{"id":21053,"date":"2015-10-07T10:06:00","date_gmt":"2015-10-07T10:06:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.veritasfoundation.co.uk\/gazetaniedzielna\/?p=4682"},"modified":"2024-09-03T12:15:40","modified_gmt":"2024-09-03T11:15:40","slug":"odnalezc-chrystusaxxviii-niedziela-zwykla-rok-b","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2015\/10\/07\/odnalezc-chrystusaxxviii-niedziela-zwykla-rok-b\/","title":{"rendered":"Odnale\u017a\u0107 ChrystusaXXVIII Niedziela Zwyk\u0142a \u2013 Rok B"},"content":{"rendered":"

Najlepszym komentarzem do dzisiejszej Ewangelii o bogatym m\u0142odzie\u0144cu, kt\u00f3ry przyszed\u0142 do Chrystusa, s\u0105 s\u0142owa papie\u017ca Jana Paw\u0142a II z Encykliki Veritatis Splendor<\/em> (Blask Prawdy) z rozdzia\u0142u pierwszego. Pomagaj\u0105 bowiem one odkry\u0107 g\u0142\u0119biej \u017cywe S\u0142owo Bo\u017ce i przyj\u0105\u0107 je z ca\u0142\u0105 jego moc\u0105.<\/p>\n

Ojciec \u015awi\u0119ty t\u0142umaczy bardzo szczeg\u00f3\u0142owo t\u0119 rozmow\u0119, kt\u00f3ra w gruncie rzeczy wci\u0105\u017c si\u0119 odbywa: \u201eW tym m\u0142odzie\u0144cu mo\u017cemy rozpozna\u0107 ka\u017cdego cz\u0142owieka, zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 \u015bwiadomie lub nie\u015bwiadomie do Chrystusa, Odkupiciela cz\u0142owieka, i stawiaj\u0105cego Mu pytanie moralne. M\u0142odzieniec pyta nie tyle o to, jakich zasad nale\u017cy przestrzega\u0107, ale jak osi\u0105gn\u0105\u0107 pe\u0142ny sens \u017cycia. To d\u0105\u017cenie bowiem stanowi rzeczywiste pod\u0142o\u017ce ka\u017cdej ludzkiej decyzji i dzia\u0142ania, to ukryte poszukiwanie i wewn\u0119trzny impuls porusza ludzk\u0105 wolno\u015b\u0107. Pytanie m\u0142odzie\u0144ca odwo\u0142uje si\u0119 ostatecznie do Dobra absolutnego, kt\u00f3re nas poci\u0105ga i wzywa, jest echem Bo\u017cego powo\u0142ania, \u017ar\u00f3d\u0142a i celu \u017cycia cz\u0142owieka\u201d.<\/p>\n

\u201eAby umo\u017cliwi\u0107 ludziom to \u201espotkanie\u201d z Chrystusem, B\u00f3g da\u0142 im sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142. Istotnie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 temu jednemu pragnie s\u0142u\u017cy\u0107, a\u017ceby ka\u017cdy cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 odnale\u017a\u0107 Chrystusa, aby Chrystus m\u00f3g\u0142 z ka\u017cdym i\u015b\u0107 przez \u017cycie\u201d.<\/p>\n

\u201ePytanie m\u0142odzie\u0144ca ma kluczowe znaczenie w \u017cyciu ka\u017cdego cz\u0142owieka i nikt nie mo\u017ce si\u0119 od niego uchyli\u0107: ono bowiem dotyczy dobra moralnego, kt\u00f3re nale\u017cy czyni\u0107 oraz \u017cycia wiecznego. Rozm\u00f3wca Jezusa wyczuwa, \u017ce istnieje zwi\u0105zek mi\u0119dzy dobrem moralnym a wype\u0142nieniem w\u0142asnego przeznaczenia. Jest pobo\u017cnym Izraelit\u0105, wyros\u0142ym – by tak rzec – w cieniu Bo\u017cego prawa. Mo\u017cemy si\u0119 wi\u0119c domy\u015bla\u0107, \u017ce je\u015bli pyta Jezusa, to nie dlatego, \u017ce nie zna odpowiedzi zawartej w Prawie. Jest bardziej prawdopodobne, i\u017c to fascynacja osob\u0105 Jezusa rozbudzi\u0142a w nim nowe pytania o dobro moralne. M\u0142odzieniec odczuwa potrzeb\u0119 konfrontacji z Tym, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 sw\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, g\u0142osz\u0105c nowe i radykalne or\u0119dzie: \u201eCzas si\u0119 wype\u0142ni\u0142 i bliskie jest kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Nawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangelie!\u201d<\/p>\n

\u201eR\u00f3wnie\u017c cz\u0142owiek wsp\u00f3\u0142czesny winien zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 na nowo do Chrystusa, aby uzyska\u0107 od Niego odpowied\u017a na pytanie, co jest dobrem, a co z\u0142em. To Chrystus jest Nauczycielem, Zmartwychwsta\u0142ym, kt\u00f3ry ma \u017cycie w sobie i pozostaje zawsze obecny w Ko\u015bciele i w \u015bwiecie. To On otwiera wiernym ksi\u0119g\u0119 Pisma i objawiaj\u0105c w pe\u0142ni wol\u0119 Ojca, naucza prawdy o post\u0119powaniu moralnym. Jako \u017ar\u00f3d\u0142o i szczyt ekonomii zbawienia, Alfa i Omega ludzkich dziej\u00f3w, Chrystus objawia kondycj\u0119 cz\u0142owieka i pe\u0142ni\u0119 jego powo\u0142ania. Dlatego \u201ecz\u0142owiek, kt\u00f3ry chce zrozumie\u0107 siebie do ko\u0144ca \u2013 nie wedle jaki\u015b tylko dora\u017anych, cz\u0119\u015bciowych, czasem powierzchownych, a nawet pozornych kryteri\u00f3w i miar swojej w\u0142asnej istoty \u2013 musi ze swoim niepokojem, niepewno\u015bci\u0105, a tak\u017ce s\u0142abo\u015bci\u0105 i grzeszno\u015bci\u0105, ze swoim \u017cyciem i \u015bmierci\u0105, przybli\u017cy\u0107 si\u0119 do Chrystusa. Musi niejako w Niego wej\u015b\u0107 z sob\u0105 samym, musi sobie <przyswoi\u0107>, zasymilowa\u0107 ca\u0142\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 Wcielenia i Odkupienia, aby siebie odnale\u017a\u0107. Je\u015bli dokona si\u0119 w cz\u0142owieku \u00f3w dog\u0142\u0119bny proces, w\u00f3wczas owocuje on nie tylko uwielbieniem Boga, ale tak\u017ce g\u0142\u0119bokim zdumieniem nad sob\u0105 samym\u201d.<\/p>\n

Dalszy komentarz Ojca \u015bw. pokazuje ten dog\u0142\u0119bny proces nawarstwiania si\u0119 Bo\u017cego spotkania z cz\u0142owiekiem. Ale kiedy rozmowa Jezusa z bogatym m\u0142odzie\u0144cem dochodzi do kulminacyjnego punktu – ko\u0144czy si\u0119 ona w\u0142a\u015bciwie z odcieniem goryczy. Bo cz\u0142owiek nie przyjmuje Bo\u017cej propozycji. Odchodzi smutny. Dlaczego? T\u0119 gorycz wida\u0107 r\u00f3wnie\u017c u Jezusowych uczni\u00f3w. L\u0119kaj\u0105 si\u0119 wezwania do na\u015bladowania swojego Mistrza. Nie mog\u0105 poj\u0105\u0107 ani zrozumie\u0107 kto w takim razie potrafi sprosta\u0107 wymaganiom przekraczaj\u0105cym ludzkie pragnienia i si\u0142y: \u201eKt\u00f3\u017c wi\u0119c mo\u017ce si\u0119 zbawi\u0107?\u201d Pan Jezus t\u0142umacz\u0105c robi to stopniowo, jakby prowadzi\u0142 za r\u0119k\u0119, krok za krokiem. Najpierw m\u00f3wi: \u201eJak trudno jest bogatym wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. Uczniowie zdumieli si\u0119 na Jego s\u0142owa, lecz Jezus powt\u00f3rnie rzek\u0142 im: Dzieci, jak\u017ce trudno wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego tym, kt\u00f3rzy w dostatkach pok\u0142adaj\u0105 ufno\u015b\u0107\u201d. A wi\u0119c nie sam fakt posiadania jest niebezpieczny, ale bezsilno\u015b\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego bogactwa posiadaj\u0105. Dlatego bogaty m\u0142ody cz\u0142owiek odszed\u0142 od Chrystusa i odszed\u0142 smutny, bo zda\u0142 sobie spraw\u0119, jak bardzo jest przywi\u0105zany do tego co ma. Zrozumia\u0142, \u017ce to nie on jest panem rzeczy, kt\u00f3re posiada, ale odwrotnie. Odszed\u0142 wi\u0119c do swoich w\u0142asno\u015bci wobec kt\u00f3rych okaza\u0142 si\u0119 bezsilny. A to jest smutne.<\/p>\n

Na skraju wioski stan\u0105\u0142 zm\u0119czony p\u0105tnik. Poniewa\u017c zapada\u0142 ju\u017c zmrok patrzy\u0142 na domy i tak my\u015bla\u0142 do kt\u00f3rego p\u00f3j\u015b\u0107, aby poprosi\u0107 o nocleg. Nagle us\u0142ysza\u0142 biegn\u0105cego i krzycz\u0105cego mieszka\u0144ca wioski:<\/p>\n