Minionej niedzieli Pan Jezus sprawi\u0142 cud nakarmienia kilkutysi\u0119cznej rzeszy. A dzi\u015b znowu na inny spos\u00f3b objawia swoj\u0105 wszechmoc. Aposto\u0142om kaza\u0142 przeprawi\u0107 si\u0119 na drugi brzeg jeziora Galilejskiego. Sam za\u015b, jak m\u00f3wi Ewangelia, \u201ewyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107\u201d. Nie mo\u017cna tutaj nie zauwa\u017cy\u0107, jak bardzo ta modlitwa by\u0142a potrzebna Jego uczniom, kt\u00f3rzy znale\u017ali si\u0119 w sytuacji tak niebezpiecznej, \u017ce zacz\u0119li w\u0105tpi\u0107.<\/p>\n
\u017beby lepiej zda\u0107 sobie spraw\u0119 w jak nieprawdopodobnej blisko\u015bci samego Boga znajduje si\u0119 cz\u0142owiek, tak cz\u0119sto zupe\u0142nie nie b\u0119d\u0105c tego \u015bwiadom, Ko\u015bci\u00f3\u0142 czyta dzi\u015b Pierwsz\u0105 Ksi\u0119g\u0119 Kr\u00f3lewsk\u0105. Prorok Eliasz po swoich czynach pe\u0142nych gorliwo\u015bci wpada w depresj\u0119. Przecie\u017c walczy\u0142 o imi\u0119 Boga prawdziwego. I jak\u0105 ma zap\u0142at\u0119? Musi ucieka\u0107. Przymuszany do po\u017cywania pokarmu, kt\u00f3ry przynosi anio\u0142, dochodzi po 40 dniach do g\u00f3ry Horeb. Chowa si\u0119 do groty, aby tam przenocowa\u0107. Nie chce ju\u017c walczy\u0107. \u017bycie staje si\u0119 dla niego ci\u0119\u017carem nie do uniesienia. Ale B\u00f3g s\u0142uchaj\u0105c jego narzekania prowadzi go dalej: \u201eWyjd\u017a, aby stan\u0105\u0107 na g\u00f3rze wobec Pana!\u201d. Ojciec benedyktyn Anselm Gr\u00fcn w ksi\u0105\u017cce Biblijne obrazy przemiany<\/em> tak komentuje t\u0119 sytuacj\u0119: \u201eEliasz musi opu\u015bci\u0107 grot\u0119, miejsce poczucia bezpiecze\u0144stwa i stanu regresji. Musi si\u0119 ujawni\u0107, stan\u0105\u0107 przed samym sob\u0105, stan\u0105\u0107 do walki, musi znowu powsta\u0107, uda\u0107 si\u0119 na g\u00f3r\u0119, stan\u0105\u0107 w wietrze, kt\u00f3ry owieje mu twarz. Boga, kt\u00f3ry dokona w nim przemiany, nie spotka w grocie. Spotka Go tylko wtedy, gdy stawi czo\u0142a \u017cyciu.<\/p>\n B\u00f3g przechodzi obok Eliasza. Poprzedza Go silna wichura, trz\u0119sienie ziemi i ogie\u0144. Boga nie ma jednak ani w wichrze, ani w trz\u0119sieniu ziemi, ani w ogniu. Jahwe pokazuje prorokowi, \u017ce zar\u00f3wno jego obraz Boga, jak i obraz samego siebie jest z\u0142y. B\u00f3g nie jest bogiem wiatru, kt\u00f3ry zmiata ze \u015bwiata wszystko, co z\u0142e. Nie chce On r\u00f3wnie\u017c cz\u0142owieka, kt\u00f3ry naciera na z\u0142o i pe\u0142en zapa\u0142u chcia\u0142by je zniszczy\u0107. B\u00f3g nie jest bogiem trz\u0119sienia ziemi. Nie roz\u0142amuje i nie rozrzuca wszystkiego. Nie chce On r\u00f3wnie\u017c cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wszystko rozbija, kt\u00f3ry tworzy absolutne przeciwie\u0144stwa. B\u00f3g nie jest w pierwszym rz\u0119dzie bogiem ognia, kt\u00f3ry spala wszystko, co negatywne. B\u00f3g objawia si\u0119 raczej w delikatnym, cichym powiewie wiatru. Nie jest Bogiem spadaj\u0105cym z \u0142oskotem i grzmi\u0105cym, jak wyobra\u017ca\u0142 sobie Go Eliasz, lecz cichym, czu\u0142ym, troskliwym, delikatnym, potulnym i \u0142agodnym.\u201d<\/p>\n B\u00f3g to sprawi\u0142, \u017ce Eliasz dozna\u0142 przemiany. Z cz\u0142owieka wybuchowego, impulsywnego, ogarni\u0119tego zapa\u0142em zdolnym nawet do zabijania, staje si\u0119 kim\u015b \u0142agodnym, czu\u0142ym i pos\u0142usznym. Proces przemiany nast\u0119powa\u0142 stopniowo r\u00f3wnie\u017c poprzez pokarm dostarczany przez anio\u0142a. Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a widzieli w tym zapowied\u017a Eucharystii. Bo to w\u0142a\u015bnie dzieje si\u0119 w czasie Mszy \u015bw. I jak pisze wspomniany o. Gr\u00fcn: \u201ePodczas Eucharystii B\u00f3g podaje nam chleb anio\u0142\u00f3w, dotyka nas i daje cia\u0142o i krew swego Syna, \u017ceby nas nakarmi\u0107 i napoi\u0107. Sami nie mo\u017cemy sprawi\u0107, aby dokona\u0142a si\u0119 w nas przemiana. Konieczny jest anio\u0142, kt\u00f3ry nas potr\u0105ci, niezb\u0119dny jest cz\u0142owiek, kt\u00f3ry otworzy nam oczy, kt\u00f3ry wska\u017ce nam przygotowany dla nas chleb i wod\u0119. Potrzebujemy samego Boga, kt\u00f3ry troskliwie poprowadzi nas przez pustynn\u0105 drog\u0119, i poprzez wichury i trz\u0119sienia ziemi naszego \u017cycia otworzy nas na \u0142agodny szept Jego kochaj\u0105cej i lecz\u0105cej obecno\u015bci.\u201d<\/p>\n W tej wichurze, ogniu i trz\u0119sieniu ziemi mam zobaczy\u0107 swoje nami\u0119tno\u015bci, bo to jest moje \u017cycie poprzez kt\u00f3re prowadzi mnie B\u00f3g. Ta droga jest kr\u0119ta i bardzo okr\u0119\u017cna, poniewa\u017c wiedzie z domu niewoli do Ziemi Obiecanej. Na niej do\u015bwiadczam nie tylko zwyci\u0119stwa, ale jak cz\u0119sto wielu upadk\u00f3w i niepowodze\u0144. Wtedy ogarnia mnie niemoc i przera\u017cenie. Brakuje odwagi, aby wyj\u015b\u0107 ze swojej groty, w kt\u00f3rej tylko pozornie czuj\u0119 si\u0119 bezpieczny. Trzymam si\u0119 kurczowo burty mojej ciasnej \u0142\u00f3dki \u2013 zupe\u0142nie jak w dzisiejszej Ewangelii: \u201e\u0141\u00f3d\u017a za\u015b by\u0142a ju\u017c sporo stadi\u00f3w oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr by\u0142 przeciwny\u201d. Przera\u017ceni Aposto\u0142owie nie byli w stanie rozpozna\u0107 krocz\u0105cego po tych falach Jezusa. Dopiero kiedy przem\u00f3wi\u0142 do nich: \u201eOdwagi, Ja jestem, nie b\u00f3jcie si\u0119.\u201d I oto Piotr pierwszy do\u015bwiadczy\u0142 rzeczy niemo\u017cliwej, bo przez moment zawierzy\u0142 Chrystusowi: \u201ePanie, ka\u017c mi przyj\u015b\u0107 do siebie po wodzie\u201d. I szed\u0142 dop\u00f3ki nie zw\u0105tpi\u0142.<\/p>\n To zdarzenie tak bardzo przypomina mi moje chwilowe zdobywanie si\u0119 na odwag\u0119, ale dop\u00f3ki trzymam si\u0119 burty. Bowiem wci\u0105\u017c odnajduj\u0119 w sobie t\u0119 dr\u0105\u017c\u0105c\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107: A jakby tak Pan B\u00f3g zawi\u00f3d\u0142? To moje zastrze\u017cenie bierze si\u0119 st\u0105d, \u017ce dla mnie jest zrozumia\u0142e: B\u00f3g kocha wszystkich. Ale czy kochaj\u0105c wszystkich, kocha mnie te\u017c? Czy kochaj\u0105c mnie co dzie\u0144, w tej okre\u015blonej minucie, gdzie mnie na tym tak bardzo zale\u017cy, czy mnie te\u017c nie zawiedzie, czy b\u0119dzie mi \u0142askaw? Ten brak mojej ufno\u015bci usprawiedliwiam po prostu tym, \u017ce przecie\u017c ja nie jestem tej Bo\u017cej Mi\u0142o\u015bci wart. Wiem, \u017ce dozna\u0142em ju\u017c tak wielu bezpo\u015brednich Bo\u017cych dotkni\u0119\u0107 i wiem, \u017ce B\u00f3g kocha mnie nie z mojego wymiaru. Racj\u0105 mi\u0142o\u015bci Boga do mnie to nie ja jestem. Racj\u0105 mi\u0142o\u015bci Boga do mnie jest On. To jest racja, kt\u00f3ra jest niezale\u017cna od mojego wymiaru i mojej warto\u015bci.<\/p>\n Jezu, ufam Tobie! Prosz\u0119 z g\u0142\u0119bi mojego serca, pom\u00f3\u017c mi usun\u0105\u0107 wszystkie moje w\u0105tpliwo\u015bci, abym potrafi\u0142 zaufa\u0107 Twojemu niesko\u0144czonemu Mi\u0142osierdziu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Minionej niedzieli Pan Jezus sprawi\u0142 cud nakarmienia kilkutysi\u0119cznej rzeszy. A dzi\u015b znowu na inny spos\u00f3b objawia swoj\u0105 wszechmoc. Aposto\u0142om kaza\u0142 przeprawi\u0107 si\u0119 na drugi brzeg jeziora Galilejskiego. Sam za\u015b, jak m\u00f3wi Ewangelia, \u201ewyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107\u201d. Nie mo\u017cna tutaj nie zauwa\u017cy\u0107, jak bardzo ta modlitwa by\u0142a potrzebna Jego uczniom, kt\u00f3rzy znale\u017ali si\u0119 w sytuacji tak niebezpiecznej, \u017ce zacz\u0119li … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,170],"tags":[],"class_list":["post-20709","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-a-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20709","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20709"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20709\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42397,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20709\/revisions\/42397"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20709"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20709"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20709"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}