Dzisiejsza przypowie\u015b\u0107 przedstawia w bardzo niedobrym \u015bwietle syn\u00f3w, jakich mia\u0142 ojciec. Pierwszy m\u00f3wi, \u017ce p\u00f3jdzie, a nie poszed\u0142. Drugi za\u015b od razu, bez \u017cadnego udawania, stwierdza, \u017ce wcale nie p\u00f3jdzie, cho\u0107 p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142 zdanie i poszed\u0142.<\/p>\n
Pan Jezus, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 tym obrazem podaje mi lustro, w kt\u00f3rym przede wszystkim siebie mam zobaczy\u0107. A tu od razu zjawia si\u0119 pokusa, aby to lustro wzi\u0105\u0107 i innym przystawi\u0107. Wiem nawet komu. Tymczasem Jezusowe lustro jest dla mnie. Ci za\u015b, z kt\u00f3rymi dziel\u0119 \u017cycie, maj\u0105 prawo spodziewa\u0107 si\u0119 ode mnie, \u017ce b\u0119d\u0119 usi\u0142owa\u0142 odnale\u017a\u0107 przynajmniej niekt\u00f3re powody dlaczego kto\u015b buntuje si\u0119 i m\u00f3wi Panu Bogu: Nie p\u00f3jd\u0119. Jak to si\u0119 dzieje, \u017ce zbuntowany cz\u0142owiek w po\u0142owie drogi prze\u0142amuje si\u0119 i ze skruszonym sercem idzie, aby wykona\u0107 zlecone mu przez Boga zadanie? A jak to jest wtedy, kiedy bywa sytuacja ca\u0142kiem odwrotna? Wiem, \u017ce \u017caden cz\u0142owiek nie jest w stanie przewidzie\u0107, a tym bardziej nie potrafi by\u0107 pewnym do ko\u0144ca, jaki b\u0119dzie jego nast\u0119pny krok. Jest to tajemnica ludzkiej egzystencji, z kt\u00f3r\u0105 koegzystuje z\u0142o si\u0119gaj\u0105ce a\u017c do niepos\u0142usze\u0144stwa pierwszych rodzic\u00f3w, zgadzaj\u0105cych si\u0119 na to co sprytnie podsun\u0105\u0142 zbuntowany anio\u0142. I na tym polega\u0142 grzech Adama. Chcia\u0142 sta\u0107 si\u0119 jak B\u00f3g, co by\u0142o zreszt\u0105 powo\u0142aniem danym cz\u0142owiekowi przez Stw\u00f3rc\u0119.<\/p>\n
Ks. Ludwik Evely t\u0142umaczy to w ten spos\u00f3b, \u017ce \u201eAdam pomyli\u0142 si\u0119 tylko co do sposobu pojmowania Boga. Przypuszcza\u0142, \u017ce B\u00f3g jest istot\u0105 niezale\u017cn\u0105, autonomiczn\u0105, wystarczaj\u0105c\u0105 sobie i aby sta\u0107 si\u0119 takim jak On, zbuntowa\u0142 si\u0119 i sta\u0142 si\u0119 niepos\u0142usznym.<\/p>\n
A tymczasem B\u00f3g si\u0119 objawi\u0142 jako mi\u0142o\u015b\u0107, czu\u0142o\u015b\u0107, dar, jako niesko\u0144czone upodobanie w kim\u015b drugim, przywi\u0105zanie, zale\u017cno\u015b\u0107. B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119 jako pos\u0142uszny a\u017c do \u015bmierci.<\/p>\n
Ka\u017cdy z nas odtwarza win\u0119 i pomy\u0142k\u0119 Adama. Gdzie my\u015blicie znale\u017a\u0107 szcz\u0119\u015bcie? Czy\u017c nie w tym, \u017ce staniecie si\u0119 coraz bogatszymi, coraz wi\u0119cej samodzielnymi, coraz bardziej uwolnionymi od zale\u017cno\u015bci, czyni\u0105c, co chcecie, my\u015bl\u0105c, co si\u0119 wam podoba, zapewniaj\u0105c sobie przysz\u0142o\u015b\u0107, licz\u0105c na swoje zasoby? Niestety! To jest przeciwie\u0144stwo do modlitwy Ojcze nasz.<\/p>\n
A mo\u017ce naprawd\u0119 wasz\u0105 ambicj\u0105 jest stawa\u0107 si\u0119 coraz wi\u0119cej mi\u0142o\u015bci\u0105, przywi\u0105zaniem, zale\u017cno\u015bci\u0105, pok\u0142ada\u0107 sw\u0105 rado\u015b\u0107 w radowaniu innych, swe bogactwo w dawaniu, sw\u0105 w\u0142adz\u0119 w s\u0142u\u017ceniu, swe szcz\u0119\u015bcie w bli\u017anim? W\u00f3wczas stajecie si\u0119 jako Ojciec. Stajecie si\u0119 prawdziwymi synami.\u201d<\/p>\n
Diabe\u0142, kt\u00f3remu poprzez swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 niefrasobliwo\u015b\u0107 wci\u0105\u017c pozwalam wchodzi\u0107 w moje \u017cycie, sprawia, \u017ce jego pokusa odnosi skutek: w\u0142a\u015bnie wtedy, kiedy wydaje mi si\u0119, \u017ce jestem niezale\u017cny, \u017ce czuj\u0119 si\u0119 bardziej sob\u0105. Dominuje wtedy we mnie ch\u0119\u0107 posiadania, \u017ceby m\u00f3c decydowa\u0107 o sobie, nie by\u0107 zale\u017cnym od nikogo, raczej narzucaj\u0105c swoj\u0105 wol\u0119 innym. Wtedy naprawd\u0119 pozostaj\u0119 bardzo daleki od prawdziwego wizerunku, kt\u00f3ry w\u0142o\u017cy\u0142 we mnie B\u00f3g.<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce z dzisiejszej niedzieli ma mnie obudzi\u0107, abym zobaczy\u0142 moj\u0105 ob\u0142ud\u0119, kiedy na wezwanie Boga przemawiaj\u0105cego do mnie poprzez zdarzenia, kt\u00f3re dotykaj\u0105 mego \u017cycia m\u00f3wi\u0119, \u017ce id\u0119 wykona\u0107 zlecone mi zadanie. A przecie\u017c ile ju\u017c razy nie poszed\u0142em. Je\u017celi w winnicy Pana jestem od wcze\u015bniejszych godzin, cho\u0107 moja zas\u0142uga w tym \u017cadna, tak \u0142atwo jest wtedy uwa\u017ca\u0107 siebie za lepszego? Niech inny idzie. Ten, kt\u00f3rego dopiero co przyprowadzi\u0142 Pan z rynku \u015bwiata, obdarzaj\u0105c go wielk\u0105 serdeczno\u015bci\u0105 \u2013 chocia\u017c jest synem marnotrawnym. Jak cz\u0119sto mo\u017cna mie\u0107 pretensje do Boga, \u017ce kocha bardziej grzesznik\u00f3w ani\u017celi sprawiedliwych. A czy istniej\u0105 sprawiedliwi? Chore dziecko, kt\u00f3rym matka wi\u0119cej si\u0119 zajmuje, czy jest bardziej ukochane ni\u017c pozosta\u0142e? Nie. Matka po prostu okazuje im swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w inny spos\u00f3b. Je\u017celi Pan Jezus powiedzia\u0142, \u017ce nierz\u0105dnice wyprzedz\u0105 do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego tych, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105 si\u0119 za tak zwanych sprawiedliwych \u2013 to znaczy po prostu, \u017ce ci, kt\u00f3rzy nie chc\u0105 si\u0119 przyzna\u0107 do swoich grzech\u00f3w, bo pycha nie pozwala, pozostan\u0105 w tyle. B\u00f3g przyj\u0105\u0142 wyznanie prawdziwie upokorzonego celnika, a nie stoj\u0105cego na przedzie faryzeusza, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie przechwalaj\u0105c si\u0119 sob\u0105, gardzi\u0142 celnikiem. Wiem, co to znaczy gr\u00f3b pobielany. Na zewn\u0105trz za\u015b s\u0142owa g\u0142adkie, dobrze u\u0142o\u017cone i pe\u0142ne gotowo\u015bci, a jak\u017ce. Tworz\u0105 przecie\u017c dobr\u0105 opini\u0119, aby ratowa\u0107 twarz. I tak\u0105 w\u0142a\u015bnie ob\u0142ud\u0119 odrzuca B\u00f3g.<\/p>\n
Dzisiejsze II Czytanie nie bez powodu wzi\u0119te jest z Listu do Filipan, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142y nieporozumienia, jaka\u015b niezdrowa rywalizacja ogarni\u0119ta egoizmem. Dlatego \u015bw. Pawe\u0142 stawia Chrystusa przed nimi, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c \u201ena r\u00f3wni z Bogiem, ogo\u0142oci\u0142 samego siebie, przyj\u0105wszy posta\u0107 s\u0142ugi… A w tym co zewn\u0119trzne uznany za cz\u0142owieka, uni\u017cy\u0142 samego siebie, stawszy si\u0119 pos\u0142usznym a\u017c do \u015bmierci i to \u015bmierci krzy\u017cowej.\u201d<\/p>\n
Jezus przyszed\u0142, aby nam pokaza\u0107 Ojca, kt\u00f3ry oddaje si\u0119 ca\u0142kowicie swojemu Synowi, bez \u017cadnego cienia zwrotu ku sobie, czy szukania siebie \u2013 dlatego ma doskona\u0142ego Syna, kt\u00f3ry jest Mu doskonale podobny. W Nim, w swoim Synu z\u0142o\u017cy\u0142 wszystkie swoje upodobania: \u201eTen jest Syn m\u00f3j mi\u0142y, w kt\u00f3rym mam upodobanie. Jego s\u0142uchajcie.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dzisiejsza przypowie\u015b\u0107 przedstawia w bardzo niedobrym \u015bwietle syn\u00f3w, jakich mia\u0142 ojciec. Pierwszy m\u00f3wi, \u017ce p\u00f3jdzie, a nie poszed\u0142. Drugi za\u015b od razu, bez \u017cadnego udawania, stwierdza, \u017ce wcale nie p\u00f3jdzie, cho\u0107 p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142 zdanie i poszed\u0142. Pan Jezus, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 tym obrazem podaje mi lustro, w kt\u00f3rym przede wszystkim siebie mam zobaczy\u0107. A tu od razu zjawia si\u0119 pokusa, aby … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,170],"tags":[],"class_list":["post-20737","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-a-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20737","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20737"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20737\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42390,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20737\/revisions\/42390"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20737"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20737"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20737"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}