W ksi\u0105\u017cce Anny \u015awiderk\u00f3wnej pt. \u201eB\u00f3g Tr\u00f3jjedyny w \u017cyciu cz\u0142owieka\u201d opisane jest takie wydarzenie: \u201ePewnego razu pewien wielce dostojny profesor mia\u0142 wyk\u0142ad o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Z wielkim znawstwem i upodobaniem \u017conglowa\u0142 ukutymi przez teologi\u0119 w ci\u0105gu wiek\u00f3w trudnymi \u0142aci\u0144skimi terminami. Po sko\u0144czonym wyk\u0142adzie jeden ze s\u0142uchaczy zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niego z pe\u0142nym szacunku zapytaniem:<\/p>\n
Na co profesor odpowiedzia\u0142 zdecydowanie:<\/p>\n
A tymczasem Bo\u017ca rzeczywisto\u015b\u0107 Ojca, Syna i Ducha \u015awi\u0119tego jak\u017ce mocno i jak\u017ce niesamowicie ogarnia cz\u0142owieka. M\u00f3wimy \u2013 Bo\u017ca Mi\u0142o\u015b\u0107. Ju\u017c w Starym Testamencie, o czym g\u0142osi dzisiejsze I Czytanie, Izrael nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 nadziwi\u0107 mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 obdarzy\u0142 go B\u00f3g. Nar\u00f3d ten mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce na ca\u0142ym \u015bwiecie, we wszystkich religiach nie znajdzie si\u0119 \u017cadnego por\u00f3wnania: \u201ezapytaj dawnych czas\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y przed tob\u0105 od dnia, gdy B\u00f3g stworzy\u0142 na ziemi cz\u0142owieka, czy zaszed\u0142 taki wypadek od jednego kra\u0144ca niebios do drugiego jak ten lub czy s\u0142yszano o czym\u015b podobnym?\u201d<\/p>\n
Jedna z najbardziej znanych ikon Andrieja Rublowa Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta<\/em> przedstawia Boga jako trzech anio\u0142\u00f3w siedz\u0105cych przy jednym stole. Na tym obrazie, kt\u00f3ry jest pe\u0142en symboliki, wida\u0107 jak ka\u017cdy anio\u0142 siedzi przy jednym boku sto\u0142u. Czwarta kraw\u0119d\u017a pozostaje pusta. To miejsce pozostawione jest dla cz\u0142owieka, na kt\u00f3rego B\u00f3g w Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej Jedyny oczekuje przy stole, Panuje tam pok\u00f3j, harmonia i jedno\u015b\u0107. Bo\u017ce Objawienie m\u00f3wi, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek zosta\u0142 zrodzony z odwiecznej mi\u0142o\u015bci Ojca i Syna w Duchu \u015awi\u0119tym. I cho\u0107 bardzo cz\u0119sto w codziennym \u017cyciu prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 zdaje si\u0119 nie by\u0107 obecna, bo nie wida\u0107 jej, albo wida\u0107 jej przeciwie\u0144stwo \u2013 to jednak w g\u0142\u0119bi ka\u017cdej ludzkiej istoty ona jest. \u015aw. Augustyn napisa\u0142 po prostu: \u201e niespokojne jest serce moje, dop\u00f3ki nie spocznie w Tobie\u201d.<\/p>\n Za\u015b Roman Brandstaetter w swoich Pie\u015bniach<\/em> r\u00f3wnie wspaniale wyrazi\u0142 t\u0119 prawd\u0119:<\/p>\n \u201eWierzymy,<\/p>\n \u017be powstali\u015bmy z mi\u0142o\u015bci<\/p>\n I w mi\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 obr\u00f3cimy\u201d.<\/p>\n I cho\u0107 \u017cycie ka\u017cdego cz\u0142owieka mo\u017ce si\u0119 pokomplikowa\u0107 i bywa tak a\u017c nazbyt cz\u0119sto – to jednak nawet w najwi\u0119kszym zapl\u0105taniu, zagubieniu si\u0119 wci\u0105\u017c pozostaje obecna w ludzkim sercu t\u0119sknota za mi\u0142o\u015bci\u0105 prawdziw\u0105. Ile\u017c to ludzi, opowiadaj\u0105c o swoim zabieganym \u017cyciu, o swoim grzesznym \u017cyciu, m\u00f3wi\u0142o: \u201eAch, prosz\u0119 ksi\u0119dza! Tak bym to wszystko rzuci\u0142, gdzie\u015b wyjecha\u0142, uciek\u0142 st\u0105d\u201d.<\/p>\n Bo cz\u0142owiek t\u0119skni\u0105c za mi\u0142o\u015bci\u0105 prawdziw\u0105 r\u00f3wnocze\u015bnie robi pomy\u0142ki i mi\u0142o\u015bci\u0105 nazywa to co jest jedynie i tylko po\u017c\u0105dliwo\u015bci\u0105.<\/p>\n Ks. Piotr Pawlukiewicz pisze, \u017ce \u201eza mi\u0142osn\u0105 akceptacj\u0105 t\u0119skni\u0105 ci, kt\u00f3rzy robi\u0105 kariery i dorabiaj\u0105 si\u0119 maj\u0105tk\u00f3w, aby u innych wzbudzi\u0107 podziw i zachwyt. I aby mie\u0107 przyjaci\u00f3\u0142 \u2013 nie tyle swoich, co swoich pieni\u0119dzy. T\u0119skni\u0105 za bezpiecze\u0144stwem mi\u0142o\u015bci ci, kt\u00f3rzy rozpaczliwie buduj\u0105 wysokie mury w obawie przed z\u0142oczy\u0144c\u0105, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 oszuka\u0107 kalendarz, by uciec przed nieuchronnym przemijaniem. Wszyscy oni t\u0119skni\u0105 za domem Trzech \u2013 Ojca, Syna i Ducha. T\u0119skni\u0105, ale zwiedzeni przez Z\u0142ego pogr\u0105\u017caj\u0105 si\u0119 w jeszcze wi\u0119kszej samotno\u015bci, poczuciu zagro\u017cenia i wewn\u0119trznym rozdarciu\u201d.<\/p>\n A cz\u0142owiek zadaje sobie pytanie: skoro stworzy\u0142a mnie Mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 to dlaczego na tej ziemi odczuwam taki brak mi\u0142o\u015bci? Raczej do\u015bwiadczam wci\u0105\u017c nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 spor\u00f3w, k\u0142\u00f3tni, nawet wojen. Sam cz\u0119sto w nich uczestnicz\u0119. Ksi\u0119ga Apokalipsy nie pozostawia z\u0142udze\u0144, \u017ce jest kto\u015b, kto robi wszystko, aby tylko nie dopu\u015bci\u0107 do spe\u0142nienia ludzkich t\u0119sknot, ludzkich pragnie\u0144. To jest szatan: \u201eOn dzie\u0144 i noc oskar\u017ca nas przed Bogiem naszym\u201d. On oskar\u017ca nas nie tylko przed Bogiem, ale i przed innymi lud\u017ami, nawet – a mo\u017ce szczeg\u00f3lnie – przed tymi z kt\u00f3rymi razem tworzymy rodzinny kr\u0105g: \u201eZobacz, jaki on niedobry! Zobacz, jaki on fa\u0142szywy! Zobacz, jak ci\u0119 wykorzystuje!\u201d I cz\u0142owiek idzie za tym podszeptem, wierzy tym oskar\u017ceniom i wszczyna k\u0142\u00f3tnie, awantury. A potem nieszcz\u0119\u015bliwy znowu t\u0119skni, pragnie pokoju, harmonii, blisko\u015bci.<\/p>\n Ka\u017cdego dnia, w ka\u017cdej sytuacji dane mi jest wybiera\u0107 pomi\u0119dzy pragnieniem bycia \u201ew komunii\u201d z drugimi. Wtedy dary otrzymane od Boga, jakimi s\u0105 przebaczenie, dzielenie si\u0119, \u017cyj\u0105 we mnie. Odczuwam wtedy smak nieba. Ale kiedy jestem niezno\u015bny, niezadowolony, pe\u0142en urazy i m\u015bciwo\u015bci \u2013 do\u015bwiadczam na czym polega piek\u0142o. To nie Pan B\u00f3g pot\u0119pia. Cz\u0142owiek sam siebie pot\u0119pia. Zundel por\u00f3wnuje takich ludzi do dom\u00f3w zalanych s\u0142o\u0144cem, kt\u00f3re zamykaj\u0105 okiennice na \u015bwiat\u0142o, by pozosta\u0107 w ciemno\u015bciach. Nawet w piekle \u015bwiat\u0142o \u015bwieci w ciemno\u015bciach. Ale ciemno\u015bci nie chc\u0105 go przyj\u0105\u0107.<\/p>\n Pos\u0142u\u017c\u0119 si\u0119 obrazem pewnego teologa, kt\u00f3ry maj\u0105c trudno\u015bci ze zrozumieniem na czym polega prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 prze\u017cy\u0142 nast\u0119puj\u0105ce do\u015bwiadczenie. Najpierw zobaczy\u0142 piek\u0142o. Pe\u0142no by\u0142o tam ludzi siedz\u0105cych przy d\u0142ugim, solidnym stole zastawionym wszystkimi rodzajami egzotycznych potraw i przysmak\u00f3w. Problem w tym, \u017ce mogli je\u015b\u0107 to wszystko u\u017cywaj\u0105c jedynie widelc\u00f3w i no\u017cy d\u0142ugich na p\u00f3\u0142tora metra. Wyli ze z\u0142o\u015bci i \u017calu: wszystko przed nimi ze wspania\u0142ymi zapachami, a oni nie potrafili nic wzi\u0105\u0107 ze sto\u0142u. Byli bezradni.<\/p>\n Nast\u0119pnie przed teologiem ods\u0142ania si\u0119 niebo. W zasadzie to co zobaczy\u0142 by\u0142o prawie takie samo co widzia\u0142 wcze\u015bniej. Jedzenie by\u0142o dok\u0142adnie takie samo. No\u017ce i widelce by\u0142y dok\u0142adnie tej samej d\u0142ugo\u015bci, ale wszyscy byli bardzo uradowani, po prostu \u2013 szcz\u0119\u015bliwi. Ci, co siedzieli po drugiej stronie sto\u0142u karmili swoich s\u0105siad\u00f3w z naprzeciwka i vice versa. Ten pomys\u0142 przyszed\u0142 im sam z siebie, poniewa\u017c na ziemi przyzwyczaili si\u0119 s\u0142u\u017cy\u0107 jedni drugim.<\/p>\n Nieraz, dos\u0142ownie przez \u015bcian\u0119, mieszkaj\u0105 rodziny, kt\u00f3re cho\u0107 maj\u0105 taki sam standard \u017cycia, identyczne wykszta\u0142cenie \u2013 a ich domy jak bardzo s\u0105 r\u00f3\u017cne. U jednych cz\u0142owiek czuje si\u0119, jakby by\u0142 ju\u017c w przedsionku nieba. A tu\u017c obok, w drugim mieszkaniu, niestety, strasznie ponura atmosfera.<\/p>\n Wspomniany ju\u017c dzi\u015b ks. Pawlukiewicz daje tak\u0105 rad\u0119: \u201eKto zaczyna dzie\u0144 od pytania: Co robi\u0107, \u017cebym dzisiaj by\u0142 szcz\u0119\u015bliwy \u2013 ten b\u0119dzie zasypia\u0107 w smutku. Ten, kto zajmie si\u0119 szcz\u0119\u015bciem drugiego, mo\u017ce by\u0107 pewny, \u017ce szybko odnajdzie w\u0142asne\u201d.<\/p>\n Tak wi\u0119c trwaj\u0105: wiara, nadzieja i mi\u0142o\u015b\u0107. Te trzy \u2013 z nich za\u015b najwi\u0119ksza jest mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga Ojca, \u0142aska Pana naszego Jezusa Chrystusa i dar jedno\u015bci w Duchu \u015awi\u0119tym niech b\u0119d\u0105 z wami wszystkimi.<\/p>\n ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W ksi\u0105\u017cce Anny \u015awiderk\u00f3wnej pt. \u201eB\u00f3g Tr\u00f3jjedyny w \u017cyciu cz\u0142owieka\u201d opisane jest takie wydarzenie: \u201ePewnego razu pewien wielce dostojny profesor mia\u0142 wyk\u0142ad o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Z wielkim znawstwem i upodobaniem \u017conglowa\u0142 ukutymi przez teologi\u0119 w ci\u0105gu wiek\u00f3w trudnymi \u0142aci\u0144skimi terminami. Po sko\u0144czonym wyk\u0142adzie jeden ze s\u0142uchaczy zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niego z pe\u0142nym szacunku zapytaniem: Przewielebny ojcze, to wszystko jest niezmiernie … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-7105","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7105","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7105"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7105\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42309,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7105\/revisions\/42309"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}