Dlaczego cz\u0142owiek, \u017cyj\u0105c na tym Bo\u017cym \u015bwiecie, tak \u0142atwo ulega iluzji i daje si\u0119 zwie\u017a\u0107? Szuka swojego znaczenia, ale zupe\u0142nie nie tam gdzie ono jest naprawd\u0119. Swoim zachowaniem przypomina koguta Chanteclera, kt\u00f3ry my\u015bla\u0142, \u017ce swoim \u015bpiewem wzbudza\u0142 wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce s\u0142o\u0144ce budzi\u0142o si\u0119 na jego g\u0142os i gdyby przypadkiem pewnego dnia Chantecler przesta\u0142 \u015bpiewa\u0107 – s\u0142o\u0144ce by nie wzesz\u0142o. Tak mu si\u0119 wydawa\u0142o. Tymczasem otaczaj\u0105ca go rzeczywisto\u015b\u0107 by\u0142a o wiele pi\u0119kniejsza i cudowniejsza ni\u017c on przypuszcza\u0142. Bo to w\u0142a\u015bnie s\u0142o\u0144ce swoim najdelikatniejszym promieniem brzasku budzi\u0142o ka\u017cdego poranka Chanteclera. On by\u0142 tylko heroldem \u015bwiat\u0142a, ciep\u0142a i dobroci, zawartego w sercu wszech\u015bwiata.<\/p>\n
\n
\n
Pan B\u00f3g da\u0142 cz\u0142owiekowi rozum i umiej\u0119tno\u015b\u0107 my\u015blenia. A cz\u0142owiek ten Bo\u017cy dar bardzo cz\u0119sto u\u017cywa w niew\u0142a\u015bciwy spos\u00f3b. Wystarczy spojrze\u0107 do jakiego stopnia przecenia znaczenie rzeczy tego \u015bwiata i to ze szkod\u0105 dla siebie, kt\u00f3ra w swoich konsekwencjach mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 tragiczn\u0105. Pan Jezus bardzo konkretnie uj\u0105\u0142 t\u0119 prawd\u0119 w przypowie\u015bci o bogaczu, kt\u00f3remu bardzo dobrze obrodzi\u0142o pole. I co ten cz\u0142owiek postanowi\u0142?: \u201eZburz\u0119 moje ma\u0142e spichlerze, a pobuduj\u0119 wi\u0119ksze i tam zgromadz\u0119 wszystko zbo\u017ce i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d\u00f3br, na d\u0142ugie lata z\u0142o\u017cone; odpoczywaj, jedz, pij i u\u017cywaj. Lecz B\u00f3g rzek\u0142 do niego: G\u0142upcze, jeszcze tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 twojej duszy od ciebie; komu wi\u0119c przypadnie to, co\u015b przygotowa\u0142? Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.\u201d<\/p>\n
Zatem najwa\u017cniejsz\u0105 spraw\u0105 w \u017cyciu cz\u0142owieka jest to z czym stanie na s\u0105dzie Bo\u017cym. \u015awiat za\u015b ze swoim bogactwem przemija niczym mg\u0142a poranna.<\/p>\n
W dzisiejszym Czytaniu prorok Amos ostrzega przed niew\u0142a\u015bciwym u\u017cywaniem d\u00f3br tego \u015bwiata. Bowiem ca\u0142a niegodziwo\u015b\u0107 nie pieni\u0105dza dotyczy, ale jego u\u017cycia przez ciemi\u0119\u017cycieli. Tak wi\u0119c ka\u017cde oszustwo, ka\u017cde bogacenie si\u0119 kosztem biednych i s\u0142abych jest wielkim obci\u0105\u017ceniem, kt\u00f3re owszem, je\u017celi cz\u0142owiek opami\u0119ta si\u0119 w por\u0119, mo\u017cna naprawi\u0107, ale tylko tu, po tej stronie \u017cycia.<\/p>\n
W Ewangelii Pan Jezus idzie jeszcze dalej m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie mo\u017cna s\u0142u\u017cy\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie Bogu i mamonie. Warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na s\u0142owo \u201emamona\u201d, bowiem pojawia si\u0119 ono tylko u \u015bw. \u0141ukasza i w paralelnym miejscu u \u015bw. Mateusza i nigdzie poza tym. W hebrajskim brzmieniu znaczy tyle co \u201eufa\u0107\u201d, \u201ezawierzy\u0107\u201d. Czy moje zaufanie, zawierzenie jest skierowane w dobrym kierunku?<\/p>\n
O. Jacek Salij komentuje takimi s\u0142owami cz\u0119sto pope\u0142nian\u0105 pomy\u0142k\u0119 przez cz\u0142owieka: \u201ePan B\u00f3g postanowi\u0142 obdarza\u0107 nas dobrami materialnymi, aby\u015bmy codziennie mogli otrzymywa\u0107 od Niego dowody Jego mi\u0142o\u015bci do nas. My, owszem, Bo\u017ce dary przyjmujemy, ale zamiast dzi\u0119kowa\u0107 za nie Boskiemu Dawcy i u\u017cywa\u0107 ich zgodnie z Jego intencjami, potrafimy czasem posun\u0105\u0107 si\u0119 a\u017c do tego, \u017ce na nich budujemy ca\u0142y sens naszego \u017cycia, \u017ce zaczynamy pok\u0142ada\u0107 w nich nasz\u0105 nadziej\u0119 ostateczn\u0105. Jeste\u015bmy podobni do tej pi\u0119knej dziewczyny z bajki, w kt\u00f3rej zakocha\u0142 si\u0119 ksi\u0105\u017c\u0119 i na dow\u00f3d mi\u0142o\u015bci przys\u0142a\u0142 jej pier\u015bcie\u0144 zar\u0119czynowy, a jej tak ten pier\u015bcie\u0144 si\u0119 spodoba\u0142, \u017ce zakocha\u0142a si\u0119 w pier\u015bcieniu i ksi\u0119cia ju\u017c nie potrzebowa\u0142a. Podobnie i my: potrafimy jakie\u015b dary Bo\u017ce uczyni\u0107 ostatecznym sensem naszego \u017cycia i wtedy nawet Pan B\u00f3g staje si\u0119 dla nas niewa\u017cny, bo postawili\u015bmy na pierwszym miejscu co innego. Potrafimy wobec Pana Boga by\u0107 tak bezczelni, \u017ce Jego w\u0142asnych dar\u00f3w u\u017cywamy do tego, \u017ceby Go zniewa\u017ca\u0107.\u201d<\/p>\n
Dzisiejsze Bo\u017ce przes\u0142anie zawarte w przypowie\u015bci opowiedzianej przez Pana Jezusa o nieuczciwym rz\u0105dcy, jest ostrze\u017ceniem dla cz\u0142owieka, kt\u00f3ry \u015bwietnie umie sobie poradzi\u0107 i pom\u00f3c w sprawach tego \u015bwiata, ale czy umie zadba\u0107, r\u00f3wnie skutecznie, o to, aby przyj\u0119to go \u201edo wiecznych przybytk\u00f3w\u201d? Zarz\u0105dca maj\u0105c zda\u0107 spraw\u0119 ze swojej dotychczasowej pracy, kt\u00f3r\u0105 wykonywa\u0142 nieuczciwe, znajduje w oszustwie \u201em\u0105dre\u201d wyj\u015bcie z sytuacji. Zastosowa\u0142 bowiem sprytny wybieg, licz\u0105c na to, \u017ce gdy zostanie pozbawiony zarz\u0105du, przyjm\u0105 go ci, kt\u00f3rym zmniejszy\u0142 nale\u017cne d\u0142ugi. \u201ePan pochwali\u0142 nieuczciwego rz\u0105dc\u0119, \u017ce roztropnie post\u0105pi\u0142.\u201d Ale pochwali\u0142 go nie za oszustwo, ale za roztropno\u015b\u0107, dzi\u0119ki kt\u00f3rej umiej\u0119tnie potrafi\u0142 zabezpieczy\u0107 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
S\u0142ysza\u0142em o podobnej przypowie\u015bci, gdzie za pomys\u0142owo\u015b\u0107 i inwencj\u0119 pieni\u0105dz sta\u0142 si\u0119 nagrod\u0105, tym razem uczciwie zdobyt\u0105. Dwaj ch\u0142opcy prosto ze szko\u0142y pojechali do du\u017cego magazynu sklepowego. Wysiadaj\u0105c z autobusu, jeden z nich zauwa\u017cy\u0142 le\u017c\u0105c\u0105 na parkingu damsk\u0105 torebk\u0119. Podnie\u015bli j\u0105. Rozgl\u0105dn\u0119li si\u0119, ale w pobli\u017cu nie by\u0142o nikogo. Zajrzeli z ciekawo\u015bci do torebki. By\u0142y w niej drobiazgi, a na dnie \u2013 portmonetka i dokumenty. Zorientowali si\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bcicielk\u0105 torebki jest starsza pani. By\u0142 te\u017c w torebce stuz\u0142otowy banknot. Popatrzyli na siebie. Co robi\u0107? Oczywi\u015bcie – odda\u0107. Co to tego nie mieli w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n
– Ale mo\u017ce zanim oddamy t\u0119 torebk\u0119, to rozmienimy ow\u0105 setk\u0119 na dziesi\u0119cioz\u0142ot\u00f3wki?<\/p>\n
Tak te\u017c zrobili, a potem odnale\u017ali adres w\u0142a\u015bcicielki. Pojechali do niej i zgub\u0119 oddali. Starsza pani najpierw zajrza\u0142a do portmonetki, a potem patrz\u0105c ch\u0142opcom w oczy lekko u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i wr\u0119czy\u0142a im dziesi\u0119\u0107 z\u0142otych.<\/p>\n
– Dobre z was ch\u0142opaki. Dzi\u0119kuj\u0119 wam. Tak szczerze m\u00f3wi\u0105c, jeste\u015bcie bardzo pomys\u0142owi.<\/p>\n
Rzeczywi\u015bcie mo\u017cna podziwia\u0107 ludzk\u0105 zapobiegliwo\u015b\u0107, pomys\u0142owo\u015b\u0107, zaradno\u015b\u0107 – kiedy chodzi o sprawy dotycz\u0105ce zwyk\u0142ej ludzkiej egzystencji. Tak m\u00f3wi dzisiejsza Ewangelia: \u201eSynowie tego \u015bwiata roztropniejsi s\u0105 w stosunkach z lud\u017ami ni\u017c synowie \u015bwiat\u0142a\u201d.<\/p>\n
Ile przy tym cz\u0142owiek potrafi wykrzesa\u0107 z siebie mocy, samozaparcia \u2013 i wcale nie wydaje mu si\u0119 to takie trudne, bo widzi ile mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107, jak\u0105 b\u0119dzie mia\u0142 korzy\u015b\u0107. A jednak, ten sam cz\u0142owiek w sprawach, kt\u00f3re dotycz\u0105 relacji z Bogiem, gdzie chodzi o prawdziwe ludzkie \u017cycie trwaj\u0105ce wiecznie – wykazuje kompletn\u0105 nieporadno\u015b\u0107.<\/p>\n
I t\u0119 swoj\u0105 win\u0119 pokrywa bardzo cz\u0119sto narzekaniem na Ko\u015bci\u00f3\u0142, na niedobrych ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy, jego zdaniem – i na ambonie i w konfesjonale s\u0105 beznadziejni. Ale tak szczerze \u2013 czy m\u00f3g\u0142bym postawi\u0107 sobie pytanie: jaki podj\u0105\u0142em trud, aby znale\u017a\u0107 swoj\u0105 drog\u0119 do Boga?<\/p>\n
Jeden z ksi\u0119\u017cy opowiada\u0142, jak po sko\u0144czonych rekolekcjach, o do\u015b\u0107 p\u00f3\u017anej ju\u017c porze, podszed\u0142 do niego m\u0142ody cz\u0142owiek i poprosi\u0142 o rozmow\u0119. Ksi\u0105dz si\u0119 wymawia\u0142, \u017ce dzi\u015b to ju\u017c nie, \u017ce zm\u0119czony, \u017ce si\u0119 \u015bpieszy. Ale rozm\u00f3wca nie dawa\u0142 za wygrane. Chwyci\u0142 ksi\u0119dza za rami\u0119 i powiedzia\u0142: Ksi\u0105dz musi ze mn\u0105 m\u00f3wi\u0107, po prostu musi. I rozmawiali. A rozmowa ta okaza\u0142a si\u0119 wielkim b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem.<\/p>\n
Albo inne zdarzenie: pewna pani w rozmowie z ksi\u0119dzem dzieli\u0142a si\u0119 rado\u015bci\u0105, \u017ce spotka\u0142a wspania\u0142ego spowiednika, kt\u00f3ry bardzo jej pomaga w duchowym \u017cyciu. Ksi\u0105dz powiedzia\u0142:<\/p>\n
– To ma pani szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n
– Szcz\u0119\u015bcie? \u2013 odpowiedzia\u0142a. Prosz\u0119 ksi\u0119dza, to dwa lata gor\u0105cej modlitwy o takiego cz\u0142owieka, dwa lata poszukiwa\u0144.<\/p>\n
Niesko\u0144czenie mi\u0142osierny B\u00f3g cz\u0142owieka nigdy nie zawiedzie, cz\u0142owieka, kt\u00f3ry Go szuka, kt\u00f3ry o Niego walczy. Bo tylko gwa\u0142townicy zdobywaj\u0105 Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.<\/p>\n
Obym si\u0119 nie zniech\u0119ci\u0142 w tym moim ci\u0105g\u0142ym powstawaniu. Wiem – reszt\u0119 uczyni B\u00f3g? Ju\u017c uczyni\u0142.<\/p>\n
\n
\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dlaczego cz\u0142owiek, \u017cyj\u0105c na tym Bo\u017cym \u015bwiecie, tak \u0142atwo ulega iluzji i daje si\u0119 zwie\u017a\u0107? Szuka swojego znaczenia, ale zupe\u0142nie nie tam gdzie ono jest naprawd\u0119. Swoim zachowaniem przypomina koguta Chanteclera, kt\u00f3ry my\u015bla\u0142, \u017ce swoim \u015bpiewem wzbudza\u0142 wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce s\u0142o\u0144ce budzi\u0142o si\u0119 na jego g\u0142os i gdyby przypadkiem pewnego dnia Chantecler przesta\u0142 \u015bpiewa\u0107 – s\u0142o\u0144ce by nie … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-20527","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20527","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20527"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20527\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":49971,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20527\/revisions\/49971"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20527"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20527"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20527"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}