Jezusowa przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym jest jedn\u0105 z najbardziej wzruszaj\u0105cych, bo jest to przede wszystkim przypowie\u015b\u0107 o nieprawdopodobnie dobrym ojcu. Jednak na samym pocz\u0105tku rodzi si\u0119 pytanie, dlaczego ojciec w og\u00f3le zgodzi\u0142 si\u0119 i spe\u0142ni\u0142 pro\u015bb\u0119 syna, kt\u00f3ry domaga\u0142 si\u0119 swojego maj\u0105tku? Ju\u017c samo \u017c\u0105danie by\u0142o bezpodstawne, gdy\u017c dopiero po \u015bmierci ojca syn m\u00f3g\u0142by mie\u0107 prawo do swojej cz\u0119\u015bci.<\/p>\n
Czy\u017c kochaj\u0105cy ojciec nie wiedzia\u0142, \u017ce ten jego syn zmarnuje nie tylko ojcowizn\u0119, ale przede wszystkim sam si\u0119 zab\u0142\u0105ka i zagubi z dala od rodzinnego domu? I tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o – rzeczywi\u015bcie jego syn sta\u0142 si\u0119 n\u0119dzarzem. I to jakim! Pas\u0142 \u015bwinie. Dla \u017byda by\u0142o to kra\u0144cowe upokorzenie. Jakby jeszcze nie do\u015b\u0107 by\u0142o tego – musia\u0142 podkrada\u0107 pokarm przeznaczony dla \u015bwi\u0144. Hodowca traktowa\u0142 go wi\u0119c nawet gorzej od swoich zwierz\u0105t.<\/p>\n
Ta przypowie\u015b\u0107 jest bardzo wymown\u0105 ilustracj\u0105 do ukazania konsekwencji grzechu. Cz\u0142owiek ulegaj\u0105c urokowi z\u0142a – odchodzi, oddala si\u0119 od swojego rodzinnego domu, domu swojego Ojca. Takie do\u015bwiadczenie dotyka wielu. Czuj\u0119 i na sobie dotyk tego obrazu i dlatego nie jest mi on oboj\u0119tny.<\/p>\n
Hans Urs von Balthasar pisze w ten spos\u00f3b: \u201eDla nas t\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 maj\u0105tku Bo\u017cego jest nasze \u017cycie, nasza wolno\u015b\u0107, nasz rozum i odpowiedzialno\u015b\u0107 za siebie \u2013 najwy\u017csze dobra, jakie tylko B\u00f3g mo\u017ce da\u0107. To, \u017ce roztrwoniwszy wszystko, popadamy w n\u0119dz\u0119 i w tej n\u0119dzy wreszcie si\u0119 opami\u0119tujemy \u2013 nie jest tak istotne, jak wypatrywanie syna przez ojca, jego lito\u015b\u0107 nad powracaj\u0105cym, gor\u0105ce pozdrowienie, przyodzianie na nowo marnotrawnego i urz\u0105dzenie uczty na jego cze\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n
W petersburskim Ermita\u017cu znajduje si\u0119 obraz Rembrandta Syn marnotrawny<\/em>, kt\u00f3ry jest powszechnie znany. W Roku Jubileuszowym 2000 reprodukcja tego obrazu w formie plakatu by\u0142a widoczna prawie we wszystkich ko\u015bcio\u0142ach.<\/p>\n Stary m\u0119\u017cczyzna ubrany w obszerny czerwony p\u0142aszcz dotyka r\u0119kami ramion kl\u0119cz\u0105cego ch\u0142opca w \u0142achmanach z ogolon\u0105 g\u0142ow\u0105, w zniszczonych sanda\u0142ach, z kr\u00f3tkim mieczem u boku \u2013 symbolizuj\u0105cym jego synostwo. Tuli si\u0119 do swojego ojca. W tym ge\u015bcie wyra\u017cony jest ca\u0142y dramat tego co prze\u017cy\u0142. Artysta w tym ch\u0142opcu namalowa\u0142 po prostu siebie. Bowiem w swojej m\u0142odo\u015bci by\u0142 zuchwa\u0142y, zmys\u0142owy, arogancki. Mia\u0142 wiele pieni\u0119dzy, kt\u00f3re wydawa\u0142 rozrzutnie na swoje zachcianki, ale z czasem opami\u0119ta\u0142 si\u0119. Mo\u017cna to zauwa\u017cy\u0107 \u015bledz\u0105c jego kolejne obrazy. Szczeg\u00f3lnie patrz\u0105c na Syna marnotrawnego<\/em> \u2013 widzi si\u0119 jego uszcz\u0119\u015bliwienie, \u017ce znowu dane mu jest by\u0107 w domu ojca. Dopiero teraz, b\u0119d\u0105c powt\u00f3rnie w ramionach swojego ojca, zrozumia\u0142 jak wielk\u0105 by\u0142o pomy\u0142k\u0105 s\u0142ucha\u0107 r\u00f3\u017cnych podszept\u00f3w o tak zwanej rzekomej wolno\u015bci. Dlatego teraz mocno trzyma si\u0119 ojca, aby ju\u017c nigdy wi\u0119cej nie ulec b\u0142\u0119dnym mira\u017com.<\/p>\n Na tym obrazie, po prawej stronie, jest jeszcze jedna osoba – starszy syn. Patrzy surowo na t\u0119 scen\u0119 pojednania. Symbolizuje on tych wszystkich, kt\u00f3rzy siebie uwa\u017caj\u0105 jedynie za godnych szacunku. Innych traktuj\u0105 z pogard\u0105. Zreszt\u0105 Pan Jezus m\u00f3wi\u0142 t\u0119 przypowie\u015b\u0107 do faryzeusz\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie, poniewa\u017c oni szemrali i mieli za z\u0142e Chrystusowi, \u017ce przebywa i go\u015bci si\u0119 razem z grzesznikami i celnikami. Dobrze wiem, jak ten – tak zwany lepszy brat \u2013 wci\u0105\u017c siedzi i we mnie. I r\u00f3wnie\u017c wiem, \u017ce uzdrowienie z takiego stanu jest o wiele trudniejsze ni\u017c przywr\u00f3cenie do godno\u015bci m\u0142odszego syna, kt\u00f3rego g\u0142\u00f3d zmusi\u0142 do powrotu do domu ojca.<\/p>\n Ale ojciec jest tak wspania\u0142omy\u015blny r\u00f3wnie\u017c w stosunku do swojego starszego syna. Jego ojcowska \u0142agodno\u015b\u0107 na pewno potrafi\u0142a rozbroi\u0107 i takie serce – ow\u0142adni\u0119te zawi\u015bci\u0105, zgorzknieniem. Nie przewidzia\u0142, \u017ce po swoim wybuchu gniewu us\u0142yszy takie s\u0142owa: \u201eCzy\u017c nie trzeba by\u0142o…? Ojciec niejako t\u0142umaczy si\u0119 w ten spos\u00f3b przed swoim synem. A syn spodziewa\u0142 si\u0119 wyrzut\u00f3w, z\u0142o\u015bci ze strony ojca, aby jeszcze bardziej wzm\u00f3c swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 surowo\u015b\u0107. Tymczasem ta niespodziewana dobro\u0107 na pewno potrafi\u0142a rozbroi\u0107 go, tak, \u017ce i on m\u00f3g\u0142 teraz zacz\u0105\u0107 te\u017c mi\u0142owa\u0107 jak ojciec. W\u0142a\u015bnie wtedy by\u0142o dane mu zrozumie\u0107 swoj\u0105 niewdzi\u0119czno\u015b\u0107, bo przecie\u017c to on stale, ka\u017cdego dnia przebywa\u0142 w zasi\u0119gu ojcowskiej dobroci, kt\u00f3rej jakby dotychczas nie widzia\u0142.<\/p>\n Podczas tego Wielkiego Postu na pewno wielu ludzi odnajdzie ten sam akcent, ten sam zaw\u00f3d Boga, kt\u00f3ry ci\u0105gle od nowa zaczyna wierzy\u0107, \u017ce znajdzie w ka\u017cdym pokoleniu ch\u0119tnych, gotowych dzieli\u0107 razem z Nim i rado\u015b\u0107 i dobro\u0107. Oby rozbudzi\u0142o si\u0119 takie pragnienie bycia hojnym i mi\u0142osiernym, bo Bo\u017ca hojno\u015b\u0107 i Bo\u017ce mi\u0142osierdzie nieustannie ogarnia nasz\u0105 ludzk\u0105 ziemi\u0119, pomimo powszechnej \u015blepoty.<\/p>\n Na obrazie Rembrandta o\u015bwietlona twarz starca emanuje niezwyk\u0142ym spokojem. Jego r\u0119ce na ramionach marnotrawnego syna sprawiaj\u0105 uspokojenie. Lew\u0105 r\u0119k\u0105, kt\u00f3ra jest m\u0119ska, silna i szeroko otwarta \u2013 podtrzymuje syna. Natomiast drug\u0105 r\u0119k\u0105, praw\u0105, podobn\u0105 do r\u0119ki kobiecej, delikatnej i czu\u0142ej \u2013 g\u0142aszcze i pociesza \u201esyna, kt\u00f3ry by\u0142 umar\u0142, a znowu o\u017cy\u0142\u201d. Na kartach Biblii wiele jest miejsc, gdzie Pan B\u00f3g w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b si\u0119 jawi – zar\u00f3wno jako troskliwy ojciec i jako wsp\u00f3\u0142czuj\u0105ca matka.<\/p>\n Poniewa\u017c jest ju\u017c IV Niedziela Wielkiego Postu dobrze b\u0119dzie przypomnie\u0107 sobie co napisa\u0142a w swojej ksi\u0105\u017cce Przedziwne sekrety dusz czy\u015b\u0107cowych<\/em> siostra Emmanuela. Mianowicie, \u017ce wielkim zagro\u017ceniem dla nawr\u00f3cenia cz\u0142owieka s\u0105 dwie choroby. Jedna nazywa si\u0119 \u201ewczoraj\u201d, a druga \u201ejutro\u201d. Ta pierwsza atakuje ludzi, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 tylko wspomnieniami: \u201eKiedy\u015b to by\u0142em porz\u0105dny, kiedy\u015b si\u0119 modli\u0142em, cz\u0119sto przyst\u0119powa\u0142em do sakramentu pojednania\u201d. Jest to rodzaj takiego religijnego kombatanctwa. Druga choroba \u2013 \u201ejutro\u201d \u2013 powoduje, \u017ce cz\u0142owiek ok\u0142amuje samego siebie: \u201eNo, od jutra bior\u0119 si\u0119 za siebie\u201d. Albo: \u201eOd nast\u0119pnego miesi\u0105ca zrywam z tym grzechem\u201d. A tymczasem mijaj\u0105 lata i to \u201ejutro\u201d wci\u0105\u017c jest jutrem. A pierwszy krok trzeba zrobi\u0107 dzi\u015b, teraz \u2013 cho\u0107by to by\u0142 nawet i ma\u0142y krok. Bo wtedy wydarzy si\u0119 to o czym Chrystus m\u00f3wi w przypowie\u015bci: \u201eGdy by\u0142 jeszcze daleko… ojciec wybieg\u0142 naprzeciw niego\u201d. Ale potrzebny jest ten m\u00f3j pierwszy krok \u2013 to nic, \u017ce to b\u0119dzie ju\u017c moje dziesi\u0105te czy setne nawr\u00f3cenie.<\/p>\n Nuc\u0119 wi\u0119c melodi\u0119 mojej ulubionej pie\u015bni, aby d\u0142u\u017cej nie zwleka\u0107: \u201eWr\u00f3\u0107, synu, wr\u00f3\u0107, Ojciec czeka\u201d.<\/p>\n ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC – Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jezusowa przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym jest jedn\u0105 z najbardziej wzruszaj\u0105cych, bo jest to przede wszystkim przypowie\u015b\u0107 o nieprawdopodobnie dobrym ojcu. Jednak na samym pocz\u0105tku rodzi si\u0119 pytanie, dlaczego ojciec w og\u00f3le zgodzi\u0142 si\u0119 i spe\u0142ni\u0142 pro\u015bb\u0119 syna, kt\u00f3ry domaga\u0142 si\u0119 swojego maj\u0105tku? Ju\u017c samo \u017c\u0105danie by\u0142o bezpodstawne, gdy\u017c dopiero po \u015bmierci ojca syn m\u00f3g\u0142by mie\u0107 prawo do swojej cz\u0119\u015bci. Czy\u017c … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-7959","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7959","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7959"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7959\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42258,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7959\/revisions\/42258"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}