S\u0142ysza\u0142em takie opowiadanie o pasterzu, kt\u00f3ry maj\u0105c tylko kilka owiec ca\u0142ymi dniami gra\u0142 na piszcza\u0142ce wyci\u0119tej z ga\u0142\u0119zi czarnego bzu. W zale\u017cno\u015bci od swojego nastroju grywa\u0142 na niej raz cicho, raz g\u0142o\u015bno, a bywa\u0142o i to cz\u0119sto, \u017ce jego muzykowanie by\u0142o smutne.<\/p>\n
Kt\u00f3rego\u015b dnia, kiedy wygrywa\u0142 jedn\u0105 ze swoich melodii, ogarn\u0119\u0142a go t\u0119sknota za czym\u015b doskona\u0142ym. Odt\u0105d to pragnienie stawa\u0142o si\u0119 w nim coraz mocniejsze. \u017by\u0142 nadziej\u0105, \u017ce przyjdzie taki moment w jego \u017cyciu, w kt\u00f3rym odnajdzie wyczekiwan\u0105 doskona\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
I zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce pewnego poranka kiedy gra\u0142 na swojej piszcza\u0142ce, zauwa\u017cy\u0142 ptaka z pi\u00f3rami koloru t\u0119czy, kt\u00f3ry siedzia\u0142 na ga\u0142\u0119zi. Wygl\u0105da\u0142o to tak, jakby s\u0142ucha\u0142 jego muzyki. Pasterz od razu pomy\u015bla\u0142: \u201eto jest wreszcie ta doskona\u0142o\u015b\u0107, za kt\u00f3r\u0105 tak bardzo t\u0119skni\u0142em\u201d.<\/p>\n
Delikatnie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do drzewa i to tak blisko, \u017ce ptak by\u0142 ju\u017c prawie w zasi\u0119gu jego r\u0119ki, ale on nagle zatrzepota\u0142 skrzyd\u0142ami i uni\u00f3s\u0142 si\u0119 w powietrze. Po chwili usiad\u0142 na innym drzewie. Pasterz jednak bardzo pragn\u0105\u0142 posi\u0105\u015b\u0107 tego ptaka i dlatego postanowi\u0142 za nim i\u015b\u0107. Ale za ka\u017cdym razem, kiedy zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do niego, on odfruwa\u0142 z jednej ga\u0142\u0119zi na drug\u0105, z jednego drzewa na inne. W tej w\u0119dr\u00f3wce, id\u0105c wci\u0105\u017c za ptakiem, pasterz najpierw zauwa\u017cy\u0142 rannego kosa, kt\u00f3ry by\u0142 w niebezpiecze\u0144stwie, poniewa\u017c czyha\u0142 na niego kot. Przegoni\u0142 wi\u0119c kota a tymczasem kolorowy ptak by\u0142 ju\u017c nad brzegiem rzeki. Kiedy ju\u017c dochodzi\u0142 do niego, ptak znowu odlecia\u0142. Wtedy na nadbrze\u017cnych kamieniach zauwa\u017cy\u0142 trzepoc\u0105c\u0105 si\u0119 ryb\u0119, kt\u00f3ra bardzo chcia\u0142a dosta\u0107 si\u0119 do wody. Pom\u00f3g\u0142 jej wpuszczaj\u0105c j\u0105 do rzeki. Tym razem ptak pofrun\u0105\u0142 na krzak ja\u0142owca. Pobieg\u0142 za nim, a tam zobaczy\u0142 zwi\u0119dni\u0119ty kwiat, kt\u00f3ry wyrasta\u0142 z ziemi zupe\u0142nie wysuszonej. Wi\u0119c przyni\u00f3s\u0142 troch\u0119 wody z rzeki i podla\u0142 marniej\u0105c\u0105 ro\u015blin\u0119. A ptak znowu uni\u00f3s\u0142 si\u0119 i odlecia\u0142, ale tym razem ju\u017c na drugi brzeg, w stron\u0119 zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n
Pasterz tak sobie pomy\u015bla\u0142: \u201ePrzecie\u017c ten ptak zrobi\u0142 ze mnie g\u0142upka\u201d. Rozczarowany szed\u0142 z powrotem do swoich owiec. Ale w tej powrotnej drodze zauwa\u017cy\u0142 jak pi\u0119knie rozwin\u0105\u0142 si\u0119 kwiat, kt\u00f3ry on podla\u0142. Nad brzegiem rzeki pluska\u0142a ryba, ciesz\u0105c si\u0119 \u017cyciem. Dzi\u0119ki niemu znowu by\u0142a w wodzie. A w koronie jod\u0142y kos swoim \u015bpiewem dzi\u0119kowa\u0142 mu za ocalenie.<\/p>\n
Wtedy pasterz zrozumia\u0142, jaki sens mo\u017ce mie\u0107 trwaj\u0105ca ca\u0142e \u017cycie t\u0119sknota za doskona\u0142o\u015bci\u0105, nawet je\u017celi nie mo\u017cna jej chwyci\u0107 do r\u0119ki.<\/p>\n
Cz\u0142owiek na pewno jest got\u00f3w robi\u0107 co\u015b sensownego w swoim \u017cyciu, tylko bywa i to bardzo cz\u0119sto, \u017ce ten cz\u0142owieczy los staje si\u0119 z\u0142o\u017cony i skomplikowany. Stwarza tak\u0105 sytuacj\u0119 stania na rozdro\u017cu, gdzie nie wiadomo w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 i\u015b\u0107. Przecie\u017c ju\u017c samo s\u0142owo, kt\u00f3rym pos\u0142uguje si\u0119 cz\u0142owiek \u2013 jak r\u00f3\u017cne mie\u015bci w sobie tre\u015bci i jak r\u00f3\u017cne ma znaczenia.<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce przeznaczone na dzi\u015b m\u00f3wi o najpi\u0119kniejszym programie, kt\u00f3ry Pan Jezus przygotowa\u0142 dla ka\u017cdego chrze\u015bcijanina. Ten program zawarty jest w Kazaniu na G\u00f3rze. W taki w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b uczniowie Chrystusa poznaj\u0105, jak maj\u0105 \u017cy\u0107 i jak post\u0119powa\u0107. Ale cz\u0142owiek ze swoimi w\u0105tpliwo\u015bciami wci\u0105\u017c pyta: Co to oznacza, kiedy Ewangelia m\u00f3wi o \u201eb\u0142ogos\u0142awionych\u201d? Na pewno nie s\u0105 to ludzie \u201eszcz\u0119\u015bliwi\u201d w takim sensie, w jakim rozumie je \u015bwiat. Pismo \u015bw. po wielokro\u0107 zwraca uwag\u0119, \u017ce Bo\u017ce rozumowanie jest diametralnie r\u00f3\u017cne od ludzkiego rozumowania: \u201eMy\u015bli moje nie s\u0105 my\u015blami waszymi, a drogi moje nie s\u0105 drogami waszymi\u201d. M\u0105dro\u015b\u0107 w oczach Boga oznacza zgo\u0142a co\u015b innego, ani\u017celi m\u0105dro\u015b\u0107 w oczach tego \u015bwiata. Wida\u0107 to wyra\u017anie na przyk\u0142adzie samego Chrystusa, kiedy Go Herod w imi\u0119 m\u0105dro\u015bci ziemskiej przyoblek\u0142 w szat\u0119 szale\u0144ca i nazwa\u0142 Go g\u0142upim, pomyle\u0144cem i wy\u015bmia\u0142 Go. I jak pisze ks. biskup Jan Pietraszko \u2013 \u201eEcho tego Herodowego \u015bmiechu t\u0142ucze si\u0119 i odbija poprzez wszystkie ludzkie pokolenia. Prawdziwi uczniowie Chrystusa, ci, kt\u00f3rzy prawd\u0119 Chrystusow\u0105 bior\u0105 na serio, cz\u0119sto s\u0142ysz\u0105 tu, na tym \u015bwiecie, pod swoim adresem to s\u0142owo: g\u0142upi, zacofany\u201d.<\/p>\n
Ale gdyby nie ci \u201eg\u0142upi i zacofani\u201d \u2013 jak wygl\u0105da\u0142by \u015bwiat? Wygl\u0105da\u0142by okropnie, gdyby nie by\u0142o takich ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 wci\u0105\u017c trwa\u0107 w trudnym ma\u0142\u017ce\u0144stwie \u2013 cho\u0107 m\u0105dro\u015b\u0107 tego \u015bwiata nazywa ich frajerami, bo nie umiej\u0105 u\u0142atwi\u0107 sobie \u017cycia. Jak wielkim b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem jest znale\u017a\u0107 na tym \u015bwiecie – cwanym, sprytnym i wyrachowanym – cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wierzy jeszcze w prawdziw\u0105, bezinteresown\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i przyja\u017a\u0144. Jak cenny jest, cho\u0107 g\u0142upi w oczach \u015bwiata, cz\u0142owiek, kt\u00f3ry przebacza, kt\u00f3ry nie szuka odwetu. A jak potrzebnymi s\u0105 ludzie czystego serca, kt\u00f3rzy nie znaj\u0105 i nie pr\u00f3buj\u0105 \u017cadnych podst\u0119p\u00f3w czy wykr\u0119t\u00f3w. S\u0105 uczciwi wobec Boga i bli\u017anich. S\u0105 po prostu autentyczni. A ludzie cisi – przecie\u017c mogliby by\u0107 mocni na spos\u00f3b tego \u015bwiata. Tymczasem oni pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 inn\u0105 moc\u0105, nie widoczn\u0105 dla oczu. Widoczny za\u015b staje si\u0119 pok\u00f3j, kt\u00f3ry jest owocem ich \u017cycia i kt\u00f3ry od nich rozprzestrzenia si\u0119. Ile zyskuje \u015bwiat od ludzi czyni\u0105cych mi\u0142osierdzie, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 sami wiele wycierpie\u0107, \u017ceby tylko drugiemu przykro\u015bci i cierpienia nie zada\u0107? To dzi\u0119ki tym b\u0142ogos\u0142awionym dane jest wci\u0105\u017c do\u015bwiadcza\u0107 \u015blad\u00f3w dotkni\u0119cia Bo\u017cej r\u0119ki, kt\u00f3ra nadaje ludzkiemu \u017cyciu ostateczny sens i warto\u015b\u0107.<\/p>\n
Modl\u0119 si\u0119 wi\u0119c o wytrwa\u0142o\u015b\u0107 ludzi b\u0142ogos\u0142awionych, aby nie ulegli zniech\u0119ceniu, ale \u017ceby wci\u0105\u017c ukazywali Bo\u017cy obraz i Bo\u017ce podobie\u0144stwo, kt\u00f3re Stw\u00f3rca umieszcza w ka\u017cdym ludzkim sercu.<\/p>\n
Anna \u015awiderk\u00f3wna, wybitna znawczyni Biblii, w jednym ze swoich wywiad\u00f3w m\u00f3wi\u0105c o b\u0142ogos\u0142awionych z Kazania na G\u00f3rze, tak\u0105 daje rad\u0119: \u201etrzy pierwsze b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa okre\u015blaj\u0105 postaw\u0119 konieczn\u0105 dla ka\u017cdego, kto chce wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego: przede wszystkim ca\u0142kowite otwarcie na innych i na Boga oraz pe\u0142n\u0105 gotowo\u015b\u0107 przyjmowania. Bez takiej postawy nie nauczymy si\u0119 nigdy, czym s\u0105 prawdziwe szcz\u0119\u015bcie i bogactwo\u201d.<\/p>\n
ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" S\u0142ysza\u0142em takie opowiadanie o pasterzu, kt\u00f3ry maj\u0105c tylko kilka owiec ca\u0142ymi dniami gra\u0142 na piszcza\u0142ce wyci\u0119tej z ga\u0142\u0119zi czarnego bzu. W zale\u017cno\u015bci od swojego nastroju grywa\u0142 na niej raz cicho, raz g\u0142o\u015bno, a bywa\u0142o i to cz\u0119sto, \u017ce jego muzykowanie by\u0142o smutne. Kt\u00f3rego\u015b dnia, kiedy wygrywa\u0142 jedn\u0105 ze swoich melodii, ogarn\u0119\u0142a go t\u0119sknota za czym\u015b doskona\u0142ym. Odt\u0105d to pragnienie stawa\u0142o … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-7814","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7814","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7814"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7814\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42264,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7814\/revisions\/42264"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7814"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7814"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7814"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}