Czyta\u0142em kiedy\u015b o sieroci\u0144cu w Ameryce, w kt\u00f3rym zachowanie o\u015bmioletniej dziewczynki by\u0142o bardzo tajemnicze. Mianowicie bez przerwy co\u015b pisa\u0142a na kartkach papieru, a potem chowa\u0142a je w r\u00f3\u017cnych miejscach, najcz\u0119\u015bciej w ogrodzie. Zaciekawiona wychowawczyni zawezwa\u0142a dziewczynk\u0119 i po rozmowie razem posz\u0142y do tych miejsc, gdzie znajdowa\u0142y si\u0119 owe tajemnicze kartki. Na ka\u017cdej z nich by\u0142o wypisane jedno zdanie: \u201eKto znajdzie t\u0119 kartk\u0119, niech wie, \u017ce go kocham\u201d.<\/p>\n
Czy zachowanie tej dziewczynki nie przybli\u017ca Bo\u017cej rzeczywisto\u015bci? Pan B\u00f3g, kt\u00f3ry tak bardzo t\u0119skni za cz\u0142owieczym sercem, cz\u0119sto w podobny spos\u00f3b daje zna\u0107 o sobie. S\u0142awny francuski kaznodzieja, dominikanin o. Lacordaire w jednym ze swoich kaza\u0144 u\u017cy\u0142 takiego sformu\u0142owania: \u201eB\u00f3g ukrywa si\u0119 \u2013 tak dalece, jak to tylko mo\u017cliwe \u2013 za \u015bcian\u0105 z chmur. Gdyby si\u0119 bowiem objawi\u0142 w ca\u0142ej pe\u0142ni, nasza wolno\u015b\u0107 uleg\u0142aby stopieniu w gor\u0105cym s\u0142o\u0144cu Jego mi\u0142o\u015bci\u201d.<\/p>\n
S\u0142owa ze Starego Testamentu, kt\u00f3re zapisa\u0142 prorok Jeremiasz: \u201eUkocha\u0142em ci\u0119 odwieczn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, dlatego te\u017c zachowa\u0142em dla ciebie \u0142askawo\u015b\u0107\u201d, albo S\u0142owa, kt\u00f3re s\u0105 w Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana: \u201eTak bowiem B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego Jednorodzonego da\u0142, aby ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne\u201d \u2013 czy\u017c nie s\u0105 Bo\u017cym listem skierowanym do cz\u0142owieka? Cz\u0142owiek mo\u017ce i powinien odnale\u017a\u0107 na drodze swojego \u017cycia ukrywaj\u0105cego si\u0119 Boga \u2013 o ile b\u0119dzie Go szuka\u0142.<\/p>\n
\u015aw. Bonawentura w tym adwentowym czasie si\u0119ga jeszcze po inny obraz wzi\u0119ty z Pie\u015bni nad Pie\u015bniami<\/em>, w kt\u00f3rej s\u0142owo \u201eB\u00f3g\u201d nie wyst\u0119puje ani razu, za\u015b s\u0142owo \u201emi\u0142o\u015b\u0107\u201d u\u017cyte jest a\u017c po tysi\u0105ckro\u0107. Cytuje on z tej Pie\u015bni s\u0142owa, kt\u00f3re brzmi\u0105 wymowniej w t\u0142umaczeniu ks. Jakuba Wujka: \u201ePod cieniem jego, kt\u00f3regom pragn\u0119\u0142a, siedzia\u0142am\u201d. Ks. Stanis\u0142aw Musia\u0142, jezuita, komentuje te s\u0142owa w ten spos\u00f3b: \u201e\u017bycie chrze\u015bcijanina na tym \u015bwiecie, pomi\u0119dzy dwoma przyj\u015bciami Chrystusa, tym pierwszym, kt\u00f3re mia\u0142o miejsce w Betlejem, i tym drugim, chwalebnym, u ko\u0144ca wiek\u00f3w, gdy Chrystus zwinie jak zw\u00f3j pergaminowy histori\u0119 tego \u015bwiata, jest \u017cyciem \u201epod cieniem\u201d Chrystusa. Cie\u0144 nie jest nieobecno\u015bci\u0105. By m\u00f3g\u0142 zaistnie\u0107 cie\u0144, musi by\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107, od kt\u00f3rej pada cie\u0144. \u017byjemy \u201epod cieniem\u201d Chrystusa, tzn. w jego pokornej obecno\u015bci na tym \u015bwiecie. Obecno\u015bci, kt\u00f3ra nie niszczy ludzkiej wolno\u015bci, bo ani nie jest ha\u0142a\u015bliwa, ani przyt\u0142aczaj\u0105ca. \u017beby j\u0105 odkry\u0107, trzeba obok \u0142aski Bo\u017cej zaprz\u0105c w jej poszukiwanie ca\u0142e swoje serce i ca\u0142ego swego ducha. Nigdy w wymiarze ziemskim nie ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 adwent oczekiwania Chrystusa, oczekiwania nie pustego, w nico\u015bci i donik\u0105d, lecz pod Jego \u201ecieniem\u201d.<\/p>\n A wi\u0119c adwent trwa, kt\u00f3ry jest r\u00f3wnie\u017c czasem mojego oczekiwania. Czy zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce ka\u017cda chwila \u017cycia dokonuje si\u0119 pod nieustannym \u201ecieniem\u201d Jezusowej obecno\u015bci? Stale jestem obdarowywany Jego darami. Ale mo\u017ce by\u0107 i tak, \u017ce ja nawet nie zauwa\u017cam mojego Darczy\u0144c\u0119, poniewa\u017c – jak napisa\u0142 Adam Mickiewicz: \u201eSzukasz Boga, On cz\u0119sto schodzi po kryjomu i puka do drzwi twoich, ale\u015b rzadko w domu\u201d.<\/p>\n \u015aw. Augustyn za\u015b, aby pokaza\u0107 jak cz\u0142owiek mo\u017ce pob\u0142\u0105dzi\u0107, pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 takim por\u00f3wnaniem: w pi\u0119knej, ale niem\u0105drej dziewczynie zakocha\u0142 si\u0119 ksi\u0105\u017c\u0119 i jako zadatek swojej mi\u0142o\u015bci przys\u0142a\u0142 jej wspania\u0142y pier\u015bcie\u0144 zar\u0119czynowy. A ona tak bardzo zachwycona tym pier\u015bcieniem zakocha\u0142a si\u0119 i to ca\u0142kowicie w tym kawa\u0142ku szlachetnego kruszcu. Mi\u0142o\u015b\u0107 ksi\u0119cia by\u0142a ju\u017c jej niepotrzebna.<\/p>\n Opowiada\u0142 jeden z ksi\u0119\u017cy jak poszed\u0142 odwiedzi\u0107 pewn\u0105 staruszk\u0119. Gdy wszed\u0142 do jej skromnego mieszkania od razu zauwa\u017cy\u0142 uroczy\u015bcie zastawiony st\u00f3\u0142. Bia\u0142y obrus, kilka fili\u017canek, niekt\u00f3re poszczerbione i bez ucha. Szklanki \u2013 troch\u0119 niedomyte, bo to i wzrok ju\u017c nie ten. Na talerzu jakie\u015b ciastka, owoce. Zapyta\u0142:<\/p>\n – A c\u00f3\u017c to za uroczysto\u015b\u0107?<\/p>\n – A, to moje imieniny, prosz\u0119 ksi\u0119dza. Przyjd\u0105 moje dzieci i wnuki. W\u0142a\u015bciwie to ju\u017c powinni by\u0107.<\/p>\n – To zaprosi\u0142a pani ca\u0142\u0105 rodzin\u0119?<\/p>\n – Prosz\u0119 ksi\u0119dza, dzieci si\u0119 nie zaprasza. Przecie\u017c to moje imieniny.<\/p>\n I ten ksi\u0105dz siedzia\u0142 z t\u0105 pani\u0105 godzin\u0119, dwie. Nikt nie przyjecha\u0142. Kiedy opowiada\u0142 t\u0119 histori\u0119 \u2013 m\u00f3wi\u0142, \u017ce do ko\u0144ca \u017cycia nie zapomni tej sceny, jak chowa\u0142a do kredensu fili\u017canki ze sto\u0142u, szklanki i ciastka. Pr\u00f3bowa\u0142a si\u0119 u\u015bmiecha\u0107. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce pewnie zaj\u0119ci, ale w oczach mia\u0142a \u0142zy.<\/p>\n Pan Jezus stale obecny w tabernakulum, stale gotowy do rozmowy stoi przed drzwiami cz\u0142owieczego serca i czeka. A ka\u017cdej niedzieli wysy\u0142a swoje s\u0142ugi i ma nadziej\u0119, \u017ce cz\u0142owiek zechce przyj\u0105\u0107 Jego zaproszenie. Wszystko jest przygotowane. A tymczasem cz\u0142owiek, je\u017celi w og\u00f3le nie zignoruje, to bardzo cz\u0119sto o Mszy \u015bw. powie bez najmniejszej \u017cenady: \u201eP\u00f3jd\u0119 w sobot\u0119 wieczorem i b\u0119d\u0119 mia\u0142 ju\u017c z g\u0142owy\u201d. Dla ilu ludzi, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce oczywi\u015bcie i jak najbardziej s\u0105 katolikami, a jak\u017ce \u2013 chrze\u015bcija\u0144stwo jest tylko zbiorem przepis\u00f3w, kt\u00f3re powinno si\u0119 zachowywa\u0107. Je\u017celi cz\u0142owiek potrafi ca\u0142ym swoim zaanga\u017cowaniem opowiada\u0107 na przyk\u0142ad o sporcie, o polityce, o pieni\u0105dzach, a z kolei kiedy jest w ko\u015bciele na Eucharystii \u2013 nudzi si\u0119 – czy to nie jest znak, \u017ce nadszed\u0142 czas, aby i\u015b\u0107 ku rzece Jordan i pos\u0142ucha\u0107 s\u0142\u00f3w adwentowego proroka z dzisiejszej Ewangelii: \u201ePrzygotujcie drog\u0119 Panu, prostujcie \u015bcie\u017cki dla Niego; ka\u017cda dolina niech b\u0119dzie wype\u0142niona, ka\u017cda g\u00f3ra i pag\u00f3rek zr\u00f3wnane, drogi kr\u0119te niech stan\u0105 si\u0119 prostymi, a wyboiste drogami g\u0142adkimi. I wszyscy ludzie ujrz\u0105 zbawienie Bo\u017ce\u201d.<\/p>\n Kiedy zrozumiem i zobacz\u0119, \u017ce to chodzi o moje drogi, kt\u00f3re wci\u0105\u017c s\u0105 jeszcze we mnie tak bardzo powykr\u0119cane i wyboiste \u2013 to znaczy, \u017ce \u0142aska nawr\u00f3cenia jest ju\u017c blisko. Bo najtrudniej dostrzec jest sw\u00f3j w\u0142asny grzech.<\/p>\n ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czyta\u0142em kiedy\u015b o sieroci\u0144cu w Ameryce, w kt\u00f3rym zachowanie o\u015bmioletniej dziewczynki by\u0142o bardzo tajemnicze. Mianowicie bez przerwy co\u015b pisa\u0142a na kartkach papieru, a potem chowa\u0142a je w r\u00f3\u017cnych miejscach, najcz\u0119\u015bciej w ogrodzie. Zaciekawiona wychowawczyni zawezwa\u0142a dziewczynk\u0119 i po rozmowie razem posz\u0142y do tych miejsc, gdzie znajdowa\u0142y si\u0119 owe tajemnicze kartki. Na ka\u017cdej z nich by\u0142o wypisane jedno zdanie: \u201eKto znajdzie … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-7630","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7630","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7630"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7630\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42275,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7630\/revisions\/42275"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7630"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7630"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7630"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}