Tak jak w Adwencie w po\u0142owie jego trwania, tak i r\u00f3wnie\u017c w po\u0142owie Wielkiego Postu Liturgia wyra\u017ca rado\u015b\u0107. Pan jest ju\u017c blisko \u2013 przypominaj\u0105 adwentowe dni. Za\u015b w okresie przygotowywania do Tajemnic Wielkiego Tygodnia \u2013 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zapewnia, \u017ce Bo\u017ce wybawienie jest ju\u017c niedaleko. W pierwszym okresie chodzi o to, aby wytrwa\u0107 w adwentowym oczekiwaniu, a w obecnym czasie Wielkiego Postu – aby nie zaniecha\u0107 czynienia pokuty poprzez modlitw\u0119, post i uczynki mi\u0142osierne \u2013 bo to one, wed\u0142ug s\u0142\u00f3w Pisma \u015bw., mog\u0105 wyprosi\u0107 \u0142ask\u0119 odkrycia na nowo Bo\u017cego Oblicza w ka\u017cdym ludzkim sercu.<\/p>\n
W Szkocji, kt\u00f3rej brzegi z trzech stron otoczone s\u0105 z wodami oceanu i morza p\u00f3\u0142nocnego, wiele jest legend i opowiada\u0144 zwi\u0105zanych z rybakami. Wed\u0142ug jednego z tych opowiada\u0144, nad morzem mieszka\u0142a matka ze swoim synem. Ona troszczy\u0142a si\u0119 o sprawy domowe, a syn ka\u017cdego wieczoru wyp\u0142ywa\u0142 na swojej ulubionej \u0142odzi daleko w morze, aby \u0142owi\u0107 ryby. Wraca\u0142 dopiero nad ranem, ciesz\u0105c si\u0119 tym co z\u0142owi\u0142, bo to by\u0142o ich jedyne \u017ar\u00f3d\u0142o utrzymania. Praca syna by\u0142a bardzo trudna i niebezpieczna. Pewnej nocy rozszala\u0142a si\u0119 gwa\u0142towna burza. Wiatr miota\u0142 \u0142odzi\u0105. Wok\u00f3\u0142 zapanowa\u0142a tak wielka ciemno\u015b\u0107, \u017ce m\u0142ody rybak straci\u0142 zupe\u0142nie orientacj\u0119. Nie wiedzia\u0142 ju\u017c gdzie jest brzeg, jak p\u0142yn\u0105\u0107. Pomy\u015bla\u0142, \u017ce to ju\u017c koniec. Nie ma ratunku. Nagle dostrzeg\u0142 w oddali s\u0142up ognia migoc\u0105cy w ciemno\u015bci. Nie wiedzia\u0142 jeszcze, \u017ce pali si\u0119 ich drewniana chata. Podpali\u0142a j\u0105 matka. Nie spa\u0142a nigdy, dop\u00f3ki syn nie wr\u00f3ci\u0142 z morza. Nie spa\u0142a i tej nocy. Mia\u0142a przeczucie, \u017ce z synem jest \u017ale, \u017ce trzeba mu pom\u00f3c, wskaza\u0107 brzeg; ale jak to zrobi\u0107? Serce szybko podpowiedzia\u0142o, bo trzeba by\u0142o si\u0119 \u015bpieszy\u0107. Nie my\u015bl\u0105c wiele, podpali\u0142a s\u0142omian\u0105 strzech\u0119. Niewa\u017cny ju\u017c by\u0142 nawet dom, dorobek ca\u0142ego \u017cycia. Wa\u017cny by\u0142 tylko syn. Jak m\u00f3wi opowiadanie, pomoc by\u0142a skuteczna. Zagubiony na wodach wzburzonego morza syn dzi\u0119ki temu, \u017ce dostrzeg\u0142 ogie\u0144 wr\u00f3ci\u0142 szcz\u0119\u015bliwie i ostatkiem si\u0142 wpad\u0142 w ramiona swojej matki.<\/p>\n
Ten przyk\u0142ad pokazuje do czego jest zdolna ludzka mi\u0142o\u015b\u0107. Jak bardzo cz\u0142owiek kochaj\u0105c drugiego cz\u0142owieka potrafi zapomnie\u0107 o sobie \u2013 byleby tylko ocali\u0107 ukochan\u0105 osob\u0119, bo znalaz\u0142a si\u0119 w niebezpiecze\u0144stwie. Cierpienie i ryzyko jakie wtedy trzeba ponie\u015b\u0107 \u2013 wcale nie s\u0105 brane w kategoriach trudu czy ci\u0119\u017caru. A przecie\u017c ta ludzka mi\u0142o\u015b\u0107 czym jest w por\u00f3wnaniu do Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci? W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus t\u0142umaczy Nikodemowi: \u201eTak B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego Jednorodzonego da\u0142, aby ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne. Albowiem B\u00f3g nie pos\u0142a\u0142 swego Syna na \u015bwiat po to, aby \u015bwiat pot\u0119pi\u0142, ale po to, by \u015bwiat zosta\u0142 przez Niego zbawiony\u201d.<\/p>\n
Pan Jezus jest wi\u0119c objawieniem swojego Ojca, do kt\u00f3rego, ja zwyk\u0142y, biedny, grzeszny cz\u0142owiek, mog\u0119 m\u00f3wi\u0107: \u201eOjcze nasz\u201d. Dzi\u015b przy r\u00f3\u017cnych modnych wynaturzeniach ludzkiej egzystencji staje przed cz\u0142owiekiem pytanie: Co to jest ojcostwo i na czym ono polega? W\u0142a\u015bnie na tym, \u017ce ojciec potrafi kocha\u0107 ca\u0142kowicie bezinteresownie swoje dziecko, kt\u00f3re jeszcze nic dla niego nie uczyni\u0142o.<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce w li\u015bcie do Rzymian m\u00f3wi tak: \u201eRzadko przydarza si\u0119, aby kto\u015b \u017cycie odda\u0142 za cz\u0142owieka sprawiedliwego, za dobrego cz\u0142owieka zgodzi\u0142by si\u0119 mo\u017ce kto\u015b ponie\u015b\u0107 \u015bmier\u0107. B\u00f3g za\u015b okazuje mi\u0142o\u015b\u0107 sw\u0105 ku nam przez to, \u017ce Chrystus umar\u0142 za nas, gdy\u015bmy byli jeszcze grzesznikami\u201d.<\/p>\n
Kiedy si\u0119 rodzi dziecko, jak\u0105 mo\u017cna mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce b\u0119dzie ono szcz\u0119\u015bliwe, ofiarne, wdzi\u0119czne, kochaj\u0105ce? Jedno jest tylko pewne: \u201eb\u0119d\u0119 je tak kocha\u0107, cierpie\u0107 z jego powodu tak cierpliwie, b\u0119d\u0119 mu tak cz\u0119sto przebacza\u0107, \u017ce nadejdzie dzie\u0144, w kt\u00f3rym i ono mnie pokocha tak, jak ja je kocham\u201d – czy nie tak m\u00f3wi ojciec, matka?<\/p>\n
Czy\u017c to nie jest ta jedyna pewno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g ma wzgl\u0119dem cz\u0142owieka? Kochaj\u0105c tak naprawd\u0119 drugiego cz\u0142owieka kocha si\u0119 go nie z powodu jego wspania\u0142omy\u015blno\u015bci, ale ze wzgl\u0119du na dobro\u0107 w\u0142asnego serca. Ludzkie serce \u2013 takie jakie B\u00f3g da\u0142 ka\u017cdemu – potrafi by\u0107 i mocne i wierne – tak, \u017ce pewnego dnia zdolne jest obudzi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 w drugim sercu. I to jest ta wspania\u0142omy\u015blno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, \u017ce rodzi \u017cycie.<\/p>\n
Ks. Ludwik Evely, aby opisa\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 rodzic\u00f3w do swoich dzieci proponuje: \u201eSp\u00f3jrzcie na dwoje w pe\u0142ni dojrza\u0142ych ludzi, kt\u00f3rzy pochylaj\u0105 si\u0119 z ca\u0142ym po\u015bwi\u0119ceniem nad male\u0144stwem, podporz\u0105dkowuj\u0105 si\u0119 mu w pe\u0142nym oddaniu, przypisuj\u0105 mu niesko\u0144czon\u0105 warto\u015b\u0107, gotowi odda\u0107 sw\u0105 krew, swe dobro, swe \u017cycie dla niego, dla tego ma\u0142ego stworzenia… I dzi\u0119ki tej szczodrobliwo\u015bci rodzic\u00f3w, dziecko si\u0119 rodzi, \u017cyje, u\u015bmiecha si\u0119, znajduje po prostu normalne warunki swojej egzystencji i budzi si\u0119 pewnego dnia do mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra je stworzy\u0142a\u201d.<\/p>\n
Tu cz\u0142owiek odnajduje swoje podobie\u0144stwo do Boga, przez kt\u00f3rego zosta\u0142 stworzony z mi\u0142o\u015bci. Pan B\u00f3g daje \u017cycie, daje rado\u015b\u0107, obdarowuje – po to, aby ludzkie serce zazna\u0142o rado\u015bci \u017cycia i kochania. Bo kiedy zazna si\u0119 smaku tych Bo\u017cych rado\u015bci nie mo\u017cna ju\u017c nie sta\u0107 si\u0119 darem i nie mie\u0107 upodobania w dawaniu.<\/p>\n
Niestety, bywa i to cz\u0119sto, \u017ce rodzicielstwo ogranicza si\u0119 jedynie do przekazania \u017cycia fizycznego \u2013 dlatego ile dzieci jest ju\u017c sierotami od chwili swoich narodzin. Bo ich rodzice nie obudzili ich do innego \u017cycia, jak tylko do \u017cycia cia\u0142a i \u0142ez. A przecie\u017c tu chodzi przede wszystkim o obudzenie nowego \u017cycia do wiary, do ufno\u015bci, do mi\u0142o\u015bci, do prawdy, do rado\u015bci. To jest prawdziwe ojcostwo \u2013 duchowe. \u201eGdy zosta\u0142em ojcem \u2013 m\u00f3wi Goriot \u2013 zrozumia\u0142em dopiero, co mo\u017ce znaczy\u0107: by\u0107 Bogiem\u201d.<\/p>\n
Dzisiejsze Jezusowe S\u0142owa niech mnie porusz\u0105 do g\u0142\u0119bi: \u201eB\u00f3g tak umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce odda\u0142 Syna Swego Jednorodzonego, aby ka\u017cdy kto w Niego wierzy nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne\u201d. Jaki\u017c czyn m\u00f3g\u0142 Go wi\u0119cej kosztowa\u0107? Jaki\u017c gest wymaga\u0142 wi\u0119cej mi\u0142o\u015bci? Niech ci, kt\u00f3rzy s\u0105 ojcami, odpowiedz\u0105: Przyj\u015b\u0107 Samemu, czy da\u0107 to, co ma si\u0119 najdro\u017cszego?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tak jak w Adwencie w po\u0142owie jego trwania, tak i r\u00f3wnie\u017c w po\u0142owie Wielkiego Postu Liturgia wyra\u017ca rado\u015b\u0107. Pan jest ju\u017c blisko \u2013 przypominaj\u0105 adwentowe dni. Za\u015b w okresie przygotowywania do Tajemnic Wielkiego Tygodnia \u2013 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zapewnia, \u017ce Bo\u017ce wybawienie jest ju\u017c niedaleko. W pierwszym okresie chodzi o to, aby wytrwa\u0107 w adwentowym oczekiwaniu, a w obecnym czasie Wielkiego Postu … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-20879","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20879","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20879"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20879\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42366,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20879\/revisions\/42366"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20879"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20879"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20879"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}