Dzisiejsze S\u0142owo Bo\u017ce jest kontynuacj\u0105 poprzedniej niedzieli. Pan Jezus nadal przygotowuje swoich s\u0142uchaczy na przyj\u0119cie ca\u0142ej prawdy o Eucharystii. Bo, a\u017ceby uwierzy\u0107 tak naprawd\u0119 w to co zawiera sz\u00f3sty rozdzia\u0142 Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana \u2013 nie b\u0119dzie \u0142atwo, a dla bardzo wielu oka\u017ce si\u0119 wr\u0119cz nie do przyj\u0119cia.<\/p>\n
Bo\u017cy zasiew oby nie zmarnowa\u0142 si\u0119 we mnie – dobrze b\u0119dzie zatrzyma\u0107 si\u0119 przy I Czytaniu, kt\u00f3re nawi\u0105zuje do kolejnej ju\u017c zapowiedzi o posilaniu cz\u0142owieka Bo\u017cym pokarmem. Aby wej\u015b\u0107 g\u0142\u0119biej w ten tekst i zrozumie\u0107 dlaczego Eliasz po tak spektakularnym zwyci\u0119stwie nad poga\u0144skimi kap\u0142anami bo\u017cka Baala oddala si\u0119 \u201ena odleg\u0142o\u015b\u0107 jednego dnia drogi\u201d i pragnie ju\u017c umrze\u0107, trzeba zobaczy\u0107 ca\u0142\u0105 sytuacj\u0119 w jakiej to wszystko si\u0119 odbywa\u0142o. Przecie\u017c te wydarzenia powinny by\u0142y sprawi\u0107 prze\u0142om. I lud powinien powr\u00f3ci\u0107 do wiary w Boga. A tymczasem Eliasz, kt\u00f3ry zawierzy\u0142 ca\u0142kowicie Bogu i potrafi\u0142 bez l\u0119ku przeciwstawi\u0107 si\u0119 kr\u00f3lowi sam walcz\u0105c przeciwko 450 niewiernym prorokom – teraz ucieka na pustyni\u0119 i pragnie \u015bmierci. Siada pod ja\u0142owcowym krzewem i pe\u0142en rozgoryczenia prosi Boga: \u201eWielki ju\u017c czas, o Panie! Odbierz mi \u017cycie, bo nie jestem lepszy od moich przodk\u00f3w\u201d. Powodem jego depresji i apatii sta\u0142 si\u0119 list, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 od kr\u00f3lowej Izebel. To ona, g\u0142\u00f3wna propagatorka kultu Baala, wyra\u017anie zapowiada w swoim li\u015bcie, \u017ce dotychczasowe ba\u0142wochwalstwo nadal b\u0119dzie jedyn\u0105 religi\u0105, a Eliasz musi zgin\u0105\u0107. Nadzieja, kt\u00f3r\u0105 \u017cy\u0142 prorok \u2013 wygas\u0142a. Co w nim pozosta\u0142o? \u015awiadomo\u015b\u0107, \u017ce to co zrobi\u0142 \u2013 by\u0142o ca\u0142kowicie daremne. A przecie\u017c wszystko co zrobi\u0142 \u2013 to z my\u015bl\u0105 o Bogu. Dla Niego walczy\u0142. I jaka zap\u0142ata? Pozosta\u0142 sam jeden. Ci, kt\u00f3rzy widzieli cudowne wydarzenie trwaj\u0105 nadal w swojej niewierze i jeszcze czyhaj\u0105 na jego \u017cycie. I oto, znajduj\u0105c si\u0119 w takiej przegranej sytuacji, sam B\u00f3g wyprowadza go z depresji. Posy\u0142a anio\u0142a, kt\u00f3ry m\u00f3wi do niego: \u201dWsta\u0144 i jed\u017a!\u201d<\/p>\n
Ojciec Anselm Gr\u00fcn, benedyktyn, tak komentuje t\u0119 scen\u0119: \u201eEliasz je chleb, upieczony w \u017carz\u0105cym si\u0119 popiele i pije wod\u0119 z dzbana, kt\u00f3ry stoi obok niego. Sam nie znajduje ju\u017c \u017cywno\u015bci w swoim \u017cyciu. Potrzebuje anio\u0142a, kt\u00f3ry go dotknie i otworzy mu oczy na chleb, upieczony w popiele jego wypalonych nadziei i pasji. Jednak ani anio\u0142, ani chleb i woda nie mog\u0105 sprawi\u0107, \u017ceby wyruszy\u0142 w drog\u0119. Je i pije, a potem znowu si\u0119 k\u0142adzie. Pozwala sobie pom\u00f3c, ale samodzielnie nie robi \u017cadnego kroku naprz\u00f3d. Za bardzo d\u0105sa si\u0119 jeszcze na Boga i ludzi, kt\u00f3rzy z nim walcz\u0105. Jeszcze zbyt mocno wi\u0119zi go jego rozczarowanie, a\u017ceby anio\u0142 m\u00f3g\u0142 go od tego uwolni\u0107. Znowu zasypia, aby umrze\u0107. Po prostu nie chce wsta\u0107. Nie chce znowu walczy\u0107. Nie ma jeszcze si\u0142, aby kroczy\u0107 dalej, tak jak si\u0119 tego od niego wymaga. Wtedy jednak drugi raz dotyka go anio\u0142 Pana: \u201eWsta\u0144, jedz, bo przed tob\u0105 d\u0142uga droga\u201d. Teraz podnosi si\u0119, je, pije i idzie wzmocniony tym pokarmem czterdzie\u015bci dni i czterdzie\u015bci nocy a\u017c do g\u00f3ry Horeb\u201d.<\/p>\n
G\u00f3ra Horeb jest g\u00f3r\u0105 Synaj, na kt\u00f3rej B\u00f3g zawar\u0142 przymierze ze swoim ludem, przekazuj\u0105c przez Moj\u017cesza dziesi\u0119cioro przykaza\u0144. I na tym miejscu Eliasz dozna\u0142 Bo\u017cego dotkni\u0119cia, kt\u00f3re go odmieni\u0142o. B\u00f3g da\u0142 mu do\u015bwiadczy\u0107, \u017ce Bo\u017ca wszechmoc nie jest podobna ani do szalej\u0105cej wichury, ani do trz\u0119sienia ziemi czy ognia. Jego wszechmoc przejawia si\u0119 w delikatnym i \u0142agodnie orze\u017awiaj\u0105cym dotyku \u2013 podnosz\u0105c tych, kt\u00f3rzy upadli. Nawet nie stworzenie nieba i ziemi, ani moc podtrzymywania w istnieniu nieogarnionego wszech\u015bwiata jest najwi\u0119kszym dzie\u0142em Bo\u017cej wszechmocy. Najwi\u0119kszym Bo\u017cym dzie\u0142em \u2013 to jest pokorne przyj\u015bcie Syna Bo\u017cego na t\u0119 ziemi\u0119. A przyszed\u0142 po to, aby zgodzi\u0107 si\u0119 umrze\u0107 \u015bmierci\u0105 krzy\u017cow\u0105, by w ten spos\u00f3b ocali\u0107 ludzi przechodz\u0105cych przez t\u0119 ziemi\u0119. Ka\u017cdy powr\u00f3t m\u0142odszego syna, kt\u00f3ry umar\u0142, a znowu o\u017cy\u0142 i ka\u017cde dostrze\u017cenie przez starszego brata swojego w\u0142asnego egoizmu \u2013 dokonuje si\u0119 r\u0119k\u0105 Boga i to jest najwi\u0119ksze dzie\u0142o Jego wszechmocy.<\/p>\n
Jak wspaniale B\u00f3g odmieni\u0142 Eliasza, wyprowadzaj\u0105c go z rozpaczy. Jeszcze nie tak dawno by\u0142 pe\u0142en gniewu i mocy zdolnej a\u017c do zab\u00f3jstwa fa\u0142szywych prorok\u00f3w \u2013 a teraz staje si\u0119 osob\u0105 pe\u0142n\u0105 delikatno\u015bci, \u0142agodno\u015bci i czu\u0142o\u015bci. Pokarm, kt\u00f3ry B\u00f3g mu da\u0142 poprzez anio\u0142a sta\u0142 si\u0119 wa\u017cnym elementem, bo doprowadzi\u0142 go do \u015bwi\u0119tego miejsca. Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a w tej scenie odnajdowali sens Eucharystii.<\/p>\n
Wspomniany ju\u017c dzi\u015b o. Anselm Gr\u00fcn pisze: \u201ePodczas Eucharystii B\u00f3g podaje nam chleb anio\u0142\u00f3w, dotyka nas i daje cia\u0142o i krew swego Syna, \u017ceby nas nakarmi\u0107 i napoi\u0107. Sami nie mo\u017cemy sprawi\u0107, aby dokona\u0142a si\u0119 w nas przemiana. Konieczny jest anio\u0142, kt\u00f3ry nas potr\u0105ci, niezb\u0119dny jest cz\u0142owiek, kt\u00f3ry otworzy nam oczy, kt\u00f3ry wska\u017ce nam przygotowany dla nas chleb i wod\u0119. Potrzebujemy samego Boga, kt\u00f3ry troskliwie poprowadzi nas pustynn\u0105 drog\u0105, i poprzez wichury i trz\u0119sienia ziemi naszego \u017cycia otworzy nas na \u0142agodny szept Jego kochaj\u0105cej i lecz\u0105cej obecno\u015bci.\u201d<\/p>\n
Odmienienie Eliasza sta\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe dlatego, \u017ce spe\u0142ni\u0142 on jedynie oczekiwanie Boga: po prostu zawierzy\u0142 Bogu. A tylko tego jednego B\u00f3g potrzebowa\u0142.<\/p>\n
Patrz\u0105c na koleje mojego \u017cycia, kt\u00f3re s\u0105 zwi\u0105zane z przer\u00f3\u017cnymi drogami moich bli\u017anich \u2013 coraz bardziej ogarnia mnie l\u0119k, aby nie zawie\u015b\u0107 Bo\u017cego oczekiwania.<\/p>\n
Pewnie dlatego powtarzam i to coraz cz\u0119\u015bciej: Jezu, ufam Tobie.<\/p>\n
ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC – Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzisiejsze S\u0142owo Bo\u017ce jest kontynuacj\u0105 poprzedniej niedzieli. Pan Jezus nadal przygotowuje swoich s\u0142uchaczy na przyj\u0119cie ca\u0142ej prawdy o Eucharystii. Bo, a\u017ceby uwierzy\u0107 tak naprawd\u0119 w to co zawiera sz\u00f3sty rozdzia\u0142 Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana \u2013 nie b\u0119dzie \u0142atwo, a dla bardzo wielu oka\u017ce si\u0119 wr\u0119cz nie do przyj\u0119cia. Bo\u017cy zasiew oby nie zmarnowa\u0142 si\u0119 we mnie – dobrze b\u0119dzie zatrzyma\u0107 … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-7284","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7284","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7284"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7284\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42292,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7284\/revisions\/42292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7284"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7284"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7284"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}