{"id":36869,"date":"2011-02-23T14:34:25","date_gmt":"2011-02-23T14:34:25","guid":{"rendered":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/2011\/02\/23\/to-jest-nasza-nadzieja-viii-niedziela-zwykla-rok-a\/"},"modified":"2024-09-09T10:19:52","modified_gmt":"2024-09-09T09:19:52","slug":"to-jest-nasza-nadzieja-viii-niedziela-zwykla-rok-a","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2011\/02\/23\/to-jest-nasza-nadzieja-viii-niedziela-zwykla-rok-a\/","title":{"rendered":"To jest nasza nadzieja VIII Niedziela Zwyk\u0142a &#8211; ROK A"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Zaufa\u0107 Bogu<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><em>Nie troszczcie si\u0119 zbytnio i nie m\u00f3wcie: co b\u0119dziemy je\u015b\u0107? Co b\u0119dziemy pi\u0107? Czym b\u0119dziemy si\u0119 przyodziewa\u0107? Bo o to wszystko poganie zabiegaj\u0105. Przecie\u017c Ojciec wasz niebieski wie, \u017ce tego wszystkiego potrzebujecie<\/em>. \u2013 Tak m\u00f3wi\u0142 Jezus do s\u0142uchaczy t\u0142umnie zebranych na g\u00f3rze wznosz\u0105cej si\u0119 nad Jeziorem Galilejskim. Wok\u00f3\u0142 pi\u0119kny krajobraz \u0142agodnych wzg\u00f3rz pokrytych lasami i pastwiskami, w dali urodzajne doliny, a u st\u00f3p tafla jeziora bogatego w ryby. Nie ka\u017cdy ze s\u0142uchaczy Jezusowego kazania by\u0142 syty. Nie dlatego, \u017ce bardzo nier\u00f3wno i chleb, i ryby, i wszelkie inne dobra by\u0142y pomi\u0119dzy ludzi podzielone. Jedni bogacili si\u0119 nad miar\u0119, inni poni\u017cej wszelkiej miary cierpieli niedostatek, bied\u0119 i g\u0142\u00f3d. Krajobraz Bo\u017cego \u015bwiata by\u0142 pi\u0119kny i ni\u00f3s\u0142 spok\u00f3j. Krajobraz ludzkiego \u015bwiata by\u0142 pe\u0142en napi\u0119\u0107, obaw i l\u0119ku.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A Jezus m\u00f3wi\u0142 o Bogu. M\u00f3wi\u0142 w s\u0142owach ciep\u0142ych, pe\u0142nych spokoju, budz\u0105cych ufno\u015b\u0107. S\u0142uchacze dobrze wiedzieli, \u017ce ma racj\u0119. Wiedzieli, \u017ce <em>\u017cycie wi\u0119cej znaczy ni\u017c pokarm, a cia\u0142o wi\u0119cej ni\u017c odzienie<\/em>. Wiedzieli, \u017ce <em>ptaki nie siej\u0105 ani \u017cn\u0105 i nie zbieraj\u0105 do spichlerzy, a Ojciec niebieski je \u017cywi<\/em>. Wiedzieli, \u017ce s\u0105 <em>wa\u017cniejsi ni\u017c one<\/em>. Oni to wszystko wiedzieli. A przecie\u017c dobrze by\u0142o te s\u0142owa pe\u0142ne pokoju us\u0142ysze\u0107, aby o g\u0142odzie nie pami\u0119ta\u0107 i o biedzie zapomnie\u0107, aby krzywdy nie bola\u0142y tak bardzo i aby o jutro si\u0119 nie l\u0119ka\u0107. Przynajmniej, \u017ceby nie l\u0119ka\u0107 si\u0119 zbytnio \u2013 jak m\u00f3wi\u0142 Nauczyciel.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Jego s\u0142owa przynosi\u0142y pok\u00f3j, ucisza\u0142y ich l\u0119k. Ale r\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142y wyzwaniem. Widzieli, \u017ce b\u0119d\u0105 musieli wr\u00f3ci\u0107 do swoich domostw, do pracy, do biedy, do swoich problem\u00f3w. Wiedzieli, \u017ce nie b\u0119dzie \u0142atwo. Wiedzieli, \u017ce s\u0142owa Nauczyciela \u2013 tak bardzo prawdziwe \u2013 ich codzienno\u015bci nie zmieni\u0105. Czy\u017cby wi\u0119c oni mieli zmieni\u0107 si\u0119? Czy\u017cby w ich my\u015blach, umys\u0142ach i sercach mia\u0142a dokona\u0107 si\u0119 przemiana? Na razie z zapartym tchem s\u0142uchali s\u0142\u00f3w ufno\u015bci.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>L\u0119ki i obawy dnia powszedniego<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\">Za naszych dni obaw i l\u0119k\u00f3w tyle\u017c samo. Mo\u017ce powiesz, \u017ce wi\u0119cej? Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 spiera\u0142. Zmieni\u0142 si\u0119 \u015bwiat wok\u00f3\u0142 nas, oplata nas wieloma nowymi zale\u017cno\u015bciami, wik\u0142a w nieznane kiedy\u015b uk\u0142ady, uzale\u017cnia na inne sposoby. To wszystko prawda. I dlatego czujemy si\u0119 zagubieni, do\u015bwiadczeni przez los. Nie jeste\u015bmy tez tak blisko natury, jak tamci ludzie. \u017byzne pola nie budz\u0105 w nas ufnych skojarze\u0144 z dostatkiem chleba. Cieniste lasy nie przywodz\u0105 na my\u015bl zwierzyny i miodu. A jeziora i rzeki nie kojarz\u0105 si\u0119 bogactwem ryb. Wszystko trzeba kupi\u0107. Pieni\u0105dz jest za prac\u0119. A pracy nie ma. Po\u015brednicy pracy, po\u015brednicy towaru chc\u0105 mie\u0107 sw\u00f3j zysk, i to najwi\u0119kszy. Rolnik\u00f3w coraz mniej, a i to w\u0142a\u015bnie oni nale\u017c\u0105 do pokrzywdzonych najbardziej. Dlatego Jezusowe s\u0142owa o ptakach, o liliach wydaj\u0105 si\u0119 nam dalekie nierzeczywiste, oderwane od naszej codzienno\u015bci. I nasilaj\u0105 si\u0119 nasze l\u0119ki i obawy. Ufno\u015bci coraz mniej. Tym bardziej, \u017ce ci, kt\u00f3rzy powinni pomaga\u0107 w organizowaniu naszego \u015bwiata, kt\u00f3rym spo\u0142ecze\u0144stwo powierzy\u0142o trosk\u0119 o kraj, troszcz\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie o siebie.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Jezusa ludzie s\u0142uchali z zapartym tchem. My Jego s\u0142\u00f3w s\u0142uchamy z niedowierzeniem, a co najmniej z rezerw\u0105. Jakby ufno\u015b\u0107 i nadzieja wypali\u0142y si\u0119 w nas prawie do reszty. Dlatego dla nas pe\u0142ne spokoju i ufno\u015bci s\u0142owa Jezusa s\u0105 wyzwaniem wi\u0119kszym ni\u017c dla tamtych ludzi. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce niejednego z nas s\u0142owa o nadziei mog\u0105 dra\u017cni\u0107, irytowa\u0107, gorszy\u0107. Cz\u0119sto, zw\u0142aszcza w rekolekcyjnych naukach, podejmuj\u0119 temat nadziei. Nieraz boj\u0119 si\u0119, \u017ce kto\u015b ze s\u0142uchaczy g\u0142o\u015bno mnie zapyta: Ksi\u0119\u017ce! Wszystko pi\u0119knie, ale kiedy b\u0119dzie lepiej? I cho\u0107 nie us\u0142ysza\u0142em tego pytania w ko\u015bciele, to przecie\u017c w rozmowach, cho\u0107by na kol\u0119dzie, nieraz by\u0142o stawiane. Czy mog\u0142em wtedy tak bez mrugni\u0119cia okiem powt\u00f3rzy\u0107 s\u0142owa Jezusa o ptakach i liliach?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Odpowied\u017a chrze\u015bcijanina \u2013 Nadzieja<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\">A jednak odpowiedzie\u0107 trzeba. Najpierw samemu sobie. Prze\u017cywam przecie\u017c t\u0119 sam\u0105 niepewno\u015b\u0107, nieobce mi s\u0105 wszystkie l\u0119ki i obawy naszego \u015bwiata. Zastanawia\u0142em si\u0119 nieraz, czym tak naprawd\u0119 jest nadzieja. Moja odpowied\u017a, wyp\u0142ywaj\u0105ca z do\u015bwiadcze\u0144 wielu pokole\u0144 chrze\u015bcijan jest taka: Nadzieja to mocne prze\u015bwiadczenie, \u017ce B\u00f3g dostrze\u017ce ka\u017cdy okruch dobra i ka\u017cdy wbuduje w dzie\u0142o stworzenia. Tu biegn\u0119 my\u015bl\u0105 ku pierwszej stronie Biblii. Autor pie\u015bni o Bogu-Stworzycielu w sze\u015bciu strofach powtarza sze\u015b\u0107 razy refren, za ostatnim razem wzmocniony: <em>I widzia\u0142 B\u00f3g, \u017ce to by\u0142o dobre&#8230; by\u0142o bardzo dobre<\/em> (Rdz 1,31). S\u0105dz\u0119, \u017ce mamy mniejszy problem z wiar\u0105 w stw\u00f3rcze dzie\u0142o Boga, ni\u017c z uznaniem, \u017ce stworzony \u015bwiat jest <em>bardzo dobry<\/em>. A to jest w istocie problem naszej nadziei. Naszej u\u0142omnej nadziei. Dzie\u0142o stworzenia trwa udoskonalone dzie\u0142em zbawienia. Sk\u0142adanie wszystkich jego element\u00f3w w jedn\u0105 wielk\u0105, doskona\u0142\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 przebiega na naszych oczach i z naszym udzia\u0142em. Mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce ta doskona\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 zostanie zbudowana, doprowadzona do pe\u0142ni dobra \u2013 to jest w\u0142a\u015bnie nasza nadzieja.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A je\u015bli t\u0119 pewno\u015b\u0107 mamy, to przecie\u017c warto i trzeba dobro na codzie\u0144 pomna\u017ca\u0107, nie pytaj\u0105c o cen\u0119, o zap\u0142at\u0119; nie szcz\u0119dz\u0105c si\u0142 i koszt\u00f3w. Im wi\u0119cej dobra zaistnieje przez nasze r\u0119ce, tym mniej dokuczliwe b\u0119d\u0105 wszystkie bol\u0105czki naszego \u015bwiata. Im silniejsze b\u0119dzie nasze przekonanie, \u017ce warto ka\u017cdy nast\u0119pny dzie\u0144 prze\u017cy\u0107 dobrze, tym silniejsi b\u0119dziemy w obliczu trudno\u015bci, k\u0142opot\u00f3w, a nawet kl\u0119sk. Bo, jak m\u00f3wi Jezus: <em>Starajcie si\u0119 naprz\u00f3d o kr\u00f3lestwo Boga i o Jego Sprawiedliwo\u015b\u0107, a to wszystko b\u0119dzie wam dodane. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zaufa\u0107 Bogu Nie troszczcie si\u0119 zbytnio i nie m\u00f3wcie: co b\u0119dziemy je\u015b\u0107? Co b\u0119dziemy pi\u0107? Czym b\u0119dziemy si\u0119 przyodziewa\u0107? Bo o to wszystko poganie zabiegaj\u0105. Przecie\u017c Ojciec wasz niebieski wie, \u017ce tego wszystkiego potrzebujecie. \u2013 Tak m\u00f3wi\u0142 Jezus do s\u0142uchaczy t\u0142umnie zebranych na g\u00f3rze wznosz\u0105cej si\u0119 nad Jeziorem Galilejskim. Wok\u00f3\u0142 pi\u0119kny krajobraz \u0142agodnych wzg\u00f3rz pokrytych lasami i pastwiskami, w dali &#8230; <a href=\"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2011\/02\/23\/to-jest-nasza-nadzieja-viii-niedziela-zwykla-rok-a\/\" class=\"more-link\">Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,170],"tags":[],"class_list":["post-36869","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-a-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36869","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36869"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36869\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42963,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36869\/revisions\/42963"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36869"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36869"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36869"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}