Robi\u0142o si\u0119 ju\u017c ciemno \u2013 a na pustyni zmrok zapada bardzo szybko. Hansen poczu\u0142 si\u0119 nieswojo na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce b\u0119dzie zmuszony przenocowa\u0107 na pustyni. Od razu przypomina\u0142y mu si\u0119 zas\u0142yszane opowie\u015bci o napadach i rozbojach. Usi\u0142owa\u0142 wi\u0119c dotrze\u0107 przynajmniej do jakie\u015b oazy, aby tam rozbi\u0107 namiot zanim zapadn\u0105 ca\u0142kowite ciemno\u015bci. I rzeczywi\u015bcie dostrzeg\u0142 w niedalekiej odleg\u0142o\u015bci kilka drzew, kt\u00f3re otacza\u0142y \u017ar\u00f3d\u0142o wody. Nad tym miejscem unosi\u0142 si\u0119 dym z ogniska.<\/p>\n
Kiedy by\u0142 ju\u017c bli\u017cej zauwa\u017cy\u0142 trzech ponuro wygl\u0105daj\u0105cych nomad\u00f3w. Stali pod drzewem i patrzyli w jego kierunku. Ich namiot by\u0142 ju\u017c rozbity i nad ogniskiem wisia\u0142 kocio\u0142ek z herbat\u0105. Pe\u0142en niepewno\u015bci zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do oczekuj\u0105cych go m\u0119\u017cczyzn. \u201eSalaam\u201d \u2013 us\u0142ysza\u0142 na powitanie. To pi\u0119kne s\u0142owo oznaczaj\u0105ce \u201epok\u00f3j\u201d jest pozdrowieniem w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w pustyni. Od razu serce Hansena nape\u0142ni\u0142o si\u0119 nadziej\u0105. Odpowiedzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c: \u201eSalaam\u201d. Trzej m\u0119\u017cczy\u017ani wr\u00f3cili do ogniska i usiedli. Zaprosili przybysza, aby do\u0142\u0105czy\u0142 do nich. Jeden z nich wyci\u0105gn\u0105\u0142 z worka chleb i poda\u0142 go Hansenowi. Drugi poda\u0142 mu s\u00f3l. Zar\u00f3wno chleb jak i s\u00f3l s\u0105 symbolami pokoju i go\u015bcinno\u015bci. Ucieszony u\u0142ama\u0142 kawa\u0142ek chleba i posypa\u0142 go sol\u0105. Pozostali zrobili r\u00f3wnie\u017c to samo. Ten wsp\u00f3lny posi\u0142ek dawa\u0142 Hansenowi pewno\u015b\u0107, \u017ce teraz ju\u017c nic z\u0142ego mu nie grozi. Bo dzielenie si\u0119 chlebem jest wej\u015bciem w rejon opieki i serdeczno\u015bci. Chleb bowiem \u0142\u0105czy.<\/p>\n
Aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 wej\u015b\u0107 g\u0142\u0119biej w Wielk\u0105 Tajemnic\u0119 Wiary, jak\u0105 jest Eucharystia, dzisiejsze S\u0142owo Bo\u017ce pos\u0142uguje si\u0119 chlebem danym do spo\u017cywania. Pierwsze Czytanie opisuje jak Pan B\u00f3g w cudowny spos\u00f3b karmi sw\u00f3j lud wybrany. O zmierzchu zsy\u0142a na ob\u00f3z stado przepi\u00f3rek. Za\u015b rano Izraelici znajduj\u0105 \u201eco\u015b drobnego, ziarnistego, niby szron na ziemi\u201d. I pytaj\u0105: Co to jest? \u2013 po hebrajsku: \u201eman hu?\u201d St\u0105d nazwa: \u201emanna\u201d. W tym starotestamentowym cudzie jest wi\u0119c i mi\u0119so i chleb. Chleb, kt\u00f3ry jest cia\u0142em i cia\u0142o, kt\u00f3re jest chlebem zapowiada rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra wymaga ca\u0142kowitego zawierzenia Bogu. Chrystus wyja\u015bnia dzi\u015b w Kafarnaum: \u201eNie Moj\u017cesz da\u0142 wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec m\u00f3j da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bo\u017cym jest Ten, kt\u00f3ry z nieba zst\u0119puje i \u017cycie daje \u015bwiatu\u201d.<\/p>\n
Ale Pan Jezus widz\u0105c, \u017ce ludzie nie odst\u0119puj\u0105 od Niego, jedynie tylko dlatego, bo chc\u0105 nadal karmi\u0107 si\u0119 w taki cudowny spos\u00f3b, naprowadza ich na w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119: \u201eSzukacie Mnie nie dlatego, \u017ce widzieli\u015bcie znaki, ale dlatego, \u017ce jedli\u015bcie chleb do syto\u015bci. Troszczcie si\u0119 nie o ten pokarm, kt\u00f3ry ginie, ale o ten, kt\u00f3ry trwa na wieki, a kt\u00f3ry da wam Syn Cz\u0142owieczy.\u201d Zachowanie \u017byd\u00f3w jest zupe\u0142nie podobnie do Samarytanki przy studni. Ona te\u017c chcia\u0142a takiej \u201ecudownej wody\u201d, dlatego prosi\u0142a Jezusa: \u201eDaj mi tej wody, abym ju\u017c nie pragn\u0119\u0142a i nie przychodzi\u0142a tu czerpa\u0107.\u201d<\/p>\n
I tu nast\u0119puje niebezpiecze\u0144stwo oddalenia si\u0119 cz\u0142owieka od Bo\u017cego Daru w\u0142a\u015bnie pytaniem skierowanym do Boga: \u201eC\u00f3\u017c mamy czyni\u0107, aby\u015bmy wykonywali dzie\u0142a Bo\u017ce?\u201d Takie pytanie jest niew\u0142a\u015bciwe i sprzeczne, bo – jak pisze Hans Urs von Balthasar \u2013 \u201ecz\u0142owiek nie mo\u017ce \u201ewykonywa\u0107\u201d dzie\u0142 Bo\u017cych. Jezus zwraca im uwag\u0119 na t\u0119 sprzeczno\u015b\u0107 i ukazuje rozwi\u0105zanie. Dzie\u0142em Bo\u017cym jest to, by cz\u0142owiek wierzy\u0142 miast dzia\u0142a\u0107; by si\u0119 oddawa\u0142 Temu, kt\u00f3ry zosta\u0142 pos\u0142any przez Boga. Na to ludzie \u017c\u0105daj\u0105 znaku, by mogli wierzy\u0107; wci\u0105\u017c jeszcze wyobra\u017caj\u0105 sobie bowiem wiar\u0119 jako czyn. Teraz wi\u0119c Jezus przeciwstawia siebie jako prawdziwy chleb z nieba owej mannie, kt\u00f3r\u0105 zbierali Izraelici na pustyni; g\u0142odu duchowego nie da si\u0119 ju\u017c zaspokoi\u0107 w inny spos\u00f3b jak tylko przyjmuj\u0105c w wierze Jezusa, kt\u00f3rego B\u00f3g zes\u0142a\u0142 \u015bwiatu jako \u201eprawdziwy chleb z nieba\u201d. Cz\u0142owiek wierz\u0105cy r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie musia\u0142 dzia\u0142a\u0107, ale z wiary, nie za\u015b po to, by uwierzy\u0107. Wiara jest bowiem doskona\u0142ym zawierzeniem siebie dzia\u0142aj\u0105cemu Bogu, nie za\u015b ludzkim dzia\u0142aniem\u201d.<\/p>\n
Pan Jezus zanim dokona\u0142 cudownego rozmno\u017cenia chleba najpierw wystawi\u0142 na pr\u00f3b\u0119 wiary wszystkich id\u0105cych za Nim. Kaza\u0142 im usi\u0105\u015b\u0107. A to znaczy\u0142o, \u017ce za\u017c\u0105da\u0142 od nich oddania si\u0119 w Jego r\u0119ce, zawierzenia, uwierzenia, \u017ce On mo\u017ce ich nakarmi\u0107. Dop\u00f3ki stali mogli zosta\u0107, albo p\u00f3j\u015b\u0107 sobie, \u017ceby w jaki\u015b spos\u00f3b samemu zorganizowa\u0107 sobie po\u017cywienie. Ale kiedy ju\u017c usiedli – to znaczy\u0142o, \u017ce zrezygnowali ze swojej samowystarczalno\u015bci, przestali liczy\u0107 na swoje w\u0142asne si\u0142y. Zaufali Jezusowi. I wtedy nast\u0105pi\u0142 w\u0142a\u015bciwy moment cudu. Wsp\u00f3lnie dokonali aktu wiary. Byli wi\u0119c na dobrej drodze, ale czy oni potrafi\u0105 wytrwa\u0107 do ko\u0144ca, wierz\u0105c we wszystko czego b\u0119dzie Chrystus od nich wymaga\u0142?<\/p>\n
Jeste\u015bmy na Mszy \u015bwi\u0119tej, kt\u00f3r\u0105 rozpoczynamy od aktu wiary. Czy podobny niepok\u00f3j nas nie ogarnia, jak tamtych zas\u0142uchanych w Jezusowe s\u0142owa, kt\u00f3rym a\u017c taki cud zosta\u0142 zaproponowany? Czy potrafimy, jak tamci ludzie, usi\u0105\u015b\u0107, uspokoi\u0107 si\u0119, czeka\u0107, pragn\u0105c \u017cy\u0107 nie w\u0142asnym \u017cyciem, ale \u017cyciem prawdziwym, kt\u00f3rym jest Jezus Chrystus? Bo On i tylko On jest chlebem \u017cycia.<\/p>\n
Thomas Merton w ksi\u0105\u017cce pt. Chleb \u017cywy<\/em> komentuj\u0105c sz\u00f3sty rozdzia\u0142 Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana pisze, \u017ce \u201enie docenimy niezwyk\u0142ego bogactwa tego rozdzia\u0142u, jednego z najwi\u0119kszych w Ewangelii, je\u015bli nie uwzgl\u0119dnimy w nim dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych p\u0142aszczyzn znaczeniowych, poprzez kt\u00f3re Jezus jasno daje do zrozumienia, \u017ce chlebem \u017cycia jest przede wszystkim Jego Osoba, a nast\u0119pnie to, \u017ce udziela si\u0119 nam w dw\u00f3ch formach: Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym \u2013 \u201es\u0142owie Bo\u017cym\u201d i w Eucharystii.\u201d<\/p>\n ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC – Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Robi\u0142o si\u0119 ju\u017c ciemno \u2013 a na pustyni zmrok zapada bardzo szybko. Hansen poczu\u0142 si\u0119 nieswojo na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce b\u0119dzie zmuszony przenocowa\u0107 na pustyni. Od razu przypomina\u0142y mu si\u0119 zas\u0142yszane opowie\u015bci o napadach i rozbojach. Usi\u0142owa\u0142 wi\u0119c dotrze\u0107 przynajmniej do jakie\u015b oazy, aby tam rozbi\u0107 namiot zanim zapadn\u0105 ca\u0142kowite ciemno\u015bci. I rzeczywi\u015bcie dostrzeg\u0142 w niedalekiej odleg\u0142o\u015bci kilka drzew, kt\u00f3re … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-7276","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7276","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7276"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7276\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42293,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7276\/revisions\/42293"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7276"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7276"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7276"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}