Czyta\u0142em o takim spotkaniu ewangelizacyjnym, podczas kt\u00f3rego prowadz\u0105cy zapyta\u0142 s\u0142uchaczy:<\/p>\n
– <\/span>Czy jeste\u015bcie \u015bwi\u0119ci?<\/p>\n Pytanie w\u015br\u00f3d zgromadzonych ludzi wywo\u0142a\u0142o zdziwienie, ale ten, kt\u00f3ry je zada\u0142 nie da\u0142 za wygrane i ponownie zapyta\u0142, tym razem m\u0142odego m\u0119\u017cczyzn\u0119 siedz\u0105cego w pierwszym rz\u0119dzie:<\/p>\n A ty, czy jeste\u015b \u015bwi\u0119ty?<\/p>\n<\/li>\n Co prawda… pr\u00f3buj\u0119 nim by\u0107, \tale czy jestem? \u2013 odpowiedzia\u0142 zaskoczony takim pytaniem.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n Wtedy pytaj\u0105cy powiedzia\u0142 do swojego rozm\u00f3wcy:<\/p>\n – Pr\u00f3buj wsta\u0107!<\/p>\n I ten od razu z miejsca wsta\u0142.<\/p>\n – Ale ja nie m\u00f3wi\u0142em: \u201ewsta\u0144\u201d, tylko \u201epr\u00f3buj wsta\u0107\u201d.<\/p>\n Cz\u0142owiek ten usiad\u0142 i po chwili znowu wsta\u0142.<\/p>\n – Ty przecie\u017c wsta\u0142e\u015b, a ja powiedzia\u0142em ci: pr\u00f3buj wsta\u0107.<\/p>\n – Jak mam pr\u00f3bowa\u0107 wsta\u0107 \u2013 zapyta\u0142 zmieszany s\u0142uchacz. Albo siedz\u0119, albo wstaj\u0119. Nie rozumiem co to znaczy: pr\u00f3bowa\u0107 wsta\u0107?<\/p>\n Na tym przyk\u0142adzie prowadz\u0105cy grup\u0119 modlitewn\u0105 pokaza\u0142 bardzo przekonywuj\u0105co jaka jest r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy natychmiastowym dzia\u0142aniem a ch\u0119ci\u0105 pr\u00f3bowania. Nie ma czego\u015b takiego, \u017ce ja pr\u00f3buj\u0119 by\u0107 \u015bwi\u0119tym. Albo jestem \u015bwi\u0119ty teraz w tym konkretnym czasie, albo nie jestem.<\/p>\n S\u0142owo Boga skierowane dzi\u015b do mnie domaga si\u0119 w\u0142a\u015bnie takiego zdecydowanego opowiedzenia si\u0119. W Ewangelii znajduje si\u0119 dwadzie\u015bcia siedem opis\u00f3w, w kt\u00f3rych wyst\u0119puje s\u0142owo: \u201enatychmiast\u201d. A raz jeden wyst\u0119puje s\u0142owo \u201epr\u00f3bowa\u0107\u201d i to w sytuacji kiedy Pan Jezus m\u00f3wi do \u017byd\u00f3w: \u201eNie pr\u00f3bujcie sobie wm\u00f3wi\u0107: \u2018Abrahama mamy za ojca\u2019.\u201d<\/p>\n Wymagania Jezusa skierowane do owych trzech ludzi pragn\u0105cych i\u015b\u0107 za Nim s\u0105 radykalne i natychmiastowe, ale oni nie s\u0105 jeszcze gotowi, aby p\u00f3j\u015b\u0107 zaraz, natychmiast. Brak im tego zdecydowanego kroku, uczynienia wszystkiego od razu, co jest ich powo\u0142aniem, co dana chwila wymaga od nich.<\/p>\n W Ksi\u0119dze Apokalipsy wyra\u017anie jest powiedziane: \u201eOby\u015b by\u0142 zimny albo gor\u0105cy! A tak, skoro jeste\u015b letni i ani gor\u0105cy, ani zimny, poczn\u0119 ci\u0119 wyrzuca\u0107 z mych ust.\u201d Za\u015b \u015bw. Mateusz zanotowa\u0142 takie s\u0142owa Pana Jezusa: \u201eKr\u00f3lestwo niebieskie doznaje gwa\u0142tu i ludzie gwa\u0142towni zdobywaj\u0105 je.\u201d<\/p>\n Ks. Piotr Pawlukiewicz w ksi\u0105\u017cce B\u00f3g dobry a\u017c tak? <\/em>zwraca uwag\u0119 jak wa\u017cnym momentem w \u017cyciu duchowym ka\u017cdego chrze\u015bcijanina jest chwila postanowienia: \u201eCho\u0107 mo\u017ce cz\u0142owieka, kt\u00f3rego powiniene\u015b przeprosi\u0107, spotkasz dopiero jutro, mo\u017ce do spowiedzi b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 za kilka godzin, mo\u017ce t\u0119 rzecz, kt\u00f3r\u0105 musisz odda\u0107, odniesiesz w\u0142a\u015bcicielowi za kilka dni, to t\u0119 decyzj\u0119 mo\u017cesz podj\u0105\u0107 ju\u017c teraz! I jeste\u015b \u015bwi\u0119ty. Natychmiast! Mo\u017cesz natychmiast sta\u0107 si\u0119 \u015bwi\u0119ty \u2013 w autobusie, w kolejce do kasy, nawet le\u017c\u0105c w \u0142\u00f3\u017cku. Ka\u017cdy cz\u0142owiek na \u015bwiecie, gdzie chce i kiedy chce, mo\u017ce natychmiast sta\u0107 si\u0119 \u015bwi\u0119ty! I to jest najprawdziwsza, niesamowita wolno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zyskali\u015bmy przez to, \u017ce Jezus ju\u017c nas zbawi\u0142.\u201d<\/p>\n Dzisiejsze II Czytanie m\u00f3wi o takiej wolno\u015bci ku kt\u00f3rej \u201ewyswobodzi\u0142 nas Chrystus\u201d i kt\u00f3ra realizuje si\u0119 poprzez oddawanie siebie bli\u017aniemu: \u201emi\u0142o\u015bci\u0105 o\u017cywieni s\u0142u\u017ccie sobie wzajemnie\u201d. Ale rozeznanie i wyb\u00f3r tej w\u0142a\u015bciwej, tzn. prawdziwej wolno\u015bci nie jest \u0142atwy. Dla wielu staje si\u0119 wr\u0119cz labiryntem. Kazimierz Brandys w ksi\u0105\u017cce Nierzeczywisto\u015bci <\/em>pisze w ten spos\u00f3b, \u017ce \u201ewolno\u015b\u0107 polega na kontrolowaniu i w\u0142adaniu instynktami, nie za\u015b na ich zaspakajaniu. Natura we mnie, je\u015bli jej nie otamuj\u0119, powi\u0119kszy moj\u0105 zale\u017cno\u015b\u0107 i moj\u0105 niewol\u0119.\u201d Podobne s\u0142owa mo\u017cna znale\u017a\u0107 u Artura G\u00f3rskiego: \u201ewszystko, co daje swobod\u0119, co uwalnia ducha, a nie umacnia zarazem panowania nad sob\u0105, jest zgubne.\u201d<\/p>\n Ojciec \u015awi\u0119ty<\/span> Jan Pawe\u0142 II stale przypomina\u0142<\/span>, \u017ce tylko w przestrzeni prawa moralnego mo\u017cna by\u0107 cz\u0142owiekiem prawdziwie wolnym. Jednym z podstawowych \u017ar\u00f3de\u0142 kryzysu wsp\u00f3\u0142czesnej cywilizacji jest w\u0142a\u015bnie lekcewa\u017cenie tej elementarnej prawdy. W or\u0119dziu pokojowym na rok 1981 pisa\u0142: \u201eNie ma prawdziwej wolno\u015bci w spo\u0142ecze\u0144stwie permisywnym, kt\u00f3re myli wolno\u015b\u0107 z zezwalaniem na jakikolwiek wyb\u00f3r, i kt\u00f3re g\u0142osi w imi\u0119 wolno\u015bci pewien rodzaj powszechnej amoralno\u015bci. Pogl\u0105d, \u017ce cz\u0142owiek jest wolny w organizowaniu swego \u017cycia bez odwo\u0142ywania si\u0119 do warto\u015bci moralnych, i \u017ce nie jest zadaniem spo\u0142ecze\u0144stwa zapewnienie ochrony i rozwoju warto\u015bci etycznych, jest wypaczeniem wolno\u015bci.\u201d<\/p>\n Za\u015b m\u0142odzie\u017cy zgromadzonej w Rzymie t\u0142umaczy\u0142, \u017ce \u201eby\u0107 wolnym to znaczy spe\u0142nia\u0107 owoce prawdy, dzia\u0142a\u0107 w prawdzie. By\u0107 wolnym to znaczy umie\u0107 siebie podda\u0107, podporz\u0105dkowa\u0107 prawdzie \u2013 a nie: podporz\u0105dkowa\u0107 prawd\u0119 sobie, swoim zachciankom, interesom, koniunkturom. By\u0107 wolnym to \u2013 wedle programu Chrystusa i Jego kr\u00f3lestwa \u2013 nie u\u017cycie, ale trud. Trud wolno\u015bci.<\/p>\n Kto szuka wolno\u015bci \u0142atwej, znajdzie tylko tak\u0105, kt\u00f3ra jest niczym innym, jak tylko przystosowaniem si\u0119 do wielorakiego przymusu: do przymusu zmys\u0142\u00f3w i instynkt\u00f3w, do przymusu sytuacji, do przymusu wywieranego przez \u015brodki przekazu, do przyjmowania obiegowych schemat\u00f3w my\u015blenia, warto\u015bciowania, post\u0119powania, w kt\u00f3rych zag\u0142usza si\u0119 podstawowe pytanie o to, czy post\u0119powanie takie jest dobre czy z\u0142e, godne czy niegodne.\u201d<\/p>\n To, \u017ce cz\u0142owiek musi walczy\u0107 sam z sob\u0105 i ze sw\u0105 po\u017c\u0105dliwo\u015bci\u0105, by zachowa\u0107 prawdziw\u0105 wolno\u015b\u0107, wcale nie przemawia przeciwko podarowanej mu wolno\u015bci; przecie\u017c nawet sam Chrystus musia\u0142 stoczy\u0107 wewn\u0119trzn\u0105 walk\u0119 w trakcie kuszenia. Jezusowa wolno\u015b\u0107 polega w\u0142a\u015bnie na ci\u0105g\u0142ym czynieniu woli Ojca. I id\u0105c tym \u015bladem cz\u0142owiek prawdziwie wyzwala siebie. Na tej drodze zaczyna widzie\u0107 ca\u0142y sens wolno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 jest mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n Raz jeszcze zacytuj\u0119 s\u0142owa papie\u017ca, tym razem z sierpnia 1983 roku: \u201eStali\u015bmy si\u0119 uczestnikami wolno\u015bci samego Chrystusa, wolno\u015bci w dawaniu siebie samych… Ten, kto wybra\u0142 oddawanie siebie Bogu i bli\u017anim, ju\u017c teraz \u017cyje \u017cyciem wiecznym.\u201d<\/p>\n W tym moim zdecydowaniu odnawianym ka\u017cdego dnia trzeba mi by\u0107 bardzo przezornym, bo jest jeszcze kto\u015b, kto zawsze zwodzi cz\u0142owieka i m\u00f3wi w\u0142a\u015bciwie ca\u0142kiem rozs\u0105dnie, mo\u017ce si\u0119 nawet wydawa\u0107, \u017ce \u017cyczliwie. S\u0142ysz\u0119 ten szept, abym sobie da\u0142 spok\u00f3j, abym w ko\u0144cu by\u0142 realist\u0105: \u201eTy chcesz by\u0107 \u015bwi\u0119ty, z twoimi grzechami, z twoimi s\u0142abo\u015bciami? B\u0105d\u017a zwyk\u0142ym, normalnym i przyzwoitym cz\u0142owiekiem. Najwy\u017cej, jak ju\u017c chcesz, mo\u017cesz pr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 poprawi\u0107, ale te\u017c nie od razu\u201d… I je\u017celi dam si\u0119 zwie\u015b\u0107 tej podst\u0119pnej taktyce tym samym wchodz\u0119 na niebezpieczny teren, na kt\u00f3rym rezygnuj\u0119 z walki i nie podejmuj\u0119 ju\u017c decyzji zdecydowanej i gwa\u0142townej. Pozostaje mi wtedy tylko ba\u0142amutne pocieszanie samego siebie – faktycznie zaczn\u0119 dopiero od jutra, od przysz\u0142ego miesi\u0105ca…<\/p>\n B\u0142agam Ci\u0119 wi\u0119c Panie o si\u0142\u0119 i odwag\u0119, abym zawsze podejmowa\u0142 natychmiastow\u0105 walk\u0119, bo Tobie zaufa\u0142em, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c dotykasz mnie cudem swego mi\u0142osierdzia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czyta\u0142em o takim spotkaniu ewangelizacyjnym, podczas kt\u00f3rego prowadz\u0105cy zapyta\u0142 s\u0142uchaczy: – Czy jeste\u015bcie \u015bwi\u0119ci? Pytanie w\u015br\u00f3d zgromadzonych ludzi wywo\u0142a\u0142o zdziwienie, ale ten, kt\u00f3ry je zada\u0142 nie da\u0142 za wygrane i ponownie zapyta\u0142, tym razem m\u0142odego m\u0119\u017cczyzn\u0119 siedz\u0105cego w pierwszym rz\u0119dzie: A ty, czy jeste\u015b \u015bwi\u0119ty? Co prawda… pr\u00f3buj\u0119 nim by\u0107, ale czy jestem? \u2013 odpowiedzia\u0142 zaskoczony takim pytaniem. Wtedy pytaj\u0105cy … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[93,172],"tags":[],"class_list":["post-20462","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","category-rok-c-komentarze-do-czytan-liturgicznych-pl","no-post-thumbnail"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20462","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20462"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20462\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":49931,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20462\/revisions\/49931"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n