Dzisiejszy fragment Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Marka rozpoczyna opis Dobrej Nowiny. T\u0105 Dobr\u0105 Nowin\u0105 jest osoba Jezusa Chrystusa, Bo\u017cego Syna. Jego przyj\u015bcia oczekiwa\u0142y pokolenia przez wieki ca\u0142e. Ale kiedy pojawi\u0142 si\u0119 Mesjasz \u2013 nie dla wszystkich by\u0142 takim, jakiego oczekiwano. Bo, \u017ceby rozpozna\u0107 i przyj\u0105\u0107 Zbawiciela trzeba najpierw us\u0142ysze\u0107 g\u0142os, kt\u00f3ry nawo\u0142uje: \u201ePrzygotujcie na pustyni drog\u0119 dla Pana, wyr\u00f3wnajcie na pustkowiu go\u015bciniec naszemu Bogu!\u201d<\/p>\n
G\u0142os ten mo\u017cna jednak zag\u0142usza\u0107, albo przemilcza\u0107 z obawy i z l\u0119ku zobaczenia prawdy. Tak by\u0142o wtedy, kiedy \u201ewyst\u0105pi\u0142 Jan Chrzciciel na pustyni i g\u0142osi\u0142 chrzest nawr\u00f3cenia na odpuszczenie grzech\u00f3w\u201d. Bardzo wielu ludzi wchodzi\u0142o do w\u00f3d Jordanu, szukaj\u0105c wybawienia ze swoich pokr\u0119tnych dr\u00f3g z\u0142a. Ale byli i tacy, kt\u00f3rzy przemy\u015bliwali jak zamkn\u0105\u0107 usta m\u00f3wi\u0105cemu prawd\u0119, jak pozby\u0107 si\u0119 tego niebezpiecznego cz\u0142owieka. Tak jest i dzi\u015b. Miejscem adwentu jest pustynia, kt\u00f3ra tworzy sceneri\u0105 adwentowych dni. Pustynia to jest pustka, odleg\u0142o\u015b\u0107, obco\u015b\u0107, samotno\u015b\u0107, brak \u017cycia – jak napisa\u0142 ks. Janusz Pasierb. Do\u015bwiadczenie pustyni \u2013 jak bardzo jest bliskie i zrozumia\u0142e dla cz\u0142owieka \u017cyj\u0105cego dzi\u015b. Arty\u015bci, kt\u00f3rzy maj\u0105 dar opisywania poprzez s\u0142owo, kolor, kszta\u0142t, d\u017awi\u0119k rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra nie dla wszystkich zawsze jest tak wyrazista, a kt\u00f3ra przecie\u017c jest obecna w ka\u017cdym cz\u0142owieku \u2013 bardzo cz\u0119sto pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 poj\u0119ciem pustyni. To dobry znak, bo S\u0142owo Pa\u0144skie rozbrzmiewa w\u0142a\u015bnie na pustyni. W ksi\u0105\u017cce wspomnianego ju\u017c ks. Pasierba pt. Czas otwarty<\/em> mo\u017cna przeczyta\u0107 takie s\u0142owa: \u201ePustynia jest miejscem interwencji Bo\u017cych. B\u00f3g prowadzi swoich wybranych na pustyni\u0119 i przez pustyni\u0119. Przez do\u015bwiadczenie pustyni przechodzi sam Chrystus. Je\u015bliby \u017cycie wok\u00f3\u0142 mnie zamieni\u0142o si\u0119 w pustyni\u0119, musz\u0119 pami\u0119ta\u0107, \u017ce jest to czas pr\u00f3by. Mog\u0119 z tej sytuacji przymusowej wynie\u015b\u0107 tyle, ile bym wyni\u00f3s\u0142 wybieraj\u0105c j\u0105 dobrowolnie. By\u0107 na pustyni mo\u017ce by\u0107 przekle\u0144stwem, ale mo\u017ce by\u0107 i powo\u0142aniem\u201d. W Li\u015bcie do zak\u0142adnika<\/em> Saint-Exup\u00e9ry pisa\u0142 o pustyni, \u017ce jest ona \u2013 wobec braku jakiegokolwiek bogactwa dotykalnego, widzialnego i s\u0142yszalnego \u2013 dowodem na to, \u017ce \u201ecz\u0142owiek jest o\u017cywiany przede wszystkim przez przyci\u0105gania niewidzialne. Cz\u0142owiekiem kieruje Duch. Na pustyni jestem wart tyle, ile warte s\u0105 moje b\u00f3stwa\u201d.<\/p>\n Swego czasu siostra zakonna opowiedzia\u0142a takie zdarzenie ze swego \u017cycia gdy mia\u0142a lat 12. By\u0142o to w lipcowy poranek. Czeka\u0142a na swoj\u0105 kole\u017cank\u0119, z kt\u00f3r\u0105 by\u0142a um\u00f3wiona. Zniecierpliwiona, \u017ce jej wci\u0105\u017c nie ma, zacz\u0119\u0142a si\u0119 d\u0105sa\u0107 pokazuj\u0105c swoje humory i stawa\u0142a si\u0119 coraz bardzie niezno\u015bna. Ojciec widz\u0105c jak c\u00f3rk\u0119 ogarnia jaka\u015b furia postanowi\u0142 d\u0142u\u017cej ju\u017c nie tolerowa\u0107 takiego zachowania i kaza\u0142 jej zabra\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119, koc i jab\u0142ko. Wsadzi\u0142 do samochodu i wywi\u00f3z\u0142 8 mil poza miasto na jak\u0105\u015b wiejsk\u0105 polan\u0119. Tam powiedzia\u0142 do niej:<\/p>\n Najpierw w tej z\u0142o\u015bci i gniewie by\u0142a gotowa i\u015b\u0107 pieszo z powrotem do domu, ale kiedy pomy\u015bla\u0142a o ojcu zmieni\u0142a zdanie. Wi\u0119c postanowi\u0142a nic nie robi\u0107. Usiad\u0142a na kocu. Mia\u0142a wiele czasu. Powoli jej z\u0142o\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a j\u0105 opuszcza\u0107. Zjad\u0142a jab\u0142ko. W miar\u0119 up\u0142ywu czasu ogarnia\u0142o j\u0105 wewn\u0119trzne uciszenie i zacz\u0119\u0142a odnajdywa\u0107 w sobie coraz wi\u0119cej harmonii i spokoju. Patrzy\u0142a na niebo, patrzy\u0142a na otaczaj\u0105cy j\u0105 krajobraz i te jej oczy, jeszcze do niedawna takie pe\u0142ne zawzi\u0119to\u015bci, na co tylko spojrza\u0142y \u2013 wszystko j\u0105 denerwowa\u0142o, a teraz widzia\u0142y pi\u0119kno. Zacz\u0119\u0142a cieszy\u0107 si\u0119 tym pi\u0119knem i ogarn\u0119\u0142o j\u0105 zawstydzenie z powodu swojego zachowania. Zobaczy\u0142a sw\u00f3j egoizm rozpieszczonego dziecka.<\/p>\n Zaskoczona t\u0105 zmian\u0105 swojego nastroju, \u017ce odczuwa w sobie teraz pok\u00f3j, nawet rado\u015b\u0107 u\u015bwiadomi\u0142a sobie jak jej dobrze zrobi\u0142a ta samotno\u015b\u0107. Odnalaz\u0142a w sobie dobro. Poczu\u0142a jak\u0105\u015b jedno\u015b\u0107 z otaczaj\u0105cym j\u0105 \u015bwiatem i bardzo wyra\u017an\u0105 Bo\u017c\u0105 obecno\u015b\u0107.<\/p>\n Kiedy pod koniec dnia przyjecha\u0142 jej ojciec – ona by\u0142a ju\u017c odmieniona, jakby nie ta sama osoba. Uros\u0142a wewn\u0119trznie jak m\u0142oda ro\u015blina w s\u0142o\u0144cu. Dzi\u0119kowa\u0142a ojcu, \u017ce odwa\u017cy\u0142 si\u0119 wzi\u0105\u0107 takie ryzyko i da\u0142 jej szans\u0119 – przez to sta\u0142a si\u0119 osob\u0105 dojrzalsz\u0105.<\/p>\n I na koniec doda\u0142a, \u017ce w jej \u017cyciu bardzo zaowocowa\u0142o to do\u015bwiadczenie, bowiem zawsze w momentach wa\u017cnych decyzji albo trudnych prze\u017cy\u0107 udawa\u0142a si\u0119 na miejsca odosobnione.<\/p>\n Czy nie w ten spos\u00f3b zbli\u017ca si\u0119 B\u00f3g do ludzi poddawanych pr\u00f3bie pustyni?<\/p>\n Adwent, kt\u00f3ry trwa, jest szans\u0105 wchodzenia na tak\u0105 symboliczn\u0105 pustyni\u0119, aby do\u015bwiadczy\u0107 Boga, kt\u00f3ry ju\u017c tam jest.<\/p>\n Modl\u0119 si\u0119 wi\u0119c o odwag\u0119, bo nie jest \u0142atwo wychodzi\u0107 z mojego skomplikowanego \u015bwiata, aby zaprosi\u0107 do siebie Pana, bo wci\u0105\u017c jeszcze s\u0105 we mnie urwiska, a nie r\u00f3wnina, strome zbocza, a nie g\u0142adka nizina. Ale w tym moim ci\u0105g\u0142ym usi\u0142owaniu obecna jest przecie\u017c nadzieja. S\u0142ysz\u0119 j\u0105, bo sam B\u00f3g m\u00f3wi przez swoich pos\u0142a\u0144c\u00f3w: Powied\u017acie ma\u0142odusznym: Odwagi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzisiejszy fragment Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Marka rozpoczyna opis Dobrej Nowiny. T\u0105 Dobr\u0105 Nowin\u0105 jest osoba Jezusa Chrystusa, Bo\u017cego Syna. Jego przyj\u015bcia oczekiwa\u0142y pokolenia przez wieki ca\u0142e. Ale kiedy pojawi\u0142 si\u0119 Mesjasz \u2013 nie dla wszystkich by\u0142 takim, jakiego oczekiwano. Bo, \u017ceby rozpozna\u0107 i przyj\u0105\u0107 Zbawiciela trzeba najpierw us\u0142ysze\u0107 g\u0142os, kt\u00f3ry nawo\u0142uje: \u201ePrzygotujcie na pustyni drog\u0119 dla Pana, wyr\u00f3wnajcie na pustkowiu … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,171],"tags":[],"class_list":["post-20778","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-b-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20778","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20778"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20778\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42380,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20778\/revisions\/42380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20778"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20778"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20778"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n