzymie fale grozi\u0142y w ka\u017cdej chwili zatoni\u0119ciem statku. Wys\u0142ane sygna\u0142y SOS sprowadzi\u0142y pomoc. Ratowniczy statek wykorzysta\u0142 jedyny mo\u017cliwy spos\u00f3b uratowania za\u0142ogi: podp\u0142yn\u0105\u0142 bardzo blisko do parowca, aby mo\u017cna by\u0142o przeskoczy\u0107 na jego pok\u0142ad. Brytyjski kapitan od razu zrozumia\u0142 zamiary ratownik\u00f3w i skoczy\u0142 \u2013 wyj\u0105tkowo – jako pierwszy, aby w ten spos\u00f3b da\u0107 przyk\u0142ad pozosta\u0142ym. Statek przep\u0142ywa\u0142 dwadzie\u015bcia razy obok parowca \u2013 trzynastu marynarzy zosta\u0142o uratowanych, dwaj zgin\u0119li. Nie odwa\u017cyli si\u0119 na ryzykowny skok. Tylko ten, kto mia\u0142 odwag\u0119, zosta\u0142 uratowany.<\/p>\n
Ksi\u0105dz Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Aposto\u0142owie, przebywaj\u0105c stale z Panem Jezusem, widzieli jak cz\u0119sto ich Pan i Mistrz trwa\u0142 na modlitwie. Wiele razy w Ewangelii opisane jest jak odchodzi\u0142 na miejsca samotne, na kt\u00f3rych modli\u0142 si\u0119 do swego Ojca. Przed ka\u017cdym wa\u017cnym wydarzeniem Chrystus Pan sp\u0119dza\u0142 wiele czasu, bywa\u0142o \u017ce ca\u0142e noce, na uboczu. Tam rozmawia\u0142 ze swoim Ojcem i \u0142\u0105czy\u0142 swoj\u0105 wol\u0119 z wol\u0105 … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-8245","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8245","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8245"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8245\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42241,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8245\/revisions\/42241"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8245"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8245"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8245"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}