Zmartwychwsta\u0142y Chrystus przychodzi do swoich uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy s\u0105 zatrwo\u017ceni i pe\u0142ni l\u0119ku. M\u00f3wi do nich: \u201ePok\u00f3j wam!\u201d S\u0142owo \u201epok\u00f3j\u201d wypowiedziane przez Boga zupe\u0142nie przerasta ludzkie oczekiwanie. Bo przecie\u017c zamkni\u0119ci i zabarykadowani ze strachu, a do tego maj\u0105 jeszcze \u015bwiadomo\u015b\u0107 obci\u0105\u017con\u0105 zaparciem si\u0119 i zdrad\u0105. A tutaj niespodziewanie dotyk \u017cywego s\u0142owa staje si\u0119 dla nich przebaczeniem i nadziej\u0105.<\/p>\n
Kardyna\u0142 Jean-Marie Lustiger pyta: \u201eJakie\u017c jest zatem teraz przes\u0142anie Tego, kt\u00f3ry daje pok\u00f3j? Pokazuje swe r\u0119ce i bok, pokazuje rany. To nie s\u0105 znaki rozpoznawcze, to nie sprawdzanie to\u017csamo\u015bci. Te s\u0142owa i towarzysz\u0105cy im gest sprawiaj\u0105, \u017ce grupka uczni\u00f3w zaczyna pojmowa\u0107 fakt, i\u017c Jezus przekroczy\u0142 straszliw\u0105 otch\u0142a\u0144 \u015bmierci\u201d.<\/p>\n
M\u0119ka i \u015bmier\u0107 Syna Bo\u017cego sprawi\u0142a, \u017ce cz\u0142owiek zosta\u0142 na nowo obdarzony \u017cyciem Boga, kt\u00f3re utraci\u0142 poprzez grzech niepos\u0142usze\u0144stwa \u2013 a teraz odzyska\u0142 je i to jeszcze obficiej i jeszcze wspanialej. Dlatego Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bpiewa podczas Liturgii Wielkiej Soboty w Or\u0119dziu Wielkanocnym: \u201eTej w\u0142a\u015bnie nocy Chrystus skruszywszy wi\u0119zy \u015bmierci, jako zwyci\u0119zca wyszed\u0142 z otch\u0142ani. Nic by nam przecie\u017c nie przysz\u0142o z daru \u017cycia, gdyby\u015bmy nie zostali odkupieni. O, jak przedziwna \u0142askawo\u015b\u0107 Twej dobroci dla nas! O, jak niepoj\u0119ta jest Twoja mi\u0142o\u015b\u0107: aby wykupi\u0107 niewolnika, wyda\u0142e\u015b swego Syna. O, zaiste konieczny by\u0142 grzech Adama, kt\u00f3ry zosta\u0142 zg\u0142adzony \u015bmierci\u0105 Chrystusa!… U\u015bwi\u0119caj\u0105ca si\u0142a tej nocy oddala zbrodnie, z przewin obmywa, przywraca niewinno\u015b\u0107 upad\u0142ym, a rado\u015b\u0107 smutnym, rozprasza nienawi\u015b\u0107, usposabia do zgody i ugina pot\u0119gi.\u201d<\/p>\n
Pokazywaniem swoich ran Pan Jezus przypomina zal\u0119knionym uczniom jak by\u0142o to potrzebne i jak teraz dane im jest widzie\u0107 zupe\u0142nie inaczej te okropne wydarzenia, kt\u00f3re prze\u017cyli, a kt\u00f3re by\u0142y dla nich nie do zniesienia, a jeszcze z ich do\u015bwiadczeniem tch\u00f3rzostwa, strachu i wyparcia si\u0119. Teraz Jezus daje im t\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 w\u0142a\u015bciwego, tzn. prawdziwego zobaczenia tego wszystkiego co by\u0142o takie nie do przyj\u0119cia, absurdalne i gorsz\u0105ce. Przecie\u017c Jezusowa M\u0119ka i \u015amier\u0107 z mi\u0142o\u015bci wyros\u0142a – dlatego jest przebaczeniem. A Jezusowe wyniszczaj\u0105ce rany sta\u0142y si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em zbawienia. Tego cz\u0142owiek ani poj\u0105\u0107 ani zrozumie\u0107 nie jest w stanie jak bardzo jest przez Boga ukochany, skoro B\u00f3g dla niego a\u017c tak i a\u017c tyle potrafi cierpie\u0107!<\/p>\n
Dlaczego wi\u0119c Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 jest wci\u0105\u017c dla tak wielu ludzi zupe\u0142nie oboj\u0119tna? Nasza ludzka zwyczajna codzienno\u015b\u0107 \u2013 jakie to smutne \u2013 nie potrafi nawet jej zauwa\u017cy\u0107, a przecie\u017c jak g\u0142\u0119boko zanurzony jest cz\u0142owiek w Bo\u017cej rzeczywisto\u015bci. Ewangelie a\u017c zaskakuj\u0105 opisem najdrobniejszych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, kt\u00f3re nie mog\u0105 nie by\u0107 bliskie dla ka\u017cdego cz\u0142owieka: zaznaczone dok\u0142adnie godziny wielu wydarze\u0144 \u2013 kto bieg\u0142, a kto szed\u0142 do grobu, w kt\u00f3rym miejscu w grobie le\u017ca\u0142y zwini\u0119te chusty. A w dzisiejszej Ewangelii \u015bw. \u0141ukasz przedstawia nie tylko jak Zmartwychwsta\u0142y Jezus pokazuje swoim uczniom r\u0119ce i nogi, ale i Jego pro\u015bb\u0119: \u201eMacie tu co\u015b do jedzenia? Oni podali Mu kawa\u0142ek pieczonej ryby. Wzi\u0105\u0142 i jad\u0142 wobec nich.\u201d Albo opis spotkania nad jeziorem \u2013 z\u0142owiono wtedy sto pi\u0119\u0107dziesi\u0105t trzy ryby. Kiedy dobili do brzegu czeka\u0142a na nich sma\u017cona ryba i chleb. Sam B\u00f3g przygotowa\u0142 posi\u0142ek dla swoich uczni\u00f3w! Te precyzyjne, tak szczeg\u00f3\u0142owe opisy podkre\u015blaj\u0105, \u017ce Zmartwychwstanie Pana i nasza ludzka codzienno\u015b\u0107 s\u0105 \u015bci\u015ble ze sob\u0105 powi\u0105zane. I to ka\u017cdego dnia, w ka\u017cdej chwili. Uczestnicz\u0119 w tej nieprzerwanej blisko\u015bci ze Zmartwychwsta\u0142ym Jezusem. To nie tylko Szawe\u0142 pod Damaszkiem us\u0142ysza\u0142 Jego g\u0142os i zobaczy\u0142 \u015bwiat\u0142o z nieba.<\/p>\n
Od ks. Piotra Pawlukiewicza s\u0142ysza\u0142em o takim tajemniczym wydarzeniu, kt\u00f3rego do\u015bwiadczy\u0142a pewna zakonnica. By\u0142o to jeszcze przed jej wst\u0105pieniem do zgromadzenia. Ko\u0144czy\u0142a \u015bredni\u0105 szko\u0142\u0119 i zastanawia\u0142a si\u0119, czy pragnienie \u017cycia zakonnego, jakie nosi\u0142a w sobie, jest znakiem prawdziwego powo\u0142ania. Zastanawia\u0142a si\u0119 nad tym bior\u0105c argumenty za i przeciw. Pewnego dnia wraca\u0142a ze szko\u0142y. Zamy\u015blona patrzy\u0142a na kamienny chodnik. Kto\u015b przechodz\u0105c obok niej, pozdrowi\u0142 j\u0105 s\u0142owami: \u201eNiech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus\u201d. Odruchowo odpowiedzia\u0142a: \u201eNa wieki wiek\u00f3w. Amen\u201d. Po chwili zatrzyma\u0142a si\u0119 bardzo zdziwiona: \u201eDlaczego ten cz\u0142owiek pozdrowi\u0142 mnie tymi s\u0142owami? Przecie\u017c jestem zwyk\u0142\u0105 \u015bwieck\u0105 dziewczyn\u0105, ubran\u0105 jak ka\u017cda nastolatka. Kto to by\u0142?\u201d Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a za siebie, ale na ulicy nie by\u0142o nikogo. Ta siostra powiedzia\u0142a potem: \u201eMo\u017ce ksi\u0105dz wierzy\u0107 lub nie, ja jednak jestem g\u0142\u0119boko przekonana, \u017ce to by\u0142 sam Jezus. W ten spos\u00f3b odpowiedzia\u0142 na moje w\u0105tpliwo\u015bci i powo\u0142a\u0142 mnie do \u017cycia zakonnego. On pierwszy pozdrowi\u0142 mnie na ulicy tak, jak dzi\u015b czyni to wielu ludzi\u201d.<\/p>\n
Ze Zmartwychwsta\u0142ym Panem ju\u017c tu na ziemi cz\u0142owiek mo\u017ce spotyka\u0107 si\u0119 i to tak blisko i tak realnie. To On zawsze obecny tu\u017c obok pisze listy. Noc\u0105 choremu pot z twarzy ociera. Kto\u015b przy mogile op\u0142akuje swoj\u0105 blisk\u0105 osob\u0119 i mo\u017ce nawet nie wie, \u017ce On Zmartwychwsta\u0142y przy nim stoi, bo na ogrodnika wygl\u0105da, a przecie\u017c nie jest ogrodnikiem.<\/p>\n
Za chwil\u0119 moje r\u0119ce b\u0119d\u0119 trzyma\u0142y bia\u0142y chleb, a usta wypowiedz\u0105 s\u0142owa: \u201eTo jest Cia\u0142o Moje\u201d. B\u0119d\u0119 podnosi\u0142 Cia\u0142o Pa\u0144skie. Przed Msz\u0105 \u015bw. w konfesjonale wypowiedzia\u0142em takie s\u0142owa: \u201eJa odpuszczam tobie grzechy\u201d. Przecie\u017c by\u0142oby to czyste szale\u0144stwo, gdyby nie fakt, \u017ce to Jezus Zmartwychwsta\u0142y zechcia\u0142 pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 moimi ustami, moj\u0105 r\u0119k\u0105.<\/p>\n
Nie daj Bo\u017ce, abym przyzwyczai\u0142 si\u0119 do Twojej obecno\u015bci, Panie. Albo gorzej – zoboj\u0119tnia\u0142. Dr\u017ce\u0107 powinienem.<\/p>\n
ks. Marian \u0141\u0119kawa SAC \u2013 Rektor PMK w Szkocji<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zmartwychwsta\u0142y Chrystus przychodzi do swoich uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy s\u0105 zatrwo\u017ceni i pe\u0142ni l\u0119ku. M\u00f3wi do nich: \u201ePok\u00f3j wam!\u201d S\u0142owo \u201epok\u00f3j\u201d wypowiedziane przez Boga zupe\u0142nie przerasta ludzkie oczekiwanie. Bo przecie\u017c zamkni\u0119ci i zabarykadowani ze strachu, a do tego maj\u0105 jeszcze \u015bwiadomo\u015b\u0107 obci\u0105\u017con\u0105 zaparciem si\u0119 i zdrad\u0105. A tutaj niespodziewanie dotyk \u017cywego s\u0142owa staje si\u0119 dla nich przebaczeniem i nadziej\u0105. Kardyna\u0142 Jean-Marie Lustiger … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-7006","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7006","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7006"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7006\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42315,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7006\/revisions\/42315"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7006"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7006"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7006"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}