Jego pontyfikat przypad\u0142 na czasy licznych spor\u00f3w teologicznych i zamieszania po\u015br\u00f3d hierarchii ko\u015bcielnej. Musia\u0142 zwalcza\u0107 liczne herezje oraz tendencje od\u015brodkowe, podejmowane przez episkopaty Afryki P\u00f3\u0142nocnej i Galii. Poprzez swoich legat\u00f3w bra\u0142 udzia\u0142 na soborze w Chelcedonie. Przeprowadzi\u0142 uznanie prymatu stolicy Piotrowej zar\u00f3wno przez cesarza zachodniego Walentyniana III, jak i przez Konstantynopol. Broni\u0142 Itali\u0119 i Rzym przed najazdami barbarzy\u0144c\u00f3w. Wyjecha\u0142 naprzeciw Attyli, kr\u00f3la Hun\u00f3w, i jego wojskom, wstrzyma\u0142 ich marsz i sk\u0142oni\u0142 do odwrotu (452). W trzy lata p\u00f3\u017aniej podj\u0105\u0142 pertraktacje ze stoj\u0105cym u bram Rzymu Genzerykiem, kr\u00f3lem Wandal\u00f3w. Niestety, kr\u00f3l nie dotrzymawszy umowy z\u0142upi\u0142 Wieczne Miasto. By\u0142 obro\u0144c\u0105 kultury zachodniej. Wprowadzi\u0142 zasad\u0119 liturgicznej, kanonicznej i pastoralnej jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a. Za jego czas\u00f3w powsta\u0142y pierwsze redakcje zbior\u00f3w oficjalnych modlitw liturgicznych w j\u0119zyku \u0142aci\u0144skim. Jako pierwszy papie\u017c otrzyma\u0142 przydomek „Wielki”. Zachowa\u0142o si\u0119 po nim 200 list\u00f3w i 100 m\u00f3w wyg\u0142oszonych do Rzymian podczas r\u00f3\u017cnych \u015bwi\u0105t. Pozwalaj\u0105 one pozna\u0107 wiedz\u0119 teologiczn\u0105 papie\u017ca oraz \u00f3wczesne \u017cycie liturgiczne. \u017by\u0142 70 lat, w 461 r. w Rzymie. W 1754 roku Benedykt XIV og\u0142osi\u0142 go doktorem Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n