Bo\u017ce S\u0142owo z dzisiejszej niedzieli znowu zosta\u0142o posiane na glebie ludzkich serc, jak ziarno. Pan Jezus bardzo cz\u0119sto pos\u0142uguje si\u0119 tym obrazem zasiewania poprzez swoje przypowie\u015bci. Teraz w\u0142a\u015bnie jest miejsce i czas, aby zda\u0107 sobie spraw\u0119 co si\u0119 w g\u0142\u0119bi mojego serca rodzi \u2013 dobro czy z\u0142o, czysto\u015b\u0107 czy nieczysto\u015b\u0107, prawda czy fa\u0142sz. Sam nie potrafi\u0119 znale\u017a\u0107 odpowiedzi, bo za du\u017co wci\u0105\u017c we mnie ciemno\u015bci. W takiej sytuacji bardzo jest wa\u017cne kogo pytam, przedzieraj\u0105c si\u0119 przez\u00a0 g\u0105szcza i chaszcze niezrozumia\u0142ych moich codziennych sytuacji. Pan Jezus w\u0142a\u015bnie przypowie\u015bci\u0105 obrazuje t\u0119 cz\u0142owiecz\u0105 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej tak \u0142atwo mo\u017cna pogubi\u0107 si\u0119. Dlatego stawia pytanie: \u201cCzy mo\u017ce niewidomy prowadzi\u0107 niewidomego?\u201d<\/p>\n
W\u0142adimir So\u0142owjow, filozof i poeta rosyjski, by\u0142 kiedy\u015b go\u015bciem w pewnym klasztorze. Po d\u0142ugiej rozmowie jednym z mnich\u00f3w p\u00f3\u017an\u0105 noc\u0105 wyszed\u0142 z jego celi. I kiedy znalaz\u0142 si\u0119 na ciemnym korytarzu nie potrafi\u0142 odnale\u017a\u0107 drzwi do swojej celi, bo wszystkie wydawa\u0142y mu si\u0119 takie same.\u00a0 Poczu\u0142 si\u0119 zagubiony. Nie m\u00f3g\u0142 trafi\u0107 ani do siebie, ani z powrotem do mnicha, z kt\u00f3rym rozmawia\u0142. Nie chc\u0105c zak\u0142\u00f3ca\u0107 zakonnego\u00a0silentium, postanowi\u0142 reszt\u0119 nocy sp\u0119dzi\u0107 na klasztornym korytarzu. Ciche spacerowanie wydawa\u0142o mu si\u0119 najlepszym sposobem, aby doczeka\u0107 brzasku nowego dnia. I kiedy zacz\u0119\u0142o ju\u017c \u015bwita\u0107 od razu odnalaz\u0142 bez trudno\u015bci drzwi do swojej celi, ko\u0142o kt\u00f3rej przecie\u017c tyle razy dopiero co minionej nocy przechodzi\u0142, ale w ciemno\u015bci nie rozpozna\u0142 jej. Komentuj\u0105c to wydarzenie napisa\u0142: \u201ePodobnie jest z tymi, kt\u00f3rzy szukaj\u0105 prawdy. W czasie nocnego czuwania przechodz\u0105 tu\u017c obok niej, ale jej nie dostrzegaj\u0105. Aby j\u0105 znale\u017a\u0107, potrzeba promienia \u015bwiat\u0142a\u201d.<\/p>\n
\u015awi\u0119ty Augustyn napisa\u0142, \u017ce \u201estrumie\u0144 \u0142aski nie wspina si\u0119 na wzg\u00f3rza pychy, lecz sp\u0142ywa w doliny pokory\u201d. A pokora jest po prostu wybraniem w\u0142a\u015bciwego dla siebie miejsca. Wtedy dopiero cz\u0142owiek naprawd\u0119 zbli\u017ca si\u0119 do Boga.<\/p>\n
\u201cDobry cz\u0142owiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, z\u0142y cz\u0142owiek ze z\u0142ego skarbca wydobywa z\u0142o. Bo z obfito\u015bci serca m\u00f3wi\u0105 jego usta\u201d. W tym \u015bwiecie, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, jest tyle z\u0142a i okrucie\u0144stwa, ha\u0142asu i destrukcji, hardo\u015bci i znieczulicy. W tej atmosferze czujemy ca\u0142kowit\u0105 swoj\u0105 bezsilno\u015b\u0107, jakby\u015bmy byli sparali\u017cowani. Ale nie ulegajmy fatalizmowi, \u017ce tylko z\u0142o jest zara\u017aliwe. Dobro potrafi by\u0107 niesamowicie poci\u0105gaj\u0105ce, cho\u0107 dzia\u0142a dyskretnie. \u015aw. Jan Pawe\u0142 II w swojej encyklice o Bogu bogatym w mi\u0142osierdzie<\/em> napisa\u0142, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107, dobro\u0107 \u201cjest pot\u0119\u017cniejsza od \u015bmierci, pot\u0119\u017cniejsza od grzechu i z\u0142a ka\u017cdego, ona d\u017awiga cz\u0142owieka z najg\u0142\u0119bszych upadk\u00f3w i wyzwala z najwi\u0119kszych zagro\u017ce\u0144\u201d.<\/p>\n Pan Jezus nie tylko m\u00f3wi, aby wydobywa\u0107 dobro ze skarbca swego serca, ale sam z obfito\u015bci swego Bo\u017cego serca wypowiada ustami s\u0142owa pociesznia, pouczenia, upomnienia i podniesienia. Rozmawia ze wszystkimi, kt\u00f3rzy si\u0119 z Nim spotykaj\u0105, kt\u00f3rzy bardzo pragn\u0105 Jego blisko\u015bci \u2013 jak Maria w Betanii siedzi\u0105ca u Jego stop albo umi\u0142owany ucze\u0144 Jan w wieczerniku niemal czuj\u0105cy bicie Bo\u017cego Serca. Pan Jezus nie \u017ca\u0142uje nocy, kiedy Nikodem przychodzi, bo bardzo pragnie, w\u0142a\u015bnie noc\u0105, wypowiedzie\u0107 swoj\u0105 niemoc czy Samarytanka czerpi\u0105c wod\u0119 ze studni nagle odkrywa \u017cyw\u0105 wod\u0119. A nawet w ostatniej minucie, tu\u017c przed \u015bmierci\u0105, z wysoko\u015bci krzy\u017ca kanonizuje dobrego \u0142otra. Wystarczy\u0142o tylko skruszone serce dotkni\u0119te \u0142ask\u0105.<\/p>\n S\u0142owo, kt\u00f3re wci\u0105\u017c wypowiada Bo\u017cy Syn sprawia cud, przebacza grzechy, daje tak\u0105 nie do poj\u0119cia moc tym, kt\u00f3rych wybra\u0142 i przeznaczy\u0142 – jak to \u015bpiewamy w kol\u0119dzie: \u2026i my czekamy na Ciebie, Pana, a skoro przyjdziesz na g\u0142os kap\u0142ana\u201d. I jest nieustannie obecny. Tak\u017ce tu i teraz w tym \u015bwi\u0119tym zgromadzeniu. Nie daj Bo\u017ce, abym zmarnowa\u0142 t\u0119 Bo\u017c\u0105 blisko\u015b\u0107.<\/p>\n Dzi\u0119kuj\u0105c Panu Bogu za dar j\u0119zyka, powinienem tylko pragn\u0105\u0107 uwielbia\u0107 i dzi\u0119kowa\u0107, ale przecie\u017c dobrze wiem, jak bardzo trzeba mi przeprasza\u0107, \u017ce zbyt \u0142atwo i cz\u0119sto tym cudownym darem obra\u017cam\u00a0 Boski majestat i ca\u0142e Bo\u017ce dzie\u0142o, kt\u00f3re jest obecne w mojej przestrzeni.<\/p>\n Zapytano kiedy\u015b Ezopa, greckiego bajkopisarza:<\/p>\n –\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Co jest najlepsze na \u015bwiecie?<\/p>\n –\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 J\u0119zyk.<\/p>\n –\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A co jest najgorsze?<\/p>\n –\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 J\u0119zyk.<\/p>\n Ten staro\u017cytny m\u0119drzec zna\u0142 dobrze mo\u017cliwo\u015bci cz\u0142owieka i w jedn\u0105 i w drug\u0105 stron\u0119.<\/p>\n Zako\u0144cz\u0119 ten komentarz s\u0142owami s\u0142ugi Bo\u017cego, kt\u00f3ry ju\u017c wkr\u00f3tce zostanie og\u0142oszony b\u0142ogos\u0142awionym, ks. kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego, Prymasa Polski. Podczas swojego uwi\u0119zienia pod data 31 stycznia 1956 roku napisa\u0142 by\u0142 takie oto s\u0142owa:<\/p>\n \u201cChro\u0144 mnie, Ojcze Prawdy, przed wynios\u0142ym s\u0142owem. Gdy si\u0119 modl\u0119 Tobie, w ciszy, Ty jeden znasz moj\u0105 prawd\u0119; nie dopu\u015b\u0107, by s\u0142owa moje przerasta\u0142y moj\u0105 prawd\u0119. Ty jeden znasz cz\u0142owieka i nie trzeba, aby Ci cokolwiek m\u00f3wi\u0107 o cz\u0142owieku. Nie dopu\u015b\u0107, bym ja m\u00f3wi\u0142 Ci o sobie co\u015b wielkiego, co\u015b przeros\u0142ego, wyg\u00f3rowanego. Gdy Ci m\u00f3wi\u0119, \u017cem najwi\u0119kszy grzesznik, Ty wiesz, czy nie my\u015bl\u0119 czego\u015b na swoje usprawiedliwienie, czy nie widz\u0119 w duchu wi\u0119kszych nad siebie grzesznik\u00f3w; nie dopu\u015b\u0107, by mi\u0119dzy moim s\u0142owem a my\u015bl\u0105 by\u0142a luka. Gdy Ci m\u00f3wi\u0119, \u017ce Ci\u0119 kocham, nie dopu\u015b\u0107, bym Ci k\u0142ama\u0142. Gdy m\u00f3wi\u0119, \u017ce \u017ca\u0142uj\u0119, nie pozw\u00f3l, by serce zosta\u0142o ch\u0142odne. Niech s\u0142owo moje b\u0119dzie w prawdzie, niech b\u0119dzie prawdziwe, ogl\u0119dne, ale rzetelne. Chro\u0144 mnie, Ojcze S\u0142owa, od nadu\u017cycia s\u0142owa. Wejd\u017a w \u015bwiat moich my\u015bli i uporz\u0105dkuj je, bym nie stara\u0142 si\u0119 s\u0142owami i my\u015blami zwodzi\u0107 Ciebie, imponowa\u0107 Ci. Chro\u0144 mnie przed ca\u0142\u0105 t\u0105 \u201eliteratur\u0105”, przed wyobra\u017ani\u0105, przed tw\u00f3rczo\u015bci\u0105, przed nadprodukcj\u0105 s\u0142owa… Obym zamilk\u0142 nawet my\u015bl\u0105, gdy stoj\u0119 przed Tob\u0105, kt\u00f3ry patrzysz w serca i czytasz w my\u015blach…Scrutans corda et renes, Deus\u201d.<\/p>\n ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Bo\u017ce S\u0142owo z dzisiejszej niedzieli znowu zosta\u0142o posiane na glebie ludzkich serc, jak ziarno. Pan Jezus bardzo cz\u0119sto pos\u0142uguje si\u0119 tym obrazem zasiewania poprzez swoje przypowie\u015bci. Teraz w\u0142a\u015bnie jest miejsce i czas, aby zda\u0107 sobie spraw\u0119 co si\u0119 w g\u0142\u0119bi mojego serca rodzi \u2013 dobro czy z\u0142o, czysto\u015b\u0107 czy nieczysto\u015b\u0107, prawda czy fa\u0142sz. Sam nie potrafi\u0119 znale\u017a\u0107 odpowiedzi, bo za … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-7832","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7832","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7832"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7832\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42262,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7832\/revisions\/42262"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7832"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7832"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}