{"id":20705,"date":"2014-07-30T05:27:14","date_gmt":"2014-07-30T05:27:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.veritasfoundation.co.uk\/gazetaniedzielna\/?p=3567"},"modified":"2024-09-03T12:15:49","modified_gmt":"2024-09-03T11:15:49","slug":"oddac-sie-w-jego-rece-xviii-niedziela-zwykla-rok-a","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2014\/07\/30\/oddac-sie-w-jego-rece-xviii-niedziela-zwykla-rok-a\/","title":{"rendered":"Odda\u0107 si\u0119 w Jego r\u0119ce XVIII Niedziela Zwyk\u0142a \u2013 Rok A"},"content":{"rendered":"<p>W moim rodzinnym parafialnym ko\u015bciele znajduje si\u0119 ogromny obraz ilustruj\u0105cy w\u0142a\u015bnie dzisiejsz\u0105 Ewangeli\u0119. Na tle pi\u0119knej galilejskiej scenerii wida\u0107 wielk\u0105 rzesz\u0119 ludzi. Na pierwszym planie jest Jezus, kt\u00f3ry b\u0142ogos\u0142awi dwie ryby i pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w w koszyku podnoszonym przez ch\u0142opca otoczonego Aposto\u0142ami.<\/p>\n<p>Wiele razy wpatrywa\u0142em si\u0119 w ten obraz medytuj\u0105c go najpierw naiwnie \u2013 szczeg\u00f3lnie w latach ministranckich. P\u00f3\u017aniej pr\u00f3bowa\u0142em ju\u017c patrze\u0107 bardziej wnikliwie poprzez pryzmat tekst\u00f3w zapisanych w Ewangeliach. I pami\u0119tam, \u017ce cz\u0119sto moja uwaga skupia\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142 kontrastu: tysi\u0105ce ludzi i taka male\u0144ka ilo\u015b\u0107 jedzenia. Na obrazie wida\u0107 jak ju\u017c siedz\u0105 grupami. Bo Jezus tak poleci\u0142: \u201eKa\u017ccie ludziom usi\u0105\u015b\u0107\u201d. Ale zanim do tego dosz\u0142o, najpierw wiara Aposto\u0142\u00f3w zosta\u0142a wystawiona na pr\u00f3b\u0119. Bo kiedy, zreszt\u0105 bardzo praktycznie, o\u015bwiadczyli Chrystusowi: \u201eMiejsce jest pustynne, ka\u017c rozej\u015b\u0107 si\u0119 t\u0142umom, niech id\u0105 do wsi i zakupi\u0105 sobie \u017cywno\u015bci\u201d us\u0142yszeli odpowied\u017a: \u201eNie potrzebuj\u0105 odchodzi\u0107, wy dajcie im je\u015b\u0107\u201d. Jak? W jaki spos\u00f3b? Jak znale\u017a\u0107 wystarczaj\u0105co chleba, aby zaspokoi\u0107 g\u0142\u00f3d tylu ludzi? Tu nie chodzi tylko o prze\u0142amanie swojego egoizmu, aby zatroszczy\u0107 si\u0119 o innych \u2013 co jest przeciwie\u0144stwem do wzruszenia tylko ramionami i powiedzenia: niech ludzie sami sobie radz\u0105. Tu Jezus przede wszystkim oczekuje, aby Mu zaufano. Oczekuje tego najpierw od Aposto\u0142\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej od wszystkich s\u0142uchaczy. Ks. Ludwik Evely w ksi\u0105\u017cce <em>Ojcze nasz<\/em> pisze, \u017ce \u201ewszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 od aktu wiary. Czy zwr\u00f3cili\u015bcie uwag\u0119 na rozkaz, jaki Chrystus wydaje \u2013 warunek, jaki stawia przed dokonaniem cudu? \u201eUsi\u0105d\u017acie!\u201d Za\u017c\u0105da\u0142 od nich aktu ufno\u015bci, zawierzenia, oddania si\u0119 w Jego r\u0119ce.<\/p>\n<p>Jak d\u0142ugo stali, jak d\u0142ugo mogli zosta\u0107 lub p\u00f3j\u015b\u0107 sobie, mieli szans\u0119 zdobycia pokarmu w\u0142asnym przemys\u0142em. Mogli spotka\u0107 przyjaciela, jakiego\u015b handlarza z prowiantem, p\u00f3j\u015b\u0107 do jakie\u015b gospody, znale\u017a\u0107 jakie\u015b owoce. W ka\u017cdej chwili mogli odej\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Usi\u0105\u015b\u0107, znaczy\u0142oby wyrzec si\u0119 samowystarczalno\u015bci i liczenia na w\u0142asne si\u0142y. Wymaga\u0142oby polegania tylko na Nim.<\/p>\n<p>Gdy us\u0142yszeli to zaproszenie, wielu chyba si\u0119 zawaha\u0142o. Wymaga\u0142 od nich tego, co najwi\u0119cej kosztowa\u0142o, tego, czego w\u0142a\u015bnie nie chcieli uczyni\u0107. Byli poruszeni, niespokojni, zm\u0119czeni g\u0142odem, a On im proponowa\u0142, by usiedli i zaufali.<\/p>\n<p>D\u0142ugo si\u0119 wahali. Takie bezwzgl\u0119dne wymagania godzi\u0142y prosto w serce, rozp\u0119ta\u0142y w nich walk\u0119 z l\u0119kiem i pych\u0105. Czy uwierz\u0105, \u017ce mo\u017ce ich nakarmi\u0107?\u201d<\/p>\n<p>Na obrazie z mojego ko\u015bcio\u0142a artysta uchwyci\u0142 w\u0142a\u015bnie ten moment: niekt\u00f3re grupy ludzkie ju\u017c siedzia\u0142y. Inne zach\u0119cone ich przyk\u0142adem te\u017c powoli siada\u0142y. Bo ta chwila by\u0142a czym\u015b nadzwyczajnym. To by\u0142 w\u0142a\u015bciwy cud. Bo kiedy zacz\u0105\u0142 kr\u0105\u017cy\u0107 chleb pomi\u0119dzy nimi wtedy nikt si\u0119 ju\u017c nie dziwi\u0142. Sprawi\u0142 to Jezus. Wydoby\u0142 z nich cud wiary. Oni uwierzyli. Tamto wydarzenie by\u0142o zapowiedzi\u0105 naszych Eucharystycznych spotka\u0144. Jednak w tym rozwa\u017caniu nie mo\u017cna przeoczy\u0107 smutnego faktu, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce zaraz potem. Chrystus kontynuuj\u0105c swoje nauczanie m\u00f3wi\u0142 wyra\u017anie, \u017ce to On jest prawdziwym chlebem, kt\u00f3ry z nieba zst\u0105pi\u0142: \u201eKto spo\u017cywa moje Cia\u0142o b\u0119dzie \u017cy\u0142 na wieki\u201d. I jak zaznaczaj\u0105 Ewangeli\u015bci, wtedy bardzo wielu odesz\u0142o i ju\u017c nie chodzili za Jezusem. \u201eWielu m\u00f3wi\u0142o: Trudna jest to mowa. Kt\u00f3\u017c jej mo\u017ce s\u0142ucha\u0107\u201d. Mimo to Jezus nie zmieni\u0142 swojego nauczania. Zapyta\u0142 tylko swoich najbli\u017cszych: \u201eCzy i wy chcecie odej\u015b\u0107?\u201d<\/p>\n<p>Dlatego trzeba mi wci\u0105\u017c powtarza\u0107 za Szymonem Piotrem: \u201ePanie, do kog\u00f3\u017c p\u00f3jdziemy? Ty masz s\u0142owa \u017cycia wiecznego\u201d. I powtarzam bardzo cz\u0119sto \u017cyj\u0105c w\u015br\u00f3d szkockich kalwin\u00f3w. Ich kra\u0144cowy od\u0142am Free Church of Scotland odszed\u0142 a\u017c tak daleko, \u017ce Msz\u0119 \u015bw. nazywa blu\u017anierstwem.<\/p>\n<p>Ka\u017cdego niedzielnego poranka id\u0119 do ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Szymona. Ulice s\u0105 jeszcze puste. Wiatr tylko \u015bwiszczy podrzucaj\u0105c zmokni\u0119te \u015bmieci. Mijam kilka ko\u015bcio\u0142\u00f3w szkockiego wyznania. Znam niekt\u00f3rych ministers of Church of Scotland g\u0142\u00f3wnie ze wsp\u00f3lnych odwiedzin w ma\u0142\u017ce\u0144stwach pr\u00f3buj\u0105cych po\u0142\u0105czy\u0107 podzielonego Chrystusa. W spotkaniu z nimi wyczuwam przede wszystkim ludzk\u0105 \u017cyczliwo\u015b\u0107 i serdeczno\u015b\u0107, a p\u00f3\u017aniej dopiero odmienno\u015b\u0107 drogi. Przyznajemy si\u0119, \u017ce zd\u0105\u017camy do tego samego Mistrza. Ale nasze drogi, jak inaczej ubite, z innej nawierzchni, prowadz\u0105 poprzez zupe\u0142nie inne, \u017ceby nie napisa\u0107 \u2013 obce dla mnie krajobrazy.<\/p>\n<p>Ogarnij swoim mi\u0142osierdziem i tych, kt\u00f3rzy zbudowali te drogi odchodz\u0105ce od Twojego Ko\u015bcio\u0142a i ogarnij mnie, bo wci\u0105\u017c nie do\u015b\u0107 kl\u0119cz\u0119 przed tabernakulum, w kt\u00f3rym Ty jeste\u015b obecny, \u017cywy i prawdziwy pod os\u0142on\u0105 chleba.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W moim rodzinnym parafialnym ko\u015bciele znajduje si\u0119 ogromny obraz ilustruj\u0105cy w\u0142a\u015bnie dzisiejsz\u0105 Ewangeli\u0119. Na tle pi\u0119knej galilejskiej scenerii wida\u0107 wielk\u0105 rzesz\u0119 ludzi. Na pierwszym planie jest Jezus, kt\u00f3ry b\u0142ogos\u0142awi dwie ryby i pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w w koszyku podnoszonym przez ch\u0142opca otoczonego Aposto\u0142ami. Wiele razy wpatrywa\u0142em si\u0119 w ten obraz medytuj\u0105c go najpierw naiwnie \u2013 szczeg\u00f3lnie w latach ministranckich. P\u00f3\u017aniej pr\u00f3bowa\u0142em ju\u017c &#8230; <a href=\"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/2014\/07\/30\/oddac-sie-w-jego-rece-xviii-niedziela-zwykla-rok-a\/\" class=\"more-link\">Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[170],"tags":[],"class_list":["post-20705","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-rok-a-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20705","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20705"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20705\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42398,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20705\/revisions\/42398"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20705"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20705"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20705"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}