Dzi\u015b jest ju\u017c ostatnia niedziela Adwentu. Maryja z Tajemnic\u0105 Zwiastowania idzie poprzez g\u00f3rzyst\u0105 krain\u0119 \u201ez po\u015bpiechem\u201d- jak zaznacza Ewangelia, do swojej krewnej El\u017cbiety. W ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 kolejna Tajemnica – m\u00f3wimy Nawiedzenie. Mimo, \u017ce Maryja nie powiedzia\u0142a El\u017cbiecie, i\u017c jest brzemienn\u0105 – zostaj\u0105 wypowiedziane takie oto s\u0142owa: \u201eA sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie?\u201d W tym spotkaniu dokonuje si\u0119 nieprawdopodobne i przedziwne po\u0142\u0105czenie Starego Przymierza z Nowym.<\/p>\n
Hans Urs von Balthasar komentuje to w taki spos\u00f3b: \u201eChrystus przeznaczy\u0142 ca\u0142e Stare Przymierze na swego poprzednika, dlatego te\u017c pe\u0142na jego wyk\u0142adnia jest mo\u017cliwa tylko w odniesieniu do Chrystusa. Drogowskaz ma tylko wtedy sens, gdy miejscowo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 wskazuje, rzeczywi\u015bcie istnieje. Zgadza si\u0119 to z faktem, \u017ce ludzie Starego Przymierza mieli bardzo niejasne wyobra\u017cenia na temat istoty zbawienia, kt\u00f3re oczekuje ich w przysz\u0142o\u015bci. Inaczej El\u017cbieta: wraz z dzieckiem w swym \u0142onie, nape\u0142niona Duchem \u015awi\u0119tym, wie bardzo dobrze o celu zbawienia. To dlatego wita stoj\u0105c\u0105 przed ni\u0105 niewiast\u0119 jako T\u0119, kt\u00f3ra posiada\u0142a wiar\u0119 doskona\u0142\u0105, tak i\u017c B\u00f3g m\u00f3g\u0142 wreszcie spe\u0142ni\u0107 dan\u0105 dawno temu obietnic\u0119.\u201d<\/p>\n
Ka\u017cdy cz\u0142owiek nosi w sobie dziedzictwo Adama i Ewy. Chcia\u0142by przede wszystkim panowa\u0107 nad sytuacj\u0105. Pozna\u0107, wiedzie\u0107 i rozumie\u0107 jak sprawy si\u0119 maj\u0105. Realizowa\u0107 swoje plany. I\u015b\u0107 swoj\u0105 drog\u0105. A kiedy tak si\u0119 nie dzieje \u2013 wtedy zaczyna w\u0105tpi\u0107. Tylko Maryja, jedna jedyna, zgodzi\u0142a si\u0119 pozostawi\u0107 to wszystko Bogu. Mimo, \u017ce swoje \u017cycie wyobra\u017ca\u0142a sobie ca\u0142kiem inaczej, to jednak w Zwiastowaniu wypowiedzia\u0142a swoje \u201efiat\u201d \u2013 \u201eNiech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa Twego\u201d. Zaufa\u0142a Bogu i to zaufa\u0142a ca\u0142kowite. Od razu te\u017c pozna\u0142a jak wiele ta zgoda na Bo\u017ce plany kosztuje. Bo oto zrezygnowa\u0142a z macierzy\u0144stwa, a teraz musi przyj\u0105\u0107 na siebie macierzy\u0144stwo tak nadzwyczajne, \u017ce ca\u0142e Jej \u017cycie idzie nie tak jakby cz\u0142owiek chcia\u0142. Rozpoczyna si\u0119 od J\u00f3zefa, kt\u00f3remu nie wiadomo jak wyt\u0142umaczy\u0107 zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0119. Prze\u017cywa upokorzenie, prze\u017cywa smutek, samotno\u015b\u0107. Ale Ona ze swoim bezgranicznym zaufaniem w tych wymaganiach rozpoznaje Boga. A jest to dopiero pocz\u0105tek drogi. Kiedy przyjdzie czas rozwi\u0105zania J\u00f3zef b\u0119dzie szuka\u0142 i nie znajdzie dla Niej miejsca w Betlejem. Bo\u017cy Syn urodzi si\u0119 w stajni, w miejscu przeznaczonym dla zwierz\u0105t. Potem kr\u00f3l Herod w swojej w\u015bciek\u0142o\u015bci dokona rzezi Niewini\u0105tek. Tyle niemowl\u0105t zabitych. Tyle rodzin w \u017ca\u0142obie. I trzeba b\u0119dzie dalej wierzy\u0107 Bogu i \u015bpiewa\u0107 \u201eWielbi dusza moja Pana\u201d. Ufa\u0142a w ka\u017cdej sytuacji, \u017ce w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b realizuje si\u0119 Bo\u017cy plan zbawienia, cho\u0107 po ludzku taki niezrozumia\u0142y i trudny do przyj\u0119cia. Ale Maryja b\u0119dzie si\u0119 godzi\u0107 na to co B\u00f3g da, dlatego pod os\u0142on\u0105 nocy opu\u015bci sw\u00f3j rodzinny kraj razem z Jezusem i J\u00f3zefem p\u00f3jdzie w obce strony przez zielon\u0105 granic\u0119. Po powrocie do Nazaretu przez trzydzie\u015bci lat nic szczeg\u00f3lnego si\u0119 nie wydarzy poza trudn\u0105 odpowiedzi\u0105 12-letniego Syna: \u201eCzemu\u015bcie Mnie szukali? Czy nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca?\u201d P\u00f3\u017aniej Chrystus b\u0119dzie naucza\u0142 o Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym. I znowu Maryja b\u0119dzie musia\u0142a s\u0142ucha\u0107 bardzo trudnych s\u0142\u00f3w swojego Syna: \u201eCo Mnie i Tobie niewiasto?\u201d Innym za\u015b razem us\u0142yszy: \u201eKt\u00f3\u017c jest moj\u0105 matk\u0105? Ten kto s\u0142ucha S\u0142owa Bo\u017cego i wype\u0142nia je\u201d.<\/p>\n
W taki trudny i niezrozumia\u0142y spos\u00f3b Pan B\u00f3g prowadzi J\u0105 a\u017c na Golgot\u0119. I tam na Kalwarii Maryja, jak pisze ks. Ludwik Evely – \u201enie tylko powie: Oto ja s\u0142u\u017cebnica Pa\u0144ska \u2013 to jeszcze by\u0142o \u0142atwe \u2013 ale: Oto S\u0142uga Pa\u0144ski \u2013 niech Mu si\u0119 stanie, niech nam si\u0119 stanie… Tam to Maryja sta\u0142a si\u0119 w pe\u0142ni matk\u0105, tam da\u0142a wszystko, tam dostosowa\u0142a si\u0119 do wszystkich my\u015bli, wszystkich pragnie\u0144, ca\u0142ego pos\u0142annictwa Tego Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry by\u0142 zarazem Jej Synem i Jej Bogiem. Tam zrodzi\u0142a Go po raz drugi: w Jego Odkupieniu, w Jego Dziele. A to dlatego, \u017ce wyrazi\u0142a doskona\u0142\u0105 zgod\u0119.\u201d<\/p>\n
Jej wiara by\u0142a prawdziwie doskona\u0142\u0105, a nauczy\u0142a si\u0119 jej przez pos\u0142usze\u0144stwo zgadzaj\u0105c si\u0119 na wszystkie wymagania, kt\u00f3re B\u00f3g stawia\u0142 na Jej drodze. Nie rozumiej\u0105c ich ca\u0142kowicie godzi\u0142a si\u0119 z wol\u0105 Boga. A przecie\u017c jak\u017ce trudno by\u0142o w nich zobaczy\u0107, \u017ce to s\u0105 te wielkie rzeczy, kt\u00f3re Pan uczyni\u0142 w nisko\u015bci, rozczarowaniu, zdruzgotaniu, cierpieniu, w rozdarciu duszy Swej s\u0142u\u017cebnicy. Dlatego tak bardzo upodobni\u0142a si\u0119 do Swojego Syna, kt\u00f3ry w dzisiejszym II Czytaniu m\u00f3wi: \u201eOto id\u0119. W zwoju ksi\u0119gi napisano o Mnie, abym pe\u0142ni\u0142 wol\u0119 Twoj\u0105, Bo\u017ce.\u201d<\/p>\n
W tym ko\u0144cz\u0105cym si\u0119 Adwencie \u017carliwiej pragn\u0119 przesuwa\u0107 paciorki r\u00f3\u017ca\u0144ca, abym m\u00f3g\u0142 bardziej \u015bwiadomie prze\u017cywa\u0107 prawd\u0119 s\u0142\u00f3w: B\u0105d\u017a wola Twoja a nie moja. Maryja jest tutaj najlepsz\u0105 przewodniczk\u0105. Ojciec \u015bw. Jan Pawe\u0142 II w Li\u015bcie Apostolskim o R\u00f3\u017ca\u0144cu tak pisze: \u201eChrystus jest Nauczycielem w ca\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu, jest objawiaj\u0105cym i samym Objawieniem. Nie chodzi jedynie o nauczenie si\u0119 tego, co g\u0142osi\u0142, ale o nauczenie si\u0119 Jego samego. Jaka\u017c nauczycielka by\u0142aby w tym bieglejsza ni\u017c Maryja? Je\u015bli ze strony Boga to Duch \u015awi\u0119ty jest wewn\u0119trznym Nauczycielem, kt\u00f3ry prowadzi nas do pe\u0142nej prawdy o Chrystusie, w\u015br\u00f3d istot stworzonych nikt lepiej od Niej nie zna Chrystusa; nikt nie mo\u017ce, tak jak Matka, wprowadzi\u0107 nas w g\u0142\u0119bok\u0105 znajomo\u015b\u0107 Jego misterium.\u201d<\/p>\n
ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u015b jest ju\u017c ostatnia niedziela Adwentu. Maryja z Tajemnic\u0105 Zwiastowania idzie poprzez g\u00f3rzyst\u0105 krain\u0119 \u201ez po\u015bpiechem\u201d- jak zaznacza Ewangelia, do swojej krewnej El\u017cbiety. W ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 kolejna Tajemnica – m\u00f3wimy Nawiedzenie. Mimo, \u017ce Maryja nie powiedzia\u0142a El\u017cbiecie, i\u017c jest brzemienn\u0105 – zostaj\u0105 wypowiedziane takie oto s\u0142owa: \u201eA sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie?\u201d W … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-7648","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7648","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7648"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7648\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42273,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7648\/revisions\/42273"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7648"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7648"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7648"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}