{"id":24073,"date":"2012-12-19T12:23:14","date_gmt":"2012-12-19T12:23:14","guid":{"rendered":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/zawierzyc-do-koncaiv-niedziela-adwentu-i-boze-narodzenie-rok-c-23-24-i-25-grudnia-2012-r"},"modified":"2024-09-09T10:15:30","modified_gmt":"2024-09-09T09:15:30","slug":"zawierzyc-do-koncaiv-niedziela-adwentu-i-boze-narodzenie-rok-c-23-24-i-25-grudnia-2012-r","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2012\/12\/19\/zawierzyc-do-koncaiv-niedziela-adwentu-i-boze-narodzenie-rok-c-23-24-i-25-grudnia-2012-r\/","title":{"rendered":"Zawierzy\u0107 do ko\u0144caIV Niedziela Adwentu  i Bo\u017ce Narodzenie\u2013 Rok C"},"content":{"rendered":"<p lang=\"pl-PL\"><strong>IV NIEDZIELA ADWENTU<br \/>\n<\/strong><\/p>\n<p><strong>Dzi\u015b jest ju\u017c ostatnia niedziela Adwentu. Maryja z Tajemnic\u0105 Zwiastowania idzie poprzez g\u00f3rzyst\u0105 krain\u0119 \u201ez po\u015bpiechem\u201d- jak zaznacza Ewangelia, do swojej krewnej El\u017cbiety. W ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 kolejna Tajemnica &#8211; m\u00f3wimy Nawiedzenie. Mimo, \u017ce Maryja nie  powiedzia\u0142a El\u017cbiecie, i\u017c jest brzemienn\u0105 &#8211; zostaj\u0105 wypowiedziane takie oto s\u0142owa: \u201eA sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi do mnie?\u201d W tym spotkaniu dokonuje si\u0119  nieprawdopodobne i przedziwne po\u0142\u0105czenie Starego Przymierza z Nowym. <\/strong><\/p>\n<p>Hans Urs von Balthasar komentuje to w taki spos\u00f3b: \u201eChrystus przeznaczy\u0142 ca\u0142e Stare Przymierze na swego poprzednika, dlatego te\u017c pe\u0142na jego wyk\u0142adnia jest mo\u017cliwa tylko w odniesieniu do Chrystusa. Drogowskaz ma tylko wtedy sens, gdy miejscowo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 wskazuje, rzeczywi\u015bcie istnieje. Zgadza si\u0119 to z faktem, \u017ce ludzie Starego Przymierza mieli bardzo niejasne wyobra\u017cenia na temat istoty zbawienia, kt\u00f3re oczekuje ich w przysz\u0142o\u015bci. Inaczej El\u017cbieta: wraz z dzieckiem w swym \u0142onie, nape\u0142niona Duchem \u015awi\u0119tym, wie bardzo dobrze o celu zbawienia. To dlatego wita stoj\u0105c\u0105 przed ni\u0105 niewiast\u0119 jako T\u0119, kt\u00f3ra posiada\u0142a wiar\u0119 doskona\u0142\u0105, tak i\u017c B\u00f3g m\u00f3g\u0142 wreszcie spe\u0142ni\u0107 dan\u0105 dawno temu obietnic\u0119.\u201d<\/p>\n<p>Ka\u017cdy cz\u0142owiek nosi w sobie dziedzictwo Adama i Ewy. Chcia\u0142by przede wszystkim panowa\u0107 nad sytuacj\u0105. Pozna\u0107, wiedzie\u0107 i rozumie\u0107 jak sprawy si\u0119 maj\u0105. Realizowa\u0107 swoje plany. I\u015b\u0107 swoj\u0105 drog\u0105. A kiedy tak si\u0119 nie dzieje \u2013 wtedy zaczyna w\u0105tpi\u0107. Tylko Maryja, jedna jedyna, zgodzi\u0142a si\u0119 pozostawi\u0107 to wszystko Bogu. Mimo, \u017ce swoje \u017cycie wyobra\u017ca\u0142a sobie ca\u0142kiem inaczej, to jednak w Zwiastowaniu wypowiedzia\u0142a swoje \u201efiat\u201d \u2013 \u201eNiech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa Twego\u201d. Zaufa\u0142a Bogu i to zaufa\u0142a ca\u0142kowite. Od razu te\u017c pozna\u0142a jak wiele ta zgoda na Bo\u017ce plany kosztuje. Bo oto zrezygnowa\u0142a z macierzy\u0144stwa, a teraz musi przyj\u0105\u0107 na siebie macierzy\u0144stwo tak nadzwyczajne, \u017ce ca\u0142e Jej \u017cycie idzie nie tak jakby cz\u0142owiek chcia\u0142. Rozpoczyna si\u0119 od J\u00f3zefa, kt\u00f3remu nie wiadomo jak wyt\u0142umaczy\u0107 zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0119. Prze\u017cywa upokorzenie, prze\u017cywa smutek, samotno\u015b\u0107. Ale Ona ze swoim bezgranicznym zaufaniem w tych wymaganiach rozpoznaje Boga. A jest to dopiero pocz\u0105tek drogi. Kiedy przyjdzie czas rozwi\u0105zania J\u00f3zef b\u0119dzie szuka\u0142 i nie znajdzie dla Niej miejsca w Betlejem. Bo\u017cy Syn urodzi si\u0119 w stajni, w miejscu przeznaczonym dla zwierz\u0105t. Potem kr\u00f3l Herod w swojej w\u015bciek\u0142o\u015bci dokona rzezi Niewini\u0105tek. Tyle niemowl\u0105t zabitych. Tyle rodzin w \u017ca\u0142obie. I trzeba b\u0119dzie dalej wierzy\u0107 Bogu i \u015bpiewa\u0107 \u201eWielbi dusza moja Pana\u201d. Ufa\u0142a w ka\u017cdej sytuacji, \u017ce w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b realizuje si\u0119 Bo\u017cy plan zbawienia, cho\u0107 po ludzku taki niezrozumia\u0142y i trudny  do przyj\u0119cia. Ale Maryja b\u0119dzie si\u0119 godzi\u0107 na to co B\u00f3g da, dlatego pod os\u0142on\u0105 nocy opu\u015bci sw\u00f3j rodzinny kraj razem z Jezusem i J\u00f3zefem p\u00f3jdzie w obce strony przez zielon\u0105 granic\u0119? Po powrocie do Nazaretu przez trzydzie\u015bci lat nic szczeg\u00f3lnego si\u0119 nie wydarzy poza trudn\u0105 odpowiedzi\u0105 12-letniego Syna: \u201eCzemu\u015bcie Mnie szukali? Czy nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca?\u201d P\u00f3\u017aniej Chrystus b\u0119dzie naucza\u0142 o Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym.  I znowu Maryja b\u0119dzie musia\u0142a s\u0142ucha\u0107 bardzo trudnych s\u0142\u00f3w swojego Syna: \u201eCo Mnie i Tobie niewiasto?\u201d Innym za\u015b razem us\u0142yszy: \u201eKt\u00f3\u017c jest moj\u0105 matk\u0105?  Ten kto s\u0142ucha S\u0142owa Bo\u017cego i wype\u0142nia je\u201d.<\/p>\n<p>W taki trudny i niezrozumia\u0142y spos\u00f3b Pan B\u00f3g prowadzi J\u0105 a\u017c na Golgot\u0119. I tam na Kalwarii Maryja, jak pisze ks. Ludwik Evely &#8211;  \u201enie tylko powie: Oto ja s\u0142u\u017cebnica Pa\u0144ska \u2013 to jeszcze by\u0142o \u0142atwe \u2013 ale: Oto S\u0142uga Pa\u0144ski \u2013 niech Mu si\u0119 stanie, niech nam si\u0119 stanie&#8230; Tam to Maryja sta\u0142a si\u0119 w pe\u0142ni matk\u0105, tam da\u0142a wszystko, tam dostosowa\u0142a si\u0119 do wszystkich my\u015bli, wszystkich pragnie\u0144, ca\u0142ego pos\u0142annictwa Tego Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry by\u0142 zarazem Jej Synem i Jej Bogiem. Tam zrodzi\u0142a Go po raz drugi: w Jego Odkupieniu, w Jego Dziele. A to dlatego, \u017ce wyrazi\u0142a doskona\u0142\u0105 zgod\u0119.\u201d<\/p>\n<p>Jej wiara by\u0142a prawdziwie doskona\u0142\u0105, a nauczy\u0142a si\u0119 jej przez pos\u0142usze\u0144stwo zgadzaj\u0105c si\u0119 na wszystkie wymagania, kt\u00f3re B\u00f3g stawia\u0142 na Jej drodze. Nie rozumiej\u0105c ich ca\u0142kowicie godzi\u0142a si\u0119 z wol\u0105 Boga. A przecie\u017c jak\u017ce trudno by\u0142o w nich zobaczy\u0107, \u017ce to s\u0105 te wielkie rzeczy, kt\u00f3re Pan uczyni\u0142 w nisko\u015bci, rozczarowaniu, zdruzgotaniu, cierpieniu, w rozdarciu duszy Swej s\u0142u\u017cebnicy. Dlatego tak bardzo upodobni\u0142a si\u0119 do Swojego Syna, kt\u00f3ry w dzisiejszym II Czytaniu m\u00f3wi: \u201eOto id\u0119. W zwoju ksi\u0119gi napisano o Mnie, abym pe\u0142ni\u0142 wol\u0119 Twoj\u0105, Bo\u017ce.\u201d<\/p>\n<p>W tym ko\u0144cz\u0105cym si\u0119 Adwencie \u017carliwiej pragn\u0119 przesuwa\u0107 paciorki r\u00f3\u017ca\u0144ca, abym m\u00f3g\u0142 bardziej \u015bwiadomie prze\u017cywa\u0107 prawd\u0119 s\u0142\u00f3w: B\u0105d\u017a wola Twoja a nie moja. Maryja jest tutaj najlepsz\u0105 przewodniczk\u0105. Ojciec \u015bw. Jan Pawe\u0142 II w  Li\u015bcie Apostolskim o R\u00f3\u017ca\u0144cu tak pisze: \u201eChrystus jest Nauczycielem w ca\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu, jest objawiaj\u0105cym i samym Objawieniem. Nie chodzi jedynie o nauczenie si\u0119 tego, co g\u0142osi\u0142, ale o nauczenie si\u0119 Jego samego. Jaka\u017c nauczycielka by\u0142aby w tym bieglejsza ni\u017c Maryja? Je\u015bli ze strony Boga to Duch \u015awi\u0119ty jest wewn\u0119trznym Nauczycielem, kt\u00f3ry prowadzi nas do pe\u0142nej prawdy o Chrystusie, w\u015br\u00f3d istot stworzonych nikt lepiej od Niej nie zna Chrystusa; nikt nie mo\u017ce, tak jak Matka, wprowadzi\u0107 nas w g\u0142\u0119bok\u0105 znajomo\u015b\u0107 Jego misterium.\u201d<\/p>\n<p><strong>UROCZYSTO\u015a\u0106 BO\u017bEGO NARODZENIA<\/strong><\/p>\n<p><em>B\u00f3g si\u0119 rodzi, moc truchleje.<br \/>\nPan niebios\u00f3w obna\u017cony!<br \/>\nOgie\u0144 krzepnie, blask ciemnieje,<br \/>\nMa granice Niesko\u0144czony!<br \/>\nWzgardzony okryty chwa\u0142\u0105,<br \/>\n\u015amiertelny Kr\u00f3l nad wiekami!<\/em><br \/>\n<em>A S\u0142owo sta\u0142o si\u0119 Cia\u0142em<br \/>\nI zamieszka\u0142o mi\u0119dzy nami. <\/em><\/p>\n<p>Co roku ta kol\u0119da Franciszka Karpi\u0144skiego wype\u0142nia nasze ko\u015bcio\u0142y i domy wy\u015bpiewuj\u0105c ca\u0142y paradoks Tajemnicy Wcielenia. Owe przeciwie\u0144stwa wytyczaj\u0105 granice przestrzeni, w kt\u00f3rej rodzi si\u0119 Mesjasz \u015bwiata. A rodzi si\u0119, jak powiedzia\u0142 Ojciec \u015bw., \u201edla ludzko\u015bci poszukuj\u0105cej wolno\u015bci i pokoju. Rodzi si\u0119 dla ka\u017cdego cz\u0142owieka udr\u0119czonego grzechem, potrzebuj\u0105cego zbawienia i spragnionego nadziei.<\/p>\n<p>Maryja \u201epowi\u0142a swego pierworodnego Syna, owin\u0119\u0142a Go w pieluszki i po\u0142o\u017cy\u0142a w \u017c\u0142obie\u201d.<\/p>\n<p>Oto ikona Bo\u017cego Narodzenia: bezbronne niemowl\u0119, kt\u00f3re kobiece d\u0142onie zawijaj\u0105 w ubogie pieluszki i sk\u0142adaj\u0105 w \u017c\u0142obie.<\/p>\n<p>Kt\u00f3\u017c m\u00f3g\u0142by pomy\u015ble\u0107, \u017ce ta male\u0144ka istota ludzka jest Synem Najwy\u017cszego? Tylko Ona, Matka, zna prawd\u0119 i strze\u017ce tajemnicy.<\/p>\n<p>Tej nocy my tak\u017ce mo\u017cemy wnikn\u0105\u0107 w Jej spojrzenie, by rozpozna\u0107 w tym Dzieci\u0119ciu ludzkie oblicze Boga. R\u00f3wnie\u017c my \u2013 ludzie trzeciego tysi\u0105clecia \u2013 mo\u017cemy spotka\u0107 Chrystusa i kontemplowa\u0107 Go oczyma Maryi.\u201d<\/p>\n<p>Tajemnic\u0119 Bo\u017cych Narodzin mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do ziarna wrzuconego w ziemi\u0119. Jest ono niewidoczne, ziemi\u0105 przykryte. A\u017c po pewnym czasie to male\u0144kie ziarenko potrafi t\u0119 ziemi\u0119 rozsadzi\u0107 i wyr\u00f3\u015b\u0107, aby wyda\u0107 owoc. Potrzebne jest tu cierpliwe czekanie, cho\u0107 nieraz wydaje si\u0119 ono bardzo d\u0142ugie.<\/p>\n<p>Czy niepodobnie jest z Male\u0144kim Dzieckiem bezradnie spoczywaj\u0105cym na kolanach Matki, kt\u00f3r\u0105 odepchni\u0119to z powodu ub\u00f3stwa na margines \u017cycia, poza miasto? Ale Ono b\u0119dzie ros\u0142o, b\u0119dzie prze\u017cywa\u0142o ludzki los, tak jak ka\u017cdy, a\u017c pewnego dnia wypowie S\u0142owo, w kt\u00f3rym jest pe\u0142nia \u017cycia \u2013 a\u017c pewnego dnia zab\u0142y\u015bnie cudem Zmartwychwstania.<\/p>\n<p>W sercu ka\u017cdego z nas posiane jest ziarno Bo\u017cego \u017cycia. Nie wiadomo tylko ile drogi jeszcze pozosta\u0142o, bo noszenie Bo\u017cych ziaren u ka\u017cdego jest inne. Tu, po tej stronie to Bo\u017ce \u017cycie jest os\u0142oni\u0119te, tak jak ziarno przykryte ziemi\u0105. Przechodz\u0105 przez ni\u0105 r\u00f3\u017cni ludzie nie\u015bwiadomi, \u017ce w cz\u0142owieczym sercu kie\u0142kuje Bo\u017ce \u017cycie. A kiedy bywaj\u0105  trudne odcinki ludzkich dr\u00f3g \u2013 to tak jakby olbrzymia skiba przygniata resztki nadziei. Wtedy ciep\u0142o s\u0142onecznych promieni, kt\u00f3re daje Pan poprzez dobro\u0107 ludzkich r\u0105k nie tylko ocala, ale i roznieca przygaszaj\u0105cy p\u0142omie\u0144 prawdziwego \u017cycia. Przygnieciony cz\u0142owiek sam nie potrafi\u0142by o\u017cywi\u0107 w sobie nadziei.<\/p>\n<p>Tu przypomina mi si\u0119 historia o w\u0119gierskim benedyktynie, kt\u00f3ry blisko dwadzie\u015bcia lat sp\u0119dzi\u0142 w sowieckich \u0142agrach. Kiedy opowiada\u0142 na spotkaniu z m\u0142odzie\u017c\u0105 o panuj\u0105cych tam nieludzkich warunkach, o zmaganiu si\u0119 z g\u0142odem, zimnem, wyczerpuj\u0105c\u0105 prac\u0105, w pewnym momencie kto\u015b postawi\u0142 mu takie pytanie:<\/p>\n<p>&#8211; Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce zachowa\u0142 \tojciec takie wnikliwe spojrzenie na \u017cycie, wysoki poziom duchowy, a \tnawet tyle rado\u015bci i pogody ducha? Przecie\u017c tamta sytuacja wr\u0119cz \tpopycha\u0142a do tego, by sta\u0107 si\u0119 cz\u0142owiekiem \u017calu, goryczy, by \tznienawidzi\u0107 swoich oprawc\u00f3w. Przecie\u017c tam, w obozie \u0142atwo by\u0142o \tznale\u017a\u0107 usprawiedliwienie dla swojej z\u0142o\u015bci, agresji, nawet \tnienawi\u015bci.<\/p>\n<p>&#8211; To rzeczywi\u015bcie nie by\u0142o \u0142atwe \t\u2013 odpowiedzia\u0142 zakonnik &#8211; ale mnie i moich towarzyszy niedoli \tocali\u0142a jedna rzecz. Przez te wszystkie lata, ka\u017cdego wieczoru \tzbierali\u015bmy si\u0119 w k\u0105cie baraku i ka\u017cdy z nas m\u00f3wi\u0142 o tym, co \tgo w tym dniu dobrego spotka\u0142o. Kto\u015b opowiada\u0142 o swoim zachwycie \tnad wschodz\u0105cym s\u0142o\u0144cem, inny, \u017ce kromka czarnego chleba tak \tbardzo smakowa\u0142a, kto\u015b jeszcze cieszy\u0142 si\u0119, \u017ce zagoi\u0142o si\u0119 \tjakie\u015b skaleczenie. Opowiadali\u015bmy sobie nawet o tym, \u017ce przy\u015bnili \tsi\u0119 rodzice, rodzinny dom. Uratowa\u0142o nas w\u0142a\u015bnie to, \u017ce przez \tdwadzie\u015bcia lat, b\u0119d\u0105c w tym piekle, nie dali\u015bmy sobie wyrwa\u0107 z \tserc umiej\u0119tno\u015bci dzi\u0119kowania, poczucia wdzi\u0119czno\u015bci. To by\u0142o \tnasze zwyci\u0119stwo nad nieludzkim systemem, to sprawi\u0142o, \u017ce nie \tuwa\u017cam mojego \u017cycia za zmarnowane, \u017ce ca\u0142y czas by\u0142em i jestem \tszcz\u0119\u015bliwy.<\/p>\n<p>Czy to nie by\u0142y w\u0142a\u015bnie te Bo\u017ce ziarna w ich sercach ukryte? Razem zebrane wyros\u0142y mocne, niczym \u0142an zbo\u017ca, kt\u00f3remu ani  burze i wichry, ani deszcze i \u015bniegi zaszkodzi\u0107 ju\u017c nie mog\u0142y.<\/p>\n<p>Odk\u0105d narodzi\u0142 si\u0119 na naszej ludzkiej ziemi Bo\u017cy Syn &#8211; nikt nie przechodzi przez ni\u0105 sam. Bo\u017ce Wcielenie wci\u0105\u017c si\u0119 dokonuje w ludzkich sercach. Taka jest ostateczna celowo\u015b\u0107 tego wszystkiego, co tam w Betlejem si\u0119 dokona\u0142o.<\/p>\n<p>Je\u017celi w t\u0119 dzisiejsz\u0105 noc s\u0142ysz\u0119 przes\u0142anie anio\u0142a: \u201eNie b\u00f3jcie si\u0119! Oto zwiastuj\u0119 Wam wielk\u0105 rado\u015b\u0107, kt\u00f3ra b\u0119dzie udzia\u0142em ca\u0142ego narodu; dzi\u015b w mie\u015bcie Dawida narodzi\u0142  si\u0119 wam Zbawiciel, kt\u00f3rym jest Mesjasz Pan\u201d \u2013 to znaczy, \u017ce wci\u0105\u017c B\u00f3g si\u0119 rodzi w kruchej dzieci\u0119cej postaci. Bo Eucharystia jest jeszcze ci\u0105gle znakiem przychodz\u0105cego Boga w pokornej postaci. I ja, biedny, grzeszny cz\u0142owiek, nie tylko dr\u017c\u0105c\u0105 r\u0119k\u0105 dotkn\u0119 tego cudu dobroci i mi\u0142o\u015bci, ale co wi\u0119cej &#8211;  zostan\u0119 zaproszony do sto\u0142u Pa\u0144skiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>IV NIEDZIELA ADWENTU Dzi\u015b jest ju\u017c ostatnia niedziela Adwentu. Maryja z Tajemnic\u0105 Zwiastowania idzie poprzez g\u00f3rzyst\u0105 krain\u0119 \u201ez po\u015bpiechem\u201d- jak zaznacza Ewangelia, do swojej krewnej El\u017cbiety. W ten spos\u00f3b dokonuje si\u0119 kolejna Tajemnica &#8211; m\u00f3wimy Nawiedzenie. Mimo, \u017ce Maryja nie powiedzia\u0142a El\u017cbiecie, i\u017c jest brzemienn\u0105 &#8211; zostaj\u0105 wypowiedziane takie oto s\u0142owa: \u201eA sk\u0105d\u017ce mi to, \u017ce Matka mojego Pana przychodzi &#8230; <a href=\"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2012\/12\/19\/zawierzyc-do-koncaiv-niedziela-adwentu-i-boze-narodzenie-rok-c-23-24-i-25-grudnia-2012-r\/\" class=\"more-link\">Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-24073","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24073","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24073"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24073\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42508,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24073\/revisions\/42508"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24073"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24073"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24073"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}