Wiele razy w czasie minionych \u015bwi\u0105t paschalnych<\/em> wraca\u0142em do s\u0142\u00f3w papie\u017ca Franciszka, kt\u00f3re zawar\u0142 w swoim tegorocznym or\u0119dziu na Wielki Post. Kre\u015bl\u0105c w nich przed nami duchow\u0105 drog\u0119 przygotowania do Wielkanocy, podkre\u015bla\u0142, \u017ce na tej drodze sam Jezus chce, aby do\u015bwiadczenie \u0142aski nie by\u0142o indywidulane, lecz wsp\u00f3lne, jak zreszt\u0105 ca\u0142e nasze \u017cycie wiary. Za Jezusem idzie si\u0119 bowiem razem <\/em>\u2013 wskazywa\u0142 papie\u017c Franciszek \u2013 I razem, <\/em>jak m\u00f3wi\u0142, razem jako Ko\u015bci\u00f3\u0142 pielgrzymuj\u0105cy w czasie prze\u017cywamy rok liturgiczny (\u2026) id\u0105c z tymi, kt\u00f3rych Pan postawi\u0142 obok nas jako wsp\u00f3\u0142towarzyszy podr\u00f3\u017cy. <\/em>Ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119c, \u017ce w\u0142a\u015bnie dzi\u015b, ko\u0144cz\u0105c oktaw\u0119 Wielkanocy, w II Niedziel\u0119 Wielkanocn\u0105, czyli Niedziel\u0119 Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jednocze\u015bnie w wasz odpust parafialny ku czci \u015bwi\u0119tego Wojciecha, mog\u0119 tak\u017ce i ja wraz z wami tutaj, w tej wsp\u00f3lnocie i w tym miejscu, w tym ko\u015bciele, w kt\u00f3rym dzi\u0119ki \u017cyczliwo\u015bci wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a anglika\u0144skiego od roku si\u0119 spotykacie, zw\u0142aszcza na Eucharystii, przemierzy\u0107 pewien odcinek tej drogi, kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3lnie idziecie. Bardzo wi\u0119c, jeszcze raz dzi\u0119kuj\u0119 za wasze zaproszenie, zw\u0142aszcza, \u017ce wasz odpust ku czci \u015bwi\u0119tego Wojciecha niejako zapowiada ju\u017c nasze og\u00f3lnopolskie uroczysto\u015bci \u015bwi\u0119tego Wojciecha, biskupa i m\u0119czennika, g\u0142\u00f3wnego Patrona Polski, kt\u00f3re odb\u0119d\u0105 si\u0119 w Gnie\u017anie, w przysz\u0142\u0105 niedziel\u0119. Serdecznie na nie zapraszam!<\/p>\n\n\n Moi Drodzy! <\/em>Wszyscy wiemy, \u017ce wsp\u00f3lne pod\u0105\u017canie za Jezusem tej parafii, ma ju\u017c swoj\u0105 d\u0142ug\u0105 histori\u0119. Si\u0119ga ona pierwszych lat II wojny \u015bwiatowej i przez to, historycznie patrz\u0105c, ta wsp\u00f3lnota rzeczywi\u015bcie jest jedn\u0105 z najstarszych polskich wsp\u00f3lnot katolickich w Wielkiej Brytanii. W tym za\u015b miejscu, w u\u017cyczonym wam anglika\u0144skim ko\u015bciele, przez sam fakt, \u017ce od roku wasza wsp\u00f3lna droga za Jezusem przebiega w\u0142a\u015bnie tutaj, nabiera ona r\u00f3wnie\u017c ekumenicznego znaczenia. Macie bowiem niebywa\u0142\u0105 okazj\u0119, aby uczy\u0107 si\u0119 ekumenizmu w praktyce<\/em>. Przeczyta\u0142em w prasie wypowied\u017a tutejszego proboszcza, Ks. Paula Bagotta, kt\u00f3ry otwieraj\u0105c przed rokiem ten ko\u015bci\u00f3\u0142 dla was, m\u00f3wi\u0142, \u017ce go\u015bcinno\u015b\u0107 jest przecie\u017c wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 chrze\u015bcija\u0144skiej postawy \u017cyciowej i \u017ce z rado\u015bci\u0105 przyj\u0105\u0142 braci i siostry w Chrystusie w swoje progi. <\/em>Wasz\u0105 odpowiedzi\u0105 na t\u0119 bratersk\u0105 otwarto\u015b\u0107 i go\u015bcinno\u015b\u0107 z pewno\u015bci\u0105 jest dzi\u015b nie tylko wasz szacunek dla tego miejsca, ale i wsp\u00f3lna troska, aby solidarnie stawia\u0107 czo\u0142a pojawiaj\u0105cym si\u0119 wyzwaniom, zwi\u0105zanym z u\u017cyczeniem wam tej \u015bwi\u0105tyni. A wszystko to ju\u017c dzi\u015b, tak s\u0105dz\u0119, sk\u0142ada si\u0119 w\u0142a\u015bnie na \u015bwiadectwo tego praktycznego ekumenizmu<\/em>, kt\u00f3ry przy zachowaniu tego wszystkiego, co nam w\u0142a\u015bciwe i co p\u0142ynie z naszej katolickiej to\u017csamo\u015bci, zdolny jest do owocnej wsp\u00f3\u0142pracy dla zbawienia wszystkich. Jeste\u015bmy wszyscy przecie\u017c <\/em>\u2013 jak przypomnia\u0142 nam przed chwil\u0105 Aposto\u0142 Pawe\u0142 \u2013 przez wiar\u0119 strze\u017ceni moc\u0105 Bo\u017c\u0105 dla zbawienia, gotowego objawi\u0107 si\u0119 w czasie ostatecznym.<\/em><\/p>\n\n\n\n Siostry i Bracia w Chrystusie Panu! <\/em>Za Jezusem idzie si\u0119 razem. Za Jezusem idzie si\u0119 z tymi, kt\u00f3rych Pan postawi\u0142 obok nas na tej drodze. Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam, \u017ce wieczorem w dniu zmartwychwstania<\/em>, jak i po o\u015bmiu dniach<\/em>, uczniowie Jezusa s\u0105 zn\u00f3w razem. To prawda, \u017ce po m\u0119ce i \u015bmierci Jezusa na krzy\u017cu, przera\u017ceni i zatrwo\u017ceni jedni rozpierzchli si\u0119, a inni, jak cho\u0107by dwaj z nich, o kt\u00f3rych opowiada nam w swej Ewangelii \u015bwi\u0119ty \u0141ukasz, zawiedzeni i zgorzkniali, opu\u015bcili Jerozolim\u0119, i szli na wie\u015b, do Emaus. Ewangelie wskazuj\u0105 jednak, \u017ce niezwykle szybko zn\u00f3w byli razem. Zamkn\u0119li si\u0119 w Wieczerniku, czekaj\u0105c pewnie na jaki\u015b dalszy bieg wypadk\u00f3w. Trudno docieka\u0107, co sobie i o sobie w\u00f3wczas sami my\u015bleli, jak\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 dla siebie przewidywali i widzieli, na co, b\u0119d\u0105c tam wtedy razem, czekali. Z pewno\u015bci\u0105 by\u0142y w ich sercu l\u0119k i niepewno\u015b\u0107. Kto\u015b, my\u015bl\u0119, \u017ce do\u015b\u0107 s\u0142usznie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jednak strach nie by\u0142 w\u00f3wczas jedynym motywem ich zamkni\u0119cia. Owszem, \u015bwi\u0119ty Jan informuje nas, \u017ce tam, gdzie przebywali (\u2026) drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami, <\/em>bo widz\u0105c, co z pomoc\u0105 rzymskich oprawc\u00f3w zrobili z ich Mistrzem, mieli prawo czu\u0107 si\u0119 zagro\u017ceni. Zatrwo\u017ceni i wyl\u0119kli, zamkn\u0119li si\u0119 w\u00f3wczas w Wieczerniku jednak tak\u017ce dlatego, bo nikogo ju\u017c nie oczekiwali. Na nikogo nie czekali. Po \u015bmierci Jezusa wszystko dla nich si\u0119 sko\u0144czy\u0142o i nie by\u0142o ju\u017c na co czeka\u0107. <\/em>\u015awiadectwem takiej postawy s\u0105 cho\u0107by s\u0142owa tych, kt\u00f3rzy szli do Emaus. Odpowiadaj\u0105c przygodnemu w\u0119drowcy, \u017ce byli \u015bwiadkami tego, co w tych dniach sta\u0142o si\u0119 z Jezusem, \u017ce w Jerozolimie arcykap\u0142ani i ich przyw\u00f3dcy wydali Go ma \u015bmier\u0107 i ukrzy\u017cowali, <\/em>zaraz dodali, \u017ce spodziewali si\u0119, \u017ce On w\u0142a\u015bnie mia\u0142 wyzwoli\u0107 Izraela.<\/em> By\u0142 w nich \u017cal i szcz\u0105tki jaki\u015b pogrzebanych nadziei. Wszystko to utkwi\u0142o g\u0142\u0119boko w ich sercu. Mo\u017cna nawet, odczytuj\u0105c jeszcze raz z papie\u017cem Franciszkiem dzisiejsz\u0105 Ewangeli\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce i tu wida\u0107, \u017ce min\u0105\u0142 ju\u017c tydzie\u0144, tydzie\u0144, kt\u00f3ry uczniowie, cho\u0107 widzieli Zmartwychwsta\u0142ego, sp\u0119dzili w obawie, przebywaj\u0105c za zamkni\u0119tymi drzwiami, nie potrafi\u0105c nawet przekona\u0107 o zmartwychwstaniu jedynego nieobecnego, Tomasza. <\/em>Sytuacja trudna do pozazdroszczenia. Z jednej strony l\u0119k i niepok\u00f3j, z drugiej zniech\u0119cenie i przygn\u0119bienie, g\u0119stniej\u0105ce ciemne my\u015bli i uczucie frustracji. S\u0105 wi\u0119c razem, ale wydaje si\u0119, \u017ce z sercami pe\u0142nymi unicestwionych oczekiwa\u0144 i przygn\u0119biaj\u0105cych rozczarowa\u0144. S\u0105 razem, ale \u2013 jak to powiedzia\u0142 papie\u017c Franciszek \u2013 z poczuciem, \u017ce ich nadzieja zdaje si\u0119 by\u0107 opiecz\u0119towana pod kamieniem nieufno\u015bci. <\/em>Wydaje si\u0119, \u017ce r\u00f3wnie\u017c dzi\u015b, w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy, jak uczniowie Jezusa, id\u0105 za Nim razem, wiele jest takiej w\u0142a\u015bnie postawy, a wi\u0119c poczucia, \u017ce czasy minione by\u0142y lepsze i \u017ce w \u015bwiecie, a mo\u017ce nawet w Ko\u015bciele, nie jest ju\u017c tak, jak kiedy\u015b.<\/em><\/p>\n\n\n\n Moi Kochani! <\/em>Przyj\u015bcie Jezusa do Wieczernika jest swoistym wskrzeszeniem uczni\u00f3w. <\/em>Jeste\u015bmy \u015bwiadkami ich zmartwychwstania. <\/em>Jezus wyci\u0105ga do nich swe przebite r\u0119ce, by ich podnie\u015b\u0107. Tym, kt\u00f3rzy byli poranieni wewn\u0119trznie, pokazuje swe rany. <\/em>W nich mog\u0105 rozpozna\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie cofa si\u0119 przed ich zamkni\u0119ciem i zniech\u0119ceniem, przed l\u0119kiem i strachem, kt\u00f3ry nimi w\u0142ada, przed ich zawiedzionymi nadziejami i pretensjami, przed tym wszystkim, z czym po Jego \u015bmierci si\u0119 zmagaj\u0105. W tak trudnej chwili Jezus ich nie opuszcza. Nawiedza swych uczni\u00f3w, zamkni\u0119tych w grobowcu swoich l\u0119k\u00f3w i ponownie nawi\u0105zuje relacj\u0119, ponownie otwiera relacj\u0119, kt\u00f3ra zosta\u0142a przerwana. <\/em>Zaczyna wszystko od nowa. Nie wypomina im zdrady, opuszczenia i ucieczki. Nie poucza, \u017ce wci\u0105\u017c tkwi\u0105 w jaki\u015b w\u0142asnych wizjach i schematach. Nie usi\u0142uje otwiera\u0107 si\u0142\u0105 zatrza\u015bni\u0119tych drzwi. Pokazuje przebite r\u0119ce i bok. B\u00f3g nie ukrywa przed naszymi oczami swych ran <\/em>\u2013 powie w swych \u015brodowych rozwa\u017caniach przygotowuj\u0105cych nas do prze\u017cywania tegorocznych \u015bwi\u0105t papie\u017c Franciszek \u2013 ukazuje je, aby nam pokaza\u0107, \u017ce w Wielkanoc mo\u017cna otworzy\u0107 nowe przej\u015bcie: uczyni\u0107 z ran przestrzenie \u015bwiat\u0142a. <\/em>B\u00f3g nas nie oskar\u017ca, ale mi\u0142uje. Wydobywa z skorupy l\u0119k\u00f3w i rozpaczy. Niestrudzenie wyci\u0105ga do nas r\u0119k\u0119, by nas pod\u017awign\u0105\u0107 i podnie\u015b\u0107. Deus, dives in misericordia<\/em>. B\u00f3g hojny, B\u00f3g bogaty w swoim mi\u0142osierdziu. B\u00f3g, kt\u00f3ry uczy nas wiary w sw\u0105 bezgraniczn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do nas. Dlatego radujcie si\u0119, <\/em>bo cho\u0107 nie widzieli\u015bcie, mi\u0142ujecie Go; wy w Niego teraz, cho\u0107 nie widzicie, przecie\u017c wierzycie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Umi\u0142owani Siostry i Bracia! <\/em>W tym spotkaniu z sob\u0105 Zmartwychwsta\u0142y Pan odrodzi\u0142 wiar\u0119 swych uczni\u00f3w. Byli zn\u00f3w razem. Byli wewn\u0105trz domu, wszyscy i Tomasz z nimi<\/em>. Byli z Nim ze Zmartwychwsta\u0142ym Panem. On by\u0142 z nimi. I dzi\u0119ki Niemu, dzi\u0119ki tej Jego obecno\u015bci, dokona\u0142o si\u0119 ich i wci\u0105\u017c przecie\u017c dokonuje zmartwychwstanie. Bo w\u0142a\u015bnie z tego do\u015bwiadczenia Wieczernika <\/em>rodzi si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142. Idziemy z Nim, by i przez nas, przez \u015bwiadectwo naszej wiary i mi\u0142o\u015bci, mog\u0142o dokonywa\u0107 si\u0119 zmartwychwstanie. Jeste\u015bmy wezwani i pos\u0142ani, by jak On, dotyka\u0107 ran ubogich i zrozpaczonych, zal\u0119knionych i odtr\u0105conych, duchowo poranionych i zagubionych. Kto\u015b powiedzia\u0142: dociera\u0107 do ludzi tam, gdzie s\u0105 i czyni\u0107 to, co Jezus czyni\u0142 z nami, czyli wpuszcza\u0107 troch\u0119 \u015bwiat\u0142a. <\/em>I nie mamy tego czyni\u0107 samemu i w pojedynk\u0119, ka\u017cda i ka\u017cdy jedynie na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119. Mamy i\u015b\u0107 jako Ko\u015bci\u00f3\u0142. Dlatego tutaj dzi\u015b razem jeste\u015bmy. Trwamy w nauce aposto\u0142\u00f3w i we wsp\u00f3lnocie, w \u0142amaniu chleba i w modlitwach. <\/em>I trwamy we wsp\u00f3lnocie ze \u015bwi\u0119tymi, przyzywaj\u0105c wstawiennictwa naszego Patrona, \u015bwi\u0119tego Wojciecha. Niech w nas, tak jak kiedy\u015b w Nim, nowina o zmartwychwstaniu \u2013 jak \u017cyczy\u0142 wam papie\u017c Franciszek – zaowocuje odwa\u017cnym \u015bwiadectwem ewangelicznym sk\u0142adanym Chrystusowi w codziennym \u017cyciu.<\/em> Amen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n ***<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Pi\u0119knie nam si\u0119 uda\u0142y parafialne uroczysto\u015bci jubileuszowo-odpustowe. Chcia\u0142bym raz jeszcze wyrazi\u0107 moj\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107. Wielu z Was, cho\u0107 fizycznie nie uczestniczy\u0142o w Eucharystii, to jednak \u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 z nami duchowo, modl\u0105c si\u0119 z nami i za nas. Bardzo serdecznie za to dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Najdostojniejszy Ksi\u0119\u017ce Prymasie, Drogi Ojcze!<\/strong><\/p>\n\n\n\n W homilii wspomnia\u0142 Ksi\u0105dz Prymas o l\u0119ku, niepokoju, zniech\u0119ceniu i przygn\u0119bieniu oraz frustracji, jakie towarzyszy\u0142y uczniom Chrystusa w pierwszych dniach po zmartwychwstaniu. Ten l\u0119k, podejmowane pr\u00f3by ucieczki, zamkni\u0119cia si\u0119 na \u015bwiat i drugiego cz\u0142owieka s\u0105 tak\u017ce nieobce i nam, zar\u00f3wno w naszym \u017cyciu osobistym, jak i w \u017cyciu parafialnym i – szerzej – eklezjalnym, tzn. ko\u015bcielnym. L\u0119k ten czasem parali\u017cuje. Czasem mo\u017ce by\u0107 zab\u00f3jczy. L\u0119k, kt\u00f3ry czasem rodzi si\u0119 z l\u0119ku innych, nierzadko z l\u0119ku tych, do kt\u00f3rych idziemy z Dobr\u0105 Nowin\u0105.<\/p>\n\n\n\n Podobne do\u015bwiadczenia by\u0142y nieobce naszemu Patronowi. \u015aw. Wojciech wyruszy\u0142 do tych, z kt\u00f3rymi m\u00f3g\u0142 zacz\u0105\u0107 wszystko od pocz\u0105tku. Mo\u017ce chcia\u0142 u nich osi\u0105\u015b\u0107, za\u0142o\u017cy\u0107 pustelnie, opowiada\u0107 o dobrym Bogu przez benedykty\u0144skie idea\u0142y: modlitw\u0105 i prac\u0105. Zabi\u0142 go tak naprawd\u0119 l\u0119k tych, do kt\u00f3rych poszed\u0142 \u2013 l\u0119k przed zmian\u0105, poga\u0144ski religijny fundamentalizm, pogl\u0105d, \u017ce ma by\u0107 tak, jak zawsze by\u0142o, a nie tak jak by\u0107 powinno.<\/p>\n\n\n\n Dlatego w naszej parafii staramy si\u0119 nie ulega\u0107 l\u0119kowi; staramy si\u0119 nie ba\u0107 nowo\u015bci i zmian, do kt\u00f3rych wzywa nas Ewangelia. Nie ba\u0107 si\u0119 te\u017c odwa\u017cnego podejmowania drogi, kt\u00f3r\u0105 wskazuje nam papie\u017c Franciszek. Jeste\u015bmy ostro\u017cni, by nie wpada\u0107 w zab\u00f3jczy religijny fundamentalizm. \u015aw. Wojciech uczy nas \u2013 tworz\u0105cych polsk\u0105 parafi\u0119 w sercu Londynu \u2013 \u017ce je\u015bli kto\u015b nie chce nas s\u0142ucha\u0107, mamy by\u0107 konsekwentni, ale nie w m\u00f3wieniu. Po prostu mamy by\u0107 tu gdzie jeste\u015bmy i robi\u0107 to, co do nas nale\u017cy. Nie przekonanie kogo\u015b jest najwi\u0119ksz\u0105 warto\u015bci\u0105, ale wierno\u015b\u0107 prawdzie.<\/p>\n\n\n\n Obecno\u015b\u0107 Ksi\u0119dza Prymasa w naszej wsp\u00f3lnocie, w tym tak wa\u017cnym dla nas dniu, jest dla nas pokrzepiaj\u0105ca, motywuje nas do dzia\u0142ania i dodaje odwagi. Wierzymy, \u017ce nasze dzisiejsze eucharystyczne spotkanie zaowocuje w \u017cyciu naszej parafii, a przede wszystkim \u2013 cytuj\u0105c s\u0142owa Ojca \u015awi\u0119tego przywo\u0142ane w homilii przez Ksi\u0119dza Prymasa \u2013 zaowocuje naszym odwa\u017cnym \u015bwiadectwem ewangelicznym sk\u0142adanym Chrystusowi w codziennym \u017cyciu. Dzi\u0119kujemy, Ojcze, za Twoj\u0105 obecno\u015b\u0107! Za nadziej\u0119! Za odwag\u0119!<\/p>\n\n\n\n Odwaga to s\u0142owo kluczowe, kt\u00f3re pojawia si\u0119 natychmiast, gdy my\u015blimy lub m\u00f3wimy o naszym bratnim narodzie ukrai\u0144skim. Odwaga, kt\u00f3ra nas onie\u015bmiela. Odwaga, kt\u00f3ra nas przemienia. Odwaga, kt\u00f3ra nas zawstydza. Dzi\u0119kuj\u0119 Ksi\u0119dzu Biskupowi Kenneth\u2019owi Nowakowskiemu, synowi odwa\u017cnego narodu ukrai\u0144skiego, za jego obecno\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119towanie razem z nami. Tym bardziej jestem wdzi\u0119czny, \u017ce przecie\u017c dzisiaj Ksi\u0105dz Biskup, wraz ze swoim Ko\u015bcio\u0142em, \u015bwi\u0119tuje najwa\u017cniejsze wydarzenie historii wszech\u015bwiata \u2013 Zmartwychwstanie Pana. \u0425\u0440\u0438\u0441\u0442\u043e\u0441 \u0412\u043e\u0441\u043a\u0440\u0435\u0441! (Chrystos Voskres! Chrystus Zmartwychwsta\u0142!) – \u201e\u0412\u043e\u0456\u0441\u0442\u0438\u043d\u0443 \u0412\u043e\u0441\u043a\u0440\u0435\u0441\u201d (Voistynu Voskres! Prawdziwie Zmartwychwsta\u0142). \u0412\u0435\u043b\u0438\u043a\u0435 \u0441\u043f\u0430\u0441\u0438\u0431\u0456! (Valyke spasybi!) Dzi\u0119kuj\u0119 bardzo!<\/p>\n\n\n\n Za odwag\u0119 przyj\u0119cia obcego, innego i nieznanego pod sw\u00f3j dach, dzi\u0119kuj\u0119 naszym gospodarzom \u2013 ks. Paulowi Bagott\u2019owi i ks. Jamesowi Chagwidden\u2019owi. Szczeg\u00f3lne podzi\u0119kowania wyra\u017cam Ksi\u0119dzu Biskupowi Jonathan\u2019owi Baker\u2019owi i sk\u0142adam je na r\u0119ce jego delegata \u2013 Ksi\u0119dza Archidiakona Luke Millera. Ufam, \u017ce nasi \u015awi\u0119ci Patronowie, a zarazem \u015bwi\u0119ci niepodzielonego jeszcze Ko\u015bcio\u0142a \u2013 \u015aw. Kutbert i \u015aw. Wojciech \u2013 b\u0119d\u0105 dla nas inspiracj\u0105 i \u017ar\u00f3d\u0142em odwagi w dalszym poszukiwaniu tego, co nas \u0142\u0105czy i pokonywaniu tego, co dzieli.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u0119kuj\u0119 wszystkim kap\u0142anom, siostrom zakonnym i s\u0142u\u017cbie liturgicznej \u2013 dzisiaj w wydaniu ekumenicznym \u2013 katolicko-anglika\u0144skim. Dzi\u0119kuj\u0119 organistom – Kornelii Ochockiej i Jakubowi Ko\u015bci\u0144skiemu. Dzi\u0119kuj\u0119 naszemu parafialnemu ch\u00f3rowi „Coro dell’Angelo” pod dyrekcj\u0105 Wioletty Gawary. Dzi\u0119kuj\u0119 g\u00f3ralom ze Zwi\u0105zku Podhalan w Wielkiej Brytanii. Szczeg\u00f3lne s\u0142owa podzi\u0119kowania kieruj\u0119 do zast\u0119pczyni burmistrza dzielnicy Kensington & Chelsea \u2013 Pani Janet Evans. Prosz\u0119 r\u00f3wnie\u017c o przekazanie serdecznych pozdrowie\u0144 Panu Burmistrzowi. Dzi\u0119kuj\u0119 obecnym tutaj reprezentantom brytyjskiego Parlamentu oraz Ambasady i Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie. Dzi\u0119kuj\u0119 przedstawicielom organizacji, stowarzysze\u0144, grup i wsp\u00f3lnot. Dzi\u0119kuj\u0119 przedstawicielom \u015bwiata medi\u00f3w. Dzi\u0119kuj\u0119 w ko\u0144cu wszystkim cz\u0142onkom naszej Rady Parafialnej, kt\u00f3rzy s\u0105 dla mnie ogromnym wsparciem i umocnieniem w chwilach strapienia i l\u0119ku. Dzi\u0119kuj\u0119 Wam wszystkim, Kochani, za Wasz\u0105 obecno\u015b\u0107, a przede wszystkim za Wasz\u0105 modlitw\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u015aw. Wojciech przed wiekami, a papie\u017c Franciszek dzisiaj \u2013 niezmiennie ucz\u0105 nas, \u017ce nie mo\u017cna si\u0119 ba\u0107 zmian i l\u0119ka\u0107 pope\u0142nienia b\u0142\u0119d\u00f3w. Pisze papie\u017c Franciszek w adhortacji \u201eEvangelii gaudium\u201d \u2013 \u201eMam nadziej\u0119, \u017ce zamiast l\u0119ku przed pomyleniem si\u0119, b\u0119dziemy si\u0119 kierowa\u0107 l\u0119kiem przed zamkni\u0119ciem si\u0119 w strukturach dostarczaj\u0105cych nam fa\u0142szywej ochrony, l\u0119kiem przed przepisami czyni\u0105cymi nas nieub\u0142aganymi s\u0119dziami, l\u0119kiem przed przyzwyczajeniami, w kt\u00f3rych czujemy si\u0119 spokojni\u201d.<\/p>\n\n\n\n Drodzy Bracia i Siostry, nie l\u0119kajcie si\u0119! Jest z nami B\u00f3g. B\u00f3g hojny, B\u00f3g bogaty w swoim mi\u0142osierdziu. B\u00f3g, kt\u00f3ry uczy nas wiary w sw\u0105 bezgraniczn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do nas.<\/p>\n\n\n\n Nie l\u0119kajmy si\u0119!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" HOMILIA PRYMASA POLSKI PODCZAS MSZY \u015aWI\u0118TEJ W 81. ROCZNIC\u0118 ISTNIENIA PARAFII I 1. ROCZNIC\u0118 EKUMENICZNEJ WSP\u00d3\u0141PRACY Z KO\u015aCIO\u0141EM ANGLIKA\u0143SKIM ORAZ Z OKAZJI ODPUSTU PARAFIALNEGO KU CZCI \u015aWI\u0118TEGO WOJCIECHA WE WSP\u00d3LNOCIE PARAFIALNEJ PW. \u015aW. WOJCIECHA BP. I M. NA KENSINGTON & CHELSEA W LONDYNIE Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Kutberta, 16 kwietnia 2023 r. Umi\u0142owani w Panu Siostry i Bracia! Wiele razy w czasie … Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1435,"featured_media":15996,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[86],"tags":[],"class_list":["post-10187","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artykuly-pl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10187","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1435"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10187"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10187\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19276,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10187\/revisions\/19276"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15996"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10187"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10187"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10187"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/veritasfoundation.co.uk\/wp-content\/uploads\/2023\/04\/fot-1-1.jpg\")
FOT.: MARCIN MAZUR<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\nJUBILEUSZ, WIZYTA PRYMASA POLSKI I ODPUST – podsumowanie Ks. Bartosza Rajewskiego Proboszcza Polskiej Parafii na Kensington<\/h2>\n\n\n\n