W dzisiejszym S\u0142owie Bo\u017cym znowu obecna jest ludzka pro\u015bba. Ale ta pro\u015bba jest ju\u017c zupe\u0142nie inna ni\u017c u syn\u00f3w Zebedeusza w minionej niedzieli. Wypowiada j\u0105 \u015blepy Bartymeusz, syn Tymeusza, \u017cebrak z go\u015bci\u0144ca w pobli\u017cu miasta Jerycha. Wo\u0142a, w\u0142a\u015bciwie krzyczy: \u201eJezusie, Synu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105!\u201d I Ewangelia zaznacza, \u017ce \u201ewielu nastawa\u0142o na niego, \u017ceby umilk\u0142. Lecz on jeszcze g\u0142o\u015bniej wo\u0142a\u0142: Synu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105!\u201d<\/p>\n
Dlaczego ci, kt\u00f3rzy szli z Jezusem uciszali \u015blepca? Pan Jezus zmierza\u0142 ku Jerozolimie, gdzie gro\u017aby przeciwko Niemu by\u0142y ju\u017c bardzo niepokoj\u0105ce. I tego nie mogli poj\u0105\u0107 jego uczniowie – po co wi\u0119c tam i\u015b\u0107. Ogarnia\u0142 ich strach. Nie zrozumieli ani Chrystusowych s\u0142\u00f3w kiedy m\u00f3wi\u0142, \u017ce Syn Cz\u0142owieczy w\u0142a\u015bnie w Jerozolimie b\u0119dzie musia\u0142 wiele wycierpie\u0107 i nie rozumieli te\u017c Jego nauczania z ostatnich dni. Najpierw w sprawie ma\u0142\u017ce\u0144stwa us\u0142yszeli zdecydowan\u0105 odpowied\u017a: \u201eCo B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, cz\u0142owiek niech nie rozdziela\u201d. Potem w rozmowie z bogatym m\u0142odzie\u0144cem wyja\u015bnia\u0142 co trzeba czyni\u0107, aby si\u0119 zbawi\u0107. I wreszcie kiedy sprzeczali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 o najwa\u017cniejsze funkcje w Bo\u017cym kr\u00f3lestwie powiedzia\u0142 im: \u201eKto chce by\u0107 pierwszym, niech stanie si\u0119 ostatnim\u201d. By\u0142y to wymagania bardzo trudne do przyj\u0119cia. Wi\u0119c b\u0119d\u0105c w takiej niepewnej dla siebie sytuacji staje si\u0119 zrozumia\u0142e ich zdenerwowanie wywo\u0142ane krzykiem \u015blepca. Ten krzyk przeszkadza\u0142 ich l\u0119kowi, ich niepewno\u015bci. Tak bardzo byli zmartwieni jedynie swoj\u0105 sytuacj\u0105.<\/p>\n
A tymczasem zachowanie niewidomego pokazuje w jaki spos\u00f3b dzia\u0142a B\u00f3g. Niewidomy, jak pisze kardyna\u0142 Jean-Marie Lustiger, \u201ezrezygnowa\u0142 z wszelkich \u017c\u0105da\u0144 wobec Boga. Jest \u017cebrakiem, wyrzutkiem. M\u00f3wi\u0105 mu, \u017ce Jezus z Nazaretu zbli\u017ca si\u0119 i b\u0119dzie t\u0119dy przechodzi\u0142. Nie widzi Go, nie zna Go. Zaczyna w niezno\u015bny spos\u00f3b wo\u0142a\u0107.\u201d<\/p>\n
Pan Jezus m\u00f3wi: \u201ePrzyprowad\u017acie go!\u201d I wtedy uczniowie id\u0105cy za Chrystusem nie tylko przyprowadzaj\u0105 Bartymeusza, ale sami zaczynaj\u0105 wychodzi\u0107 poza sw\u00f3j kr\u0105g egoizmu. Bo oto daj\u0105 nadziej\u0119 niewidomemu. M\u00f3wi\u0105 do niego: \u201eB\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, wsta\u0144, wo\u0142a ci\u0119!\u201d<\/p>\n
\u201eA Jezus przem\u00f3wi\u0142 do niego: \u201eCo chcesz, abym ci uczyni\u0142?\u201d Powiedzia\u0142 mu niewidomy: \u201eRabbuni, \u017cebym przejrza\u0142\u201d. Kardyna\u0142 Lustiger z tej rozmowy wyci\u0105ga tak\u0105 refleksj\u0119: \u201eKa\u017cdy nieszcz\u0119\u015bnik prosi o to, by m\u00f3g\u0142 wydoby\u0107 si\u0119 ze swojego nieszcz\u0119\u015bcia. G\u0142odny powie: \u201eDaj mi je\u015b\u0107\u201d, a chory: \u201eulecz mnie\u201d. Ale Jezus, odpowiadaj\u0105c mu, m\u00f3wi jeszcze co\u015b wi\u0119cej: \u201eId\u017a, twoja wiara ci\u0119 uzdrowi\u0142a\u201d. M\u00f3wi mu o wierze i zbawieniu. S\u0142owa, kt\u00f3rych \u015blepiec nie wyrzek\u0142, co\u015b, o co nie prosi\u0142.<\/p>\n
I oto dzieje si\u0119 co\u015b nieoczekiwanego i wyj\u0105tkowego w tej Ewangelii. Podczas gdy inni w\u0142a\u015bnie opuszczali Chrystusa, wycofywali si\u0119, m\u00f3wi\u0105c: \u201eOn jest szalony, idzie do Jerozolimy po \u015bmier\u0107\u201d, niewidomy rusza za Jezusem.\u201d Bowiem \u015bwiat\u0142o, za kt\u00f3rym tak t\u0119skni\u0142 sta\u0142o si\u0119 jego udzia\u0142em. Zi\u015bci\u0142o si\u0119 jego pragnienie. Prorok Jeremiasz w dzisiejszym I Czytaniu zapowiada tak\u0105 drog\u0119: \u201eOto wyszli z p\u0142aczem, lecz w\u015br\u00f3d pociech ich przyprowadz\u0119. Przywiod\u0119 ich do strumienia wody r\u00f3wn\u0105 drog\u0105, nie potkn\u0105 si\u0119 na niej\u201d.<\/p>\n
Pewien kr\u00f3l mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w. Kiedy by\u0142 ju\u017c stary postanowi\u0142 przekaza\u0107 swoje panowanie, ale nie wiedzia\u0142 kt\u00f3remu. Przywo\u0142a\u0142 wi\u0119c swoich syn\u00f3w do siebie i ka\u017cdemu wr\u0119czy\u0142 pi\u0119\u0107 srebrnych monet. I tak powiedzia\u0142:<\/p>\n
Za te pieni\u0105dze macie nape\u0142ni\u0107 hal\u0119 w naszym pa\u0142acu. Macie czas do wieczora. A czym j\u0105 nape\u0142nicie, to ju\u017c wasza sprawa.<\/p>\n
Straszy syn od razu wyruszy\u0142 na poszukiwania. Przechodz\u0105c obok pola zobaczy\u0142 jak ludzie zbierali trzcin\u0119 cukrow\u0105 i wyciskali j\u0105 w m\u0142ynie. Reszta le\u017ca\u0142a porozrzucana i bezu\u017cyteczna. Wi\u0119c od razu pomy\u015bla\u0142, \u017ce to \u015bwietna okazja, aby tymi niepotrzebnymi resztkami wype\u0142ni\u0107 hal\u0119. Z nadzorc\u0105 za\u0142atwi\u0142 spraw\u0119, \u017ce ca\u0142a trzcina zostanie zniesiona do hali pa\u0142acu p\u00f3\u017anym popo\u0142udniem. Kiedy pomieszczenie by\u0142o ju\u017c pe\u0142ne, poszed\u0142 do swojego ojca i pewny siebie powiedzia\u0142:<\/p>\n
Wype\u0142ni\u0142em twoje zadanie. Na mojego brata nie musisz ju\u017c czeka\u0107. Mo\u017cesz mnie zrobi\u0107 twoim nast\u0119pc\u0105.<\/p>\n
Jeszcze nie nadszed\u0142 wiecz\u00f3r. Poczekam \u2013 odpowiedzia\u0142 kr\u00f3l.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce przyszed\u0142 m\u0142odszy syn. Poprosi\u0142, aby wynie\u015b\u0107 bezu\u017cyteczn\u0105 trzcin\u0119. Nast\u0119pnie do pustej hali przyni\u00f3s\u0142 du\u017c\u0105 \u015bwiec\u0119 i zapali\u0142 j\u0105. Blask jej p\u0142omienia wype\u0142ni\u0142 ca\u0142e pomieszczenie. Ojciec nie mia\u0142 ju\u017c w\u0105tpliwo\u015bci, bo powiedzia\u0142 w ten spos\u00f3b:<\/p>\n
Ty b\u0119dziesz moim nast\u0119pc\u0105. Tw\u00f3j brat wyda\u0142 pi\u0119\u0107 srebrnych monet, aby nape\u0142ni\u0107 hal\u0119 bezu\u017cytecznymi odpadami. Ty nie wyda\u0142e\u015b nawet jednej monety i nape\u0142ni\u0142e\u015b j\u0105 \u015bwiat\u0142em. Nape\u0142ni\u0142e\u015b j\u0105 tym, czego ludzie bardzo potrzebuj\u0105.<\/p>\n
\u201e\u015awiat\u0142o\u015bci\u0105 \u015bwiata\u201d jest Chrystus, kt\u00f3ry m\u00f3wi: \u201eKto idzie za Mn\u0105, nie b\u0119dzie chodzi\u0142 w ciemno\u015bci, lecz b\u0119dzie mia\u0142 \u015bwiat\u0142o \u017cycia\u201d. Niemniej jednak \u015bwiat\u0142o nie pozostaje w mocy cz\u0142owieka. Hans Urs von Balthasar zauwa\u017ca, \u017ce \u201ePan wprawdzie nie zabiera nam siebie, lecz to nie znaczy, \u017ce mo\u017cemy Go trzyma\u0107 jako co\u015b nale\u017c\u0105cego do nas, czym mo\u017cemy dowolnie rozporz\u0105dza\u0107. Dop\u00f3ki idziemy za Nim, nie zabraknie nam \u015bwiat\u0142a\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W dzisiejszym S\u0142owie Bo\u017cym znowu obecna jest ludzka pro\u015bba. Ale ta pro\u015bba jest ju\u017c zupe\u0142nie inna ni\u017c u syn\u00f3w Zebedeusza w minionej niedzieli. Wypowiada j\u0105 \u015blepy Bartymeusz, syn Tymeusza, \u017cebrak z go\u015bci\u0144ca w pobli\u017cu miasta Jerycha. Wo\u0142a, w\u0142a\u015bciwie krzyczy: \u201eJezusie, Synu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105!\u201d I Ewangelia zaznacza, \u017ce \u201ewielu nastawa\u0142o na niego, \u017ceby umilk\u0142. Lecz on jeszcze g\u0142o\u015bniej … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-21064","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21064","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21064"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21064\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42353,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21064\/revisions\/42353"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21064"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21064"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21064"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}